pogłębienie znieczulenia ogólnego
Wskazanie
Pogłębienie znieczulenia ogólnego to procedura zwiększenia głębokości znieczulenia podczas trwającego już zabiegu operacyjnego. Jest to konieczne, gdy pacjent wykazuje oznaki niewystarczającego znieczulenia, takie jak: wzrost ciśnienia tętniczego, przyspieszenie akcji serca, ruchy ciała, łzawienie, czy odruch wymiotny. Pogłębienie znieczulenia może być również planowane podczas określonych etapów operacji wymagających silniejszej analgezji lub relaksacji mięśniowej.
W celu pogłębienia znieczulenia ogólnego stosuje się najczęściej dodatkowe dawki leków wziewnych (sewofluran – Sevorane, desfluran – Suprane), dożylnych (propofol – Propofol MCT/LCT Fresenius, Propofol-Lipuro; etomidat – Etomidate-Lipuro) lub opioidów (fentanyl – Fentanyl WZF, remifentanyl – Ultiva, sufentanyl – Sufenta). W zależności od potrzeb można również podać dodatkowe dawki leków zwiotczających mięśnie poprzecznie prążkowane (rokuronium – Esmeron, Rocuronium Kabi; cisatrakurium – Nimbex).
Największe trudności podczas pogłębiania znieczulenia ogólnego obejmują znalezienie odpowiedniego balansu między wystarczającą głębokością znieczulenia a potencjalnymi działaniami niepożądanymi. Zbyt głębokie znieczulenie może prowadzić do niestabilności hemodynamicznej (hipotensji, bradykardii), przedłużonego wybudzania oraz powikłań pooperacyjnych. Z kolei niedostateczne znieczulenie grozi świadomością śródoperacyjną, która jest traumatycznym doświadczeniem dla pacjenta. Wyzwaniem jest również indywidualna zmienność w odpowiedzi na leki anestetyczne, zależna od wieku, masy ciała, chorób współistniejących i przyjmowanych leków.
Monitorowanie głębokości znieczulenia za pomocą specjalistycznych urządzeń, takich jak BIS (Bispectral Index) czy entropia, pomaga w podejmowaniu decyzji o konieczności pogłębienia znieczulenia i w doborze odpowiednich dawek leków. Równie istotne jest doświadczenie anestezjologa w interpretacji klinicznych objawów nieadekwatnego znieczulenia oraz jego umiejętność szybkiego reagowania na zmieniające się potrzeby pacjenta podczas operacji.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Tisercin – Tabletki powlekane – 25 mg
Lek zawiera 25 mg lewomepromazyny, substancji czynnej o działaniu psychotropowym, w formie tabletki powlekanej. Stosowany jest w leczeniu chorób psychicznych z pobudzeniem ruchowym oraz w zespołach paranoidalnych, takich jak schizofrenia. Może być również używany jako lek wspomagający w objawach padaczki, niedorozwoju umysłowego oraz depresji z niepokojem. Dodatkowo wspomaga działanie przeciwbólowe innych leków oraz jest wykorzystywany do przygotowania i pogłębienia znieczulenia ogólnego.
• Wskazania do stosowania- choroba psychiczna przebiegająca z pobudzeniem psychoruchowym
- choroba psychiczna przebiegająca z pobudzeniem ruchowym
- depresja z niepokojem
- nasilenie działania przeciwbólowego innych leków
- niedorozwój umysłowy
- padaczka
- pogłębienie znieczulenia ogólnego
- przygotowanie do znieczulenia ogólnego
- schizofrenia
- zespół paranoidalny
• Substancja czynna• Kategoria leku -
Tisercin – Roztwór do wstrzykiwań – 25 mg/ml
Preparat zawiera 25 mg lewomepromazyny w 1 ml roztworu do wstrzykiwań, podawany domięśniowo lub dożylnie. Stosuje się go w leczeniu chorób psychicznych z pobudzeniem ruchowym oraz zespołów paranoidalnych, takich jak schizofrenia. Może być również używany jako lek wspomagający w padaczce, niedorozwoju umysłowym, depresji z niepokojem oraz do nasilenia działania przeciwbólowego innych leków. Ponadto służy do przygotowania i pogłębienia znieczulenia ogólnego.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku