zapalenie rozścięgna
Wskazanie

Zapalenie rozcięgna (łac. fasciitis) to stan zapalny tkanki łącznej, która łączy mięśnie z kośćmi. Najczęstszą postacią jest zapalenie rozcięgna podeszwowego (plantar fasciitis), które charakteryzuje się bólem w okolicy pięty i łuku stopy, szczególnie nasilonym podczas pierwszych kroków po odpoczynku. Schorzenie to często dotyka biegaczy, osób z nadwagą oraz pracujących w pozycji stojącej. Inne typy zapalenia rozcięgna mogą występować w okolicy łokcia, uda czy powięzi podudzia.

W leczeniu zapalenia rozcięgna podeszwowego stosuje się przede wszystkim leki przeciwbólowe i przeciwzapalne. Z leków dostępnych w Polsce często przepisywane są: Metypred, Depo-Medrol (metyloprednizolon), Diclac, Dicloberl, Majamil (diklofenak), Ketonal, Ketoprofen (ketoprofen), Meloxistad, Movalis (meloksykam). W terapii miejscowej stosuje się preparaty takie jak Voltaren Max, Veral, Dicloreum czy Dicloduo zawierające diklofenak.

Leczenie zapalenia rozcięgna wymaga podejścia wielokierunkowego. Oprócz farmakoterapii, zaleca się fizykoterapię (ultradźwięki, laseroterapię), ćwiczenia rozciągające, stosowanie wkładek ortopedycznych oraz terapię falą uderzeniową. W opornych przypadkach można rozważyć iniekcje sterydowe w okolicę zapalenia, a w skrajnych sytuacjach – leczenie operacyjne.

Największym wyzwaniem w leczeniu zapalenia rozcięgna jest jego przewlekły charakter. Terapia często wymaga cierpliwości, gdyż poprawa może nastąpić dopiero po kilku miesiącach. Trudność stanowi również konieczność modyfikacji aktywności pacjenta, co bywa problematyczne szczególnie u osób aktywnych zawodowo czy sportowo. Wyzwaniem jest także właściwe różnicowanie z innymi przyczynami bólu, takimi jak entezopatia ścięgna Achillesa, zespół kanału stępu czy zapalenie kaletki piętowej, co może opóźniać wdrożenie odpowiedniego leczenia.