guz rzekomy oczodołu
Wskazanie

Guz rzekomy oczodołu (pseudotumor oczodołu) to nieswoiste zapalenie tkanek oczodołu o charakterze idiopatycznym. Jest to stan chorobowy charakteryzujący się obrzękiem tkanek miękkich oczodołu bez obecności infekcji, nowotworu czy choroby ogólnoustrojowej. Najczęściej występuje jednostronnie, choć w około 25% przypadków może mieć charakter obustronny.

Objawy kliniczne guza rzekomego oczodołu obejmują ból oka, wytrzeszcz, ograniczenie ruchomości gałki ocznej, podwójne widzenie, obrzęk powiek, zaczerwienienie spojówek oraz pogorszenie ostrości wzroku. Choroba może przebiegać ostro lub przewlekle, a w diagnostyce kluczowe znaczenie mają badania obrazowe (TK, MRI), które wykazują pogrubienie mięśni zewnątrzgałkowych i/lub powiększenie gruczołu łzowego przy jednoczesnym wykluczeniu innych patologii.

W leczeniu guza rzekomego oczodołu stosuje się przede wszystkim glikokortykosteroidy. Najczęściej używane preparaty w Polsce to Encorton (prednizon), Medrol (metyloprednizolon) oraz Dexaven (deksametazon). Leczenie zwykle rozpoczyna się od wysokich dawek steroidów, które następnie są stopniowo redukowane. W przypadkach opornych na standardową terapię stosuje się leki immunosupresyjne, takie jak Imuran (azatiopryna), CellCept (mykofenolan mofetylu) czy cyklosporyna A (Sandimmun Neoral).

Największym wyzwaniem w leczeniu guza rzekomego oczodołu jest możliwość nawrotów choroby po odstawieniu leków oraz działania niepożądane długotrwałej steroidoterapii. U około 30-50% pacjentów dochodzi do nawrotu po zakończeniu leczenia. Ponadto, długotrwałe stosowanie glikokortykosteroidów wiąże się z ryzykiem wystąpienia takich powikłań jak osteoporoza, wzrost ciśnienia śródgałkowego, zaćma, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze czy zwiększona podatność na infekcje. W przypadkach nawracających lub opornych na leczenie może być konieczne zastosowanie radioterapii niskodawkowej lub interwencji chirurgicznej.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl