Leki zawierające w składzie
lewomepromazyna

Lewomepromazyna to pochodna fenotiazyny, silny lek przeciwpsychotyczny pierwszej generacji (klasyczny neuroleptyk) o szerokim spektrum działania. Wykazuje silne działanie uspokajające, przeciwwymiotne, przeciwbólowe oraz przeciwlękowe. Działanie lewomepromazyny opiera się głównie na blokowaniu receptorów dopaminergicznych D2, serotoninergicznych 5-HT2, histaminowych H1, cholinergicznych muskarynowych oraz adrenergicznych α1 i α2.

W Polsce lewomepromazyna dostępna jest pod nazwami handlowymi Tisercin oraz Lewomepromazyna Teva. Stosowana jest w leczeniu ostrych i przewlekłych psychoz, zwłaszcza przebiegających z silnym pobudzeniem psychoruchowym, stanów maniakalnych, nasilonych stanów lękowych, a także w terapii bólu nowotworowego i jako środek przeciwwymiotny u pacjentów onkologicznych.

Największą zaletą lewomepromazyny jest jej skuteczność w leczeniu psychoz opornych na inne leki przeciwpsychotyczne oraz silne działanie sedatywne, co czyni ją wartościowym lekiem w stanach pobudzenia psychoruchowego. W medycynie paliatywnej doceniana jest za działanie przeciwbólowe, przeciwwymiotne oraz uspokajające, co pozwala na skuteczne łagodzenie cierpienia u pacjentów w terminalnych stadiach choroby nowotworowej.

Stosowanie lewomepromazyny wiąże się jednak z ryzykiem poważnych działań niepożądanych. Lek może powodować znaczną sedację, hipotensję ortostatyczną, zaburzenia rytmu serca, objawy pozapiramidowe (w tym późne dyskinezy), złośliwy zespół neuroleptyczny oraz działanie antycholinergiczne (suchość w ustach, zaburzenia widzenia, zaparcia, zatrzymanie moczu). Lewomepromazyna może również obniżać próg drgawkowy oraz powodować zmiany w obrazie krwi, w tym agranulocytozę. Ze względu na profil działań niepożądanych wymaga starannego monitorowania pacjenta, szczególnie w początkowym okresie leczenia.