ostre nieswoiste zapalenie pochewki ścięgna
Wskazanie

Ostre nieswoiste zapalenie pochewki ścięgna (tendovaginitis non specifica acuta) to proces zapalny dotyczący pochewki otaczającej ścięgno, który charakteryzuje się bólem, obrzękiem, zaczerwienieniem i ograniczeniem ruchomości w obrębie zajętej struktury. Najczęściej dotyczy ścięgien zginaczy i prostowników nadgarstka oraz palców rąk, ale może wystąpić również w obrębie ścięgien stopy i stawu skokowego. Schorzenie to zwykle pojawia się w wyniku przeciążenia, mikrourazów, powtarzalnych ruchów lub po jednorazowym, intensywnym wysiłku fizycznym.

W leczeniu ostrego nieswoistego zapalenia pochewki ścięgna stosuje się przede wszystkim odpoczynek i odciążenie zajętej struktury, miejscowe stosowanie zimna, a następnie środki przeciwzapalne. Z leków wykorzystuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) podawane doustnie lub miejscowo, takie jak: Diclofen (diklofenak), Ibuprom (ibuprofen), Naproxen (naproksen) czy Ketonal (ketoprofen). W postaci maści i żeli często stosuje się preparaty: Voltaren, Diclac, Arthrotec i Dexak. W cięższych przypadkach lekarz może rozważyć iniekcje miejscowe glikokortykosteroidów, np. preparaty takie jak Diprophos czy Depo-Medrol.

W ostrym przebiegu zapalenia pochewki ścięgna można również stosować fizykoterapię, w tym ultradźwięki, jonoforezę z lekami przeciwzapalnymi, laseroterapię czy krioterapię. Po ustąpieniu ostrych objawów zaleca się wprowadzenie rehabilitacji z ćwiczeniami rozciągającymi i wzmacniającymi, aby zapobiec nawrotom schorzenia. W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze, zwłaszcza gdy dochodzi do zwężenia pochewki ścięgna (np. w chorobie de Quervaina), może być konieczne leczenie operacyjne.

Największymi trudnościami w leczeniu ostrego nieswoistego zapalenia pochewki ścięgna są: tendencja do nawrotów, zwłaszcza gdy pacjent zbyt szybko powraca do aktywności wywołującej dolegliwości, przewlekanie się stanu zapalnego prowadzące do włóknienia i zrostów ograniczających ruchomość ścięgna, a także współistnienie innych patologii, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów czy cukrzyca, które mogą modyfikować przebieg choroby i odpowiedź na leczenie. Istotnym wyzwaniem jest również właściwa diagnostyka różnicowa, gdyż objawy mogą przypominać inne schorzenia układu mięśniowo-szkieletowego, takie jak zespół cieśni nadgarstka czy zapalenie stawów.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl