olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
Wskazanie

Olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic (GCA, dawniej zapalenie tętnicy skroniowej) to układowa choroba zapalna dotycząca dużych i średnich tętnic, szczególnie odgałęzień tętnicy szyjnej zewnętrznej. Występuje głównie u osób po 50. roku życia, a częstość zachorowań wzrasta z wiekiem. Choroba jest częstsza u kobiet niż u mężczyzn, w stosunku około 3:1.

Objawy kliniczne obejmują silny ból głowy, tkliwość skóry głowy, zaburzenia widzenia, chromanie żuchwy, ogólne objawy zapalne jak gorączka, osłabienie, utrata masy ciała oraz bóle mięśniowe. Szczególnie groźne jest powikłanie w postaci utraty wzroku spowodowane niedokrwieniem nerwu wzrokowego. Często GCA współwystępuje z polimialgią reumatyczną.

W leczeniu olbrzymiokomórkowego zapalenia tętnic stosuje się głównie glikokortykosteroidy. Pierwszym wyborem jest zazwyczaj prednizon (Encorton) w wysokich dawkach (40-60 mg/dobę). W przypadku zajęcia narządu wzroku można zastosować początkowo metyloprednizolon (Medrol, Solu-Medrol) dożylnie. Z leków biologicznych zarejestrowany jest tocilizumab (RoActemra), który pozwala na zmniejszenie dawki steroidów. W terapii podtrzymującej można stosować metotreksat (Metex, Ebetrexat, Trexan) jako lek oszczędzający steroidy.

Największe trudności w leczeniu GCA to opóźnienie diagnozy (często prowadzące do nieodwracalnej utraty wzroku), działania niepożądane długotrwałej steroidoterapii (osteoporoza, cukrzyca, nadciśnienie, zwiększone ryzyko infekcji), częste nawroty choroby podczas redukcji dawki steroidów oraz trudności w monitorowaniu aktywności choroby. Leczenie wymaga wielomiesięcznej, a nawet wieloletniej terapii, co stanowi wyzwanie zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku z licznymi chorobami współistniejącymi.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl