Przedawkowanie
Tisercin 25 mg

Przedawkowanie lewomepromazyny (Tisercin) stanowi poważne zagrożenie dla życia, szczególnie w połączeniu z alkoholem lub innymi lekami o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia czynności życiowych, takie jak hipotonia i gorączka, które mogą prowadzić do wstrząsu i niewydolności wielonarządowej. Zaburzenia kardiologiczne, w tym wydłużenie odstępu QT, częstoskurcz komorowy, migotanie komór, torsade de pointes oraz blok przedsionkowo-komorowy, mogą skutkować nagłą śmiercią sercową lub zatrzymaniem krążenia. Neurologiczne objawy to sedacja, śpiączka, napady padaczkowe, objawy pozapiramidowe oraz złośliwy zespół neuroleptyczny, które mogą zagrażać życiu. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest natychmiastowe monitorowanie parametrów takich jak pH krwi, gazometria, elektrolity, funkcja nerek (kreatynina, mocznik, GFR), diureza, enzymy wątrobowe oraz EKG.

Pobierz ChPL PDF Tisercin – Tabletki powlekane – 25 mg
  1. Przedawkowanie leku Tisercin (lewomepromazyna)
    1. Objawy przedawkowania
    2. Postępowanie w przedawkowaniu
    3. Monitorowanie pacjenta
    4. Leczenie przedawkowania
    5. Dekontaminacja przewodu pokarmowego
    6. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. choroba psychiczna przebiegająca z pobudzeniem psychoruchowym
  2. choroba psychiczna przebiegająca z pobudzeniem ruchowym
  3. depresja z niepokojem
  4. nasilenie działania przeciwbólowego innych leków
  5. niedorozwój umysłowy
  6. padaczka
  7. pogłębienie znieczulenia ogólnego
  8. przygotowanie do znieczulenia ogólnego
  9. schizofrenia
  10. zespół paranoidalny
Substancja czynna
  1. lewomepromazyna
Kategoria leku
  1. fenotiazyny
  2. leki przeciwpsychotyczne
  3. neuroleptyki

Przedawkowanie leku Tisercin (lewomepromazyna)

Przedawkowanie lewomepromazyny stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Jest to szczególnie niebezpieczne w przypadku jednoczesnego stosowania z alkoholem lub innymi lekami o działaniu hamującym na ośrodkowy układ nerwowy, co może prowadzić do zgonu. 1

Objawy przedawkowania

W przypadku przedawkowania leku Tisercin mogą wystąpić zaburzenia obejmujące różne układy organizmu, w tym szczególnie zagrażające życiu powikłania ze strony układu sercowo-naczyniowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. 2

Kategoria objawów Objawy przedawkowania Charakterystyka i zagrożenia
Zaburzenia czynności życiowych
  • Hipotonia
  • Gorączka
 Najczęstsze objawy przedawkowania, mogące prowadzić do wstrząsu i niewydolności wielonarządowej
Zaburzenia kardiologiczne
  • Wydłużenie odstępu QT
  • Częstoskurcz komorowy
  • Migotanie komór
  • Torsade de pointes
  • Blok przedsionkowo-komorowy
 Mogą prowadzić do nagłej śmierci sercowej lub zatrzymania krążenia
Zaburzenia neurologiczne
  • Objawy pozapiramidowe
  • Sedacja
  • Śpiączka
  • Napady padaczkowe
  • Złośliwy zespół neuroleptyczny
 Od lekkiej sedacji do śpiączki i zagrażających życiu zaburzeń neurologicznych

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania lewomepromazyny konieczne jest podjęcie natychmiastowych działań obejmujących kompleksowe monitorowanie stanu pacjenta i wdrożenie odpowiedniego leczenia objawowego. 3

Monitorowanie pacjenta

Pacjent z podejrzeniem przedawkowania lewomepromazyny wymaga ścisłego monitorowania następujących parametrów: 4

  • Równowaga kwasowo-zasadowa – monitorowanie pH krwi oraz parametrów gazometrycznych
  • Równowaga wodno-elektrolitowa – ocena stężenia elektrolitów
  • Czynność nerek – oznaczenie kreatyniny, mocznika i GFR
  • Ilość moczu – monitorowanie diurezy
  • Stężenia enzymów wątrobowych – ocena funkcji wątroby
  • EKG – monitorowanie przewodzenia w sercu i zaburzeń rytmu

W przypadku pacjentów ze złośliwym zespołem neuroleptycznym dodatkowo należy monitorować: 5

  • Stężenie CPK w surowicy – marker uszkodzenia mięśni
  • Temperatura ciała – monitorowanie hipertermii

Leczenie przedawkowania

Leczenie przedawkowania lewomepromazyny jest objawowe i powinno być dostosowane do wyników monitorowanych parametrów. 6

  1. Leczenie hipotonii:
    • Dożylne podawanie płynów
    • Pozycja Trendelenburga
    • Zastosowanie dopaminy i/lub noradrenaliny (z uwagi na proarytmogenne działanie lewomepromazyny konieczny jest zestaw do reanimacji i ciągłe monitorowanie EKG)

    7

  2. Leczenie drgawek:
    • Diazepam – leczenie pierwszego rzutu
    • W przypadku nawracających drgawek – fenytoina lub fenobarbital

    8

  3. W przypadku rabdomiolizy:
    • Podawanie mannitolu

    9

Dekontaminacja przewodu pokarmowego

Ze względu na przeciwcholinergiczne działanie lewomepromazyny, które opóźnia opróżnianie żołądka, płukanie żołądka może być skuteczne nawet po 12 godzinach od zażycia preparatu. 10

W ramach postępowania w przedawkowaniu nie zaleca się: 11

  • Indukowania wymiotów – ze względu na ryzyko wystąpienia napadu padaczkowego oraz reakcji dystonicznych w obrębie głowy i szyi, które mogą prowadzić do aspiracji treści żołądkowej
  • Diurezy forsowanej – nie przynosi korzyści
  • Hemodializy – nie jest skuteczna
  • Hemoperfuzji – nie przynosi korzyści

W celu zmniejszenia wchłaniania leku zaleca się zastosowanie: 12

  • Węgla aktywnego – wiązanie leku w przewodzie pokarmowym
  • Środków przeczyszczających – przyspieszenie pasażu jelitowego

Należy podkreślić, że dla lewomepromazyny nie jest znane żadne swoiste antidotum. 13

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl