Dawkowanie i sposób podawania
Lewomepromazyna
Lewomepromazyna, neuroleptyk stosowany głównie w leczeniu schizofrenii i innych psychoz, dostępna jest w formie tabletek powlekanych (25 mg) oraz roztworu do wstrzykiwań (25 mg/ml). Dawkowanie rozpoczyna się od 25-50 mg/dobę w 2 dawkach podzielonych, z możliwością zwiększenia do 150-250 mg/dobę w 2-3 dawkach, a następnie redukcji do dawki podtrzymującej. W terapii bólu dawka początkowa wynosi 25-75 mg/dobę, z maksymalną dawką do 150 mg/dobę u pacjentów ambulatoryjnych oraz do 300 mg/dobę u hospitalizowanych. U osób w podeszłym wieku oraz z niewydolnością wątroby lub nerek zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki z ostrożnym, stopniowym zwiększaniem, ze względu na zwiększoną podatność na działania niepożądane. Lewomepromazyna jest przeciwwskazana u dzieci poniżej 18 lat, a preparat Tisercin u dzieci poniżej 12 lat.
Dawkowanie i sposób podawania lewomepromazyny
Lewomepromazyna jest substancją z grupy neuroleptyków, stosowaną głównie w leczeniu schizofrenii i innych psychoz. Dostępna jest w postaci tabletek powlekanych (Levomentis, Tisercin) o mocy 25 mg oraz roztworu do wstrzykiwań (Tisercin) o stężeniu 25 mg/ml. Właściwe dawkowanie oraz sposób podania mają kluczowe znaczenie dla skuteczności i bezpieczeństwa terapii.1 2
Zasady ogólne dawkowania
Podstawową zasadą dawkowania lewomepromazyny jest stopniowe zwiększanie dawki, rozpoczynając od najmniejszych zalecanych. Takie postępowanie pozwala na ocenę tolerancji leku przez pacjenta i umożliwia dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb. Po uzyskaniu poprawy klinicznej należy zmniejszyć dawkowanie do indywidualnie dobranej dawki podtrzymującej. Odstawienie leku powinno następować stopniowo, poprzez systematyczne zmniejszanie dawki.3
Dawkowanie w schizofrenii i psychozach
W leczeniu schizofrenii i innych psychoz zaleca się następujący schemat dawkowania:
- Dawka początkowa: 25-50 mg na dobę podawane w dwóch dawkach podzielonych (1-2 tabletki powlekane)
- W razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 150-250 mg na dobę, stosowanych w 2-3 dawkach podzielonych
- Po uzyskaniu efektów terapeutycznych dawkę należy zredukować do indywidualnie dobranej dawki podtrzymującej
4 5
Dawkowanie w leczeniu bólu
Lewomepromazyna znajduje zastosowanie również w zwalczaniu bólu. W takich przypadkach schemat dawkowania przedstawia się następująco:
- Dawka początkowa: 25-75 mg na dobę
- Dawkę należy zwiększać stopniowo
- Maksymalna zalecana dawka dobowa:
- Dla pacjentów ambulatoryjnych: 150 mg
- Dla pacjentów hospitalizowanych: 300 mg
6
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki oraz szczególnie ostrożne i stopniowe jej zwiększanie. Jest to spowodowane znacznie większą podatnością tej grupy pacjentów na działania niepożądane lewomepromazyny.7
Pacjenci z niewydolnością wątroby lub nerek
W przypadku pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek, podobnie jak u osób w podeszłym wieku, zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki z ostrożnym i stopniowym jej zwiększaniem w zależności od odpowiedzi klinicznej i występowania działań niepożądanych.8
Dzieci i młodzież
Lewomepromazyna nie jest zalecana do stosowania u pacjentów w wieku poniżej 18 lat, co wynika z ryzyka występowania pozapiramidowych działań niepożądanych oraz późnej dyskinezy po leczeniu klasycznymi lekami przeciwpsychotycznymi. Produkt Tisercin jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 roku życia.9 10
Sposób podawania
Lewomepromazyna może być podawana różnymi drogami, w zależności od postaci farmaceutycznej:
Tabletki powlekane
Tabletki powlekane lewomepromazyny (Levomentis, Tisercin) są przeznaczone do podania doustnego. Mogą być przyjmowane podczas posiłku lub niezależnie od niego, najlepiej popijając szklanką wody.11 12
Roztwór do wstrzykiwań
Roztwór do wstrzykiwań (Tisercin) jest przeznaczony przede wszystkim do podawania domięśniowego. Może być również stosowany dożylnie w wolnym wlewie kroplowym, zgodnie z zaleceniami lekarza.13
Zmiana preparatu lekowego
W przypadku zamiany preparatu Levomentis na inny produkt leczniczy zawierający lewomepromazynę, należy upewnić się, że stosowane dawki są równoważne. Dotyczy to zarówno przejścia między różnymi preparatami doustnymi, jak i zmiany drogi podania.14
Szczegółowe dawkowanie lewomepromazyny
| Wskazanie | Dawka początkowa | Dawka docelowa | Dawka podtrzymująca | Maksymalna dawka dobowa | Schemat dawkowania |
|---|---|---|---|---|---|
| Schizofrenia i inne psychozy | 25-50 mg/dobę | 150-250 mg/dobę | Indywidualnie ustalana | 250 mg | 2-3 dawki podzielone |
| Leczenie bólu (pacjenci ambulatoryjni) | 25-75 mg/dobę | Indywidualnie ustalana | Indywidualnie ustalana | 150 mg | Dawkowanie podzielone |
| Leczenie bólu (pacjenci hospitalizowani) | 25-75 mg/dobę | Indywidualnie ustalana | Indywidualnie ustalana | 300 mg | Dawkowanie podzielone |
| Pacjenci w podeszłym wieku | Najniższa skuteczna dawka | Ostrożne zwiększanie | Indywidualnie ustalana | Zależna od tolerancji | Dawkowanie podzielone |
| Pacjenci z niewydolnością wątroby/nerek | Najniższa skuteczna dawka | Ostrożne zwiększanie | Indywidualnie ustalana | Zależna od tolerancji | Dawkowanie podzielone |
| Dzieci i młodzież poniżej 18 lat | Nie zalecana; przeciwwskazana u dzieci poniżej 12 lat (Tisercin) | ||||
Zalecenia podczas wywiadu medycznego
Podczas przeprowadzania wywiadu medycznego przed wdrożeniem leczenia lewomepromazyną, należy zwrócić szczególną uwagę na następujące kwestie:15
- Wiek pacjenta – u osób w podeszłym wieku konieczne jest rozważenie zmniejszenia dawki początkowej
- Stan wątroby i nerek – niewydolność tych narządów wymaga modyfikacji dawkowania
- Wcześniejsze stosowanie leków przeciwpsychotycznych i odpowiedź na leczenie
- Współistniejące choroby, które mogą wpływać na metabolizm leku
- Jednocześnie stosowane leki, które mogą wchodzić w interakcje z lewomepromazyną
16
Pacjentowi należy przekazać następujące informacje dotyczące dawkowania lewomepromazyny:17
- Dokładny schemat przyjmowania leku, ze szczególnym uwzględnieniem dawek podzielonych
- Konieczność przestrzegania zaleconego dawkowania i nieprzyjmowania większych dawek niż zalecone
- Potrzebę stopniowego odstawiania leku, a nie nagłego przerywania terapii
- Sposób przyjmowania tabletek (popijanie wodą, możliwość przyjmowania z posiłkiem lub niezależnie od posiłku)
- Informację o konieczności konsultacji lekarskiej przed samodzielną zmianą dawkowania
18
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania