zespół lękowy
Wskazanie
Zespół lękowy to grupa zaburzeń psychicznych charakteryzujących się nadmiernym, często irracjonalnym i uporczywym lękiem, który znacząco wpływa na codzienne funkcjonowanie pacjenta. Objawy mogą obejmować napięcie mięśniowe, niepokój, szybkie bicie serca, pocenie się, trudności z koncentracją oraz zaburzenia snu. Zespoły lękowe występują w różnych postaciach, w tym jako zaburzenie lękowe uogólnione (GAD), zaburzenie lękowe z napadami paniki, fobia społeczna, agorafobia oraz zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD).
W leczeniu zespołów lękowych stosuje się podejście farmakologiczne oraz psychoterapeutyczne. Wśród leków pierwszego wyboru znajdują się selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), takie jak: Sertraline (Asertin, Sertralina KRKA, Stimuloton), Escitalopram (Depralin, Escitil, Lexapro), Paroxetine (Paxil, Seroxat, Rexetin) oraz Fluoxetine (Bioxetin, Fluoksetyna Egis, Seronil). W niektórych przypadkach stosuje się również inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) jak Venlafaxine (Alventa, Efectin, Velaxin) czy Duloxetine (Cymbalta, Dulsevia, Sympaxin).
W przypadku ostrych stanów lękowych lub napadów paniki pomocne mogą być benzodiazepiny, takie jak Alprazolam (Xanax, Alprox, Zomiren), Lorazepam (Lorafen), Clonazepam (Clonazepamum TZF, Rivotril) czy Diazepam (Relanium, Neorelium). Ze względu na ryzyko uzależnienia, benzodiazepiny zaleca się stosować krótkoterminowo. Alternatywnie stosuje się buspiron (Spamilan), pregabalinę (Lyrica, Pregabalin Zentiva) oraz hydroksyzynę (Atarax, Hydroxyzinum Teva).
Największe trudności w leczeniu zespołów lękowych to współwystępowanie innych zaburzeń psychicznych (np. depresji), problem z długotrwałym utrzymaniem efektów terapeutycznych oraz ryzyko nawrotów. Wyzwaniem jest również potencjalne uzależnienie od benzodiazepin przy długotrwałym stosowaniu. Część pacjentów może doświadczać skutków ubocznych farmakoterapii, co obniża compliance i prowadzi do przerywania leczenia. Istotnym problemem pozostaje również stygmatyzacja związana z zaburzeniami psychicznymi, która opóźnia diagnozę i rozpoczęcie leczenia. Najlepsze rezultaty uzyskuje się łącząc farmakoterapię z psychoterapią poznawczo-behawioralną (CBT), która pomaga pacjentom zidentyfikować i zmienić wzorce myślenia przyczyniające się do lęku.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Levomentis – Tabletki powlekane – 25 mg
Produkt leczniczy zawiera lewomepromazynę w dawce 25 mg, jako substancję czynną oraz laktozę jednowodną jako substancję pomocniczą. Stosuje się go przede wszystkim w leczeniu schizofrenii oraz innych schorzeń psychicznych z towarzyszącym pobudzeniem ruchowym. Może być również wykorzystywany w terapii zespołów lękowych i zaburzeń snu oraz w leczeniu przewlekłego bólu, zarówno jako monoterapia, jak i w połączeniu z innymi lekami przeciwbólowymi. Lek ma postać powlekanych tabletek o działaniu psychotropowym i przeciwbólowym.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna