zapalenie naczyń
Wskazanie
Zapalenie naczyń (vasculitis) to grupa chorób autoimmunologicznych charakteryzujących się stanem zapalnym ścian naczyń krwionośnych, który prowadzi do ich uszkodzenia, zwężenia lub zamknięcia. W zależności od rodzaju i kalibru zajętych naczyń wyróżnia się różne typy zapalenia naczyń, w tym ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń (dawniej ziarniniakowatość Wegenera), guzkowe zapalenie tętnic, zapalenie naczyń związane z ANCA, choroba Takayasu czy olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic.
Objawy zapalenia naczyń mogą być bardzo różnorodne i zależą od lokalizacji oraz rozległości zmian naczyniowych. Najczęściej obserwuje się ogólne objawy zapalenia, takie jak gorączka, osłabienie, bóle mięśniowe, utrata masy ciała, a także objawy ze strony narządów, których ukrwienie zostało zaburzone. W diagnostyce kluczowe znaczenie mają badania laboratoryjne (m.in. oznaczenie przeciwciał ANCA), obrazowe oraz biopsja zajętych tkanek.
W leczeniu zapalenia naczyń stosuje się głównie glikokortykosteroidy (Encorton, Metypred, Solu-Medrol), często w połączeniu z lekami immunosupresyjnymi. Wśród najczęściej stosowanych preparatów w Polsce znajdują się: cyklofosfamid (Endoxan), metotreksat (Metex, Ebetrexat), azatiopryna (Imuran, Azathioprine VIS), mykofenolan mofetylu (CellCept, Myfortic) oraz rytuksymab (MabThera, Truxima) w przypadkach opornych na standardową terapię. W niektórych postaciach stosuje się również tocilizumab (RoActemra) lub mepolizumab (Nucala).
Największe trudności w leczeniu pacjentów z zapaleniem naczyń obejmują: późne rozpoznanie ze względu na niespecyficzne objawy początkowe, wysokie ryzyko nawrotów choroby po zakończeniu intensywnego leczenia (30-50% przypadków), powikłania narządowe wynikające z niedokrwienia tkanek oraz działania niepożądane długotrwałej terapii immunosupresyjnej. Szczególnym wyzwaniem jest też ustalenie optymalnego czasu trwania leczenia podtrzymującego oraz monitorowanie aktywności choroby, zwłaszcza w przypadku subklinicznych nawrotów. Pacjenci wymagają wielospecjalistycznej opieki i regularnych kontroli, a w przypadkach zaawansowanych uszkodzeń narządowych konieczne bywa leczenie zabiegowe.
Lista leków z tym wskazaniem
-
FDG Pozyton – Roztwór do wstrzykiwań – 3000 MBq/ml na czas kalibracji
Produkt leczniczy zawiera fludeoksyglukozę znakowaną izotopem fluor-18 oraz chlorek sodu jako substancje pomocnicze. Stosowany jest wyłącznie do diagnostyki obrazowej z wykorzystaniem pozytonowej tomografii emisyjnej (PET) u osób dorosłych oraz dzieci i młodzieży. Wskazania obejmują głównie wykrywanie i ocenę nowotworów, diagnostykę chorób kardiologicznych oraz lokalizację zmian neurologicznych i zapalnych. Preparat pomaga w ocenie stopnia zaawansowania chorób, monitorowaniu efektów leczenia oraz lokalizacji procesów zapalnych i infekcyjnych.
• Wskazania do stosowania- bakteriemia
- bolesna proteza biodra
- charakterystyka masy w obrębie trzustki
- charakterystyka pojedynczej zmiany ogniskowej w płucu
- chłoniak złośliwy
- czerniak złośliwy
- detekcja nowotworu nieznanego pochodzenia
- glejak o wysokim stopniu złośliwości
- gorączka nieznanego pochodzenia
- gorączka u pacjenta z AIDS
- miejscowo zaawansowany rak piersi
- neuroartropatia Charcota
- nowotwór głowy i szyi
- ocena żywotności mięśnia sercowego
- padaczka skroniowa
- pęcherzykowy tasiemiec bąblowcowy
- pierwotny rak płuca
- proteza naczyniowa
- przewlekłe zakażenie kości
- rak jajnika
- rak okrężnicy
- rak przełyku
- rak tarczycy
- rak trzustki
- sarkoidoza
- zakażenie tkanek miękkich
- zapalenie kości
- zapalenie kości i szpiku
- zapalenie krążka międzykręgowego
- zapalenie kręgów
- zapalenie naczyń
- zapalenie wsierdzia
- zapalna choroba jelit
• Substancja czynna• Kategoria leku -
FDGtomosil – Roztwór do wstrzykiwań – 550 MBq/ml
Roztwór do wstrzykiwań zawiera radioaktywną fludeoksyglukozę (18F), która emituje promieniowanie pozytonowe wykorzystywane w diagnostyce obrazowej metodą pozytonowej tomografii emisyjnej (PET). Produkt stosuje się głównie w onkologii do rozpoznawania, ustalania stopnia zaawansowania oraz monitorowania leczenia różnych nowotworów. Ponadto jest używany w kardiologii do oceny żywotności mięśnia sercowego oraz w neurologii do lokalizacji ognisk padaczkowych. Wskazany jest także w diagnostyce zakażeń i stanów zapalnych poprzez wykrywanie nieprawidłowych ognisk aktywowanych leukocytów.
• Wskazania do stosowania- bolesna proteza biodra
- charakterystyka masy w obrębie trzustki
- charakterystyka pojedynczej zmiany ogniskowej w płucu
- chłoniak złośliwy
- czerniak złośliwy
- detekcja nowotworu nieznanego pochodzenia
- glejak o wysokim stopniu złośliwości
- gorączka nieznanego pochodzenia
- miejscowo zaawansowany rak piersi
- neuroartropatia Charcota
- nieswoista choroba jelit
- nowotwór głowy i szyi
- ocena żywotności mięśnia sercowego
- padaczka skroniowa
- pęcherzykowy tasiemiec bąblowcowy
- pierwotny rak płuca
- proteza naczyniowa
- przewlekłe zakażenie kości
- rak jajnika
- rak okrężnicy
- rak przełyku
- rak tarczycy
- rak trzustki
- sarkoidoza
- zakażenie tkanek miękkich
- zapalenie kości
- zapalenie krążka międzykręgowego
- zapalenie kręgów
- zapalenie naczyń
• Substancja czynna• Kategoria leku