zaburzenia czynności pęcherza moczowego

Zaburzenia czynności pęcherza moczowego obejmują szereg dysfunkcji wpływających na zdolność pęcherza do prawidłowego gromadzenia i wydalania moczu. Do najczęstszych należą pęcherz nadreaktywny (OAB), charakteryzujący się nagłym, trudnym do opanowania parciem na mocz, często z towarzyszącym nietrzymaniem moczu, oraz pęcherz neurogeniczny, będący wynikiem uszkodzeń układu nerwowego.

W diagnostyce zaburzeń czynności pęcherza moczowego kluczowe znaczenie ma badanie urodynamiczne, oceniające ciśnienie wewnątrz pęcherza podczas napełniania i opróżniania. Uzupełnieniem są: dzienniczek mikcji, USG z oceną zalegania moczu po mikcji, cystoskopia oraz badania obrazowe (MRI, CT) oceniające strukturę układu moczowego i potencjalne przyczyny neurologiczne.

Leczenie zaburzeń czynności pęcherza moczowego jest wielokierunkowe i obejmuje farmakoterapię (leki antycholinergiczne, β3-adrenomimetyki, toksyna botulinowa), fizjoterapię z treningiem pęcherza, elektryczną stymulację nerwów, a w trudniejszych przypadkach – metody zabiegowe. U pacjentów z pęcherzem neurogennym często konieczne jest stosowanie cewnikowania przerywanego, zapewniającego regularne opróżnianie pęcherza.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl