choroba psychiczna przebiegająca z pobudzeniem psychoruchowym
Wskazanie
Choroba psychiczna przebiegająca z pobudzeniem psychoruchowym to stan, w którym pacjent wykazuje wzmożoną aktywność psychiczną i ruchową, często towarzyszącą różnym zaburzeniom psychicznym. Najczęściej pobudzenie psychoruchowe występuje w przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych (w fazie maniakalnej), schizofrenii, zaburzeń schizoafektywnych, niektórych postaci otępienia, czy jako skutek używania substancji psychoaktywnych lub odstawienia niektórych leków.
W leczeniu pobudzenia psychoruchowego stosuje się przede wszystkim leki przeciwpsychotyczne, które mogą być podawane doustnie lub parenteralnie, w zależności od nasilenia objawów i współpracy pacjenta. Wśród preparatów dostępnych w Polsce stosuje się: Olanzapinę (Zyprexa, Zalasta, Olzapin), Risperidon (Rispolept, Orizon, Risset), Kwetiapinę (Ketrel, Kvetiplex, Quetiser), Aripiprazol (Abilify, Aripriprazol, Asduter), Haloperidol (Decaldol), Zuklopentiksol (Clopixol) oraz preparaty złożone jak Klozapina (Klozapol).
W przypadkach silnego pobudzenia, zwłaszcza gdy pacjent stanowi zagrożenie dla siebie lub otoczenia, stosuje się często benzodiazepiny, takie jak Diazepam (Relanium), Lorazepam (Lorafen) czy Klonazepam (Clonazepamum TZF), czasem w połączeniu z lekami przeciwpsychotycznymi. W cięższych przypadkach może być konieczna hospitalizacja pacjenta, niekiedy nawet bez jego zgody, w trybie nagłym.
Największe trudności w leczeniu pacjentów z pobudzeniem psychoruchowym wynikają z ich ograniczonego wglądu w chorobę i częstego braku współpracy. Pacjenci mogą odmawiać przyjmowania leków, co utrudnia wdrożenie skutecznego leczenia. Dodatkowym wyzwaniem jest znalezienie optymalnej dawki leku, która będzie skutecznie kontrolować objawy pobudzenia, ale nie spowoduje nadmiernej sedacji czy innych poważnych działań niepożądanych. Istotnym problemem jest również ryzyko wystąpienia zespołu złośliwego po lekach przeciwpsychotycznych oraz konieczność monitorowania funkcji życiowych pacjenta podczas szybkiej farmakoterapii stanów pobudzenia.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Tisercin – Tabletki powlekane – 25 mg
Lek zawiera 25 mg lewomepromazyny, substancji czynnej o działaniu psychotropowym, w formie tabletki powlekanej. Stosowany jest w leczeniu chorób psychicznych z pobudzeniem ruchowym oraz w zespołach paranoidalnych, takich jak schizofrenia. Może być również używany jako lek wspomagający w objawach padaczki, niedorozwoju umysłowego oraz depresji z niepokojem. Dodatkowo wspomaga działanie przeciwbólowe innych leków oraz jest wykorzystywany do przygotowania i pogłębienia znieczulenia ogólnego.
• Wskazania do stosowania- choroba psychiczna przebiegająca z pobudzeniem psychoruchowym
- choroba psychiczna przebiegająca z pobudzeniem ruchowym
- depresja z niepokojem
- nasilenie działania przeciwbólowego innych leków
- niedorozwój umysłowy
- padaczka
- pogłębienie znieczulenia ogólnego
- przygotowanie do znieczulenia ogólnego
- schizofrenia
- zespół paranoidalny
• Substancja czynna• Kategoria leku