zapalenie krążka międzykręgowego
Wskazanie

Zapalenie krążka międzykręgowego (dyskitis) to stan zapalny tkanki krążka międzykręgowego, najczęściej spowodowany infekcją bakteryjną. Występuje zarówno u dzieci, jak i dorosłych, chociaż mechanizm powstawania może być różny w zależności od wieku pacjenta. U dzieci najczęściej rozwija się w wyniku zakażenia drogą krwiopochodną, natomiast u dorosłych może być powikłaniem zabiegów operacyjnych na kręgosłupie, blokad lub iniekcji okołokręgosłupowych.

Główne objawy zapalenia krążka międzykręgowego to silny ból pleców, ograniczenie ruchomości kręgosłupa, sztywność oraz w przypadku infekcji – gorączka i ogólne złe samopoczucie. W diagnostyce wykorzystuje się badania obrazowe (MRI, rzadziej CT), badania laboratoryjne (OB, CRP, morfologia) oraz posiewy mikrobiologiczne. Najczęstszymi patogenami odpowiedzialnymi za infekcyjne zapalenie krążka są Staphylococcus aureus i Streptococcus.

W leczeniu zapalenia krążka międzykręgowego kluczowa jest antybiotykoterapia, początkowo empiryczna, a następnie celowana po uzyskaniu wyników posiewu. W Polsce stosuje się takie leki jak Augmentin (amoksycylina z kwasem klawulanowym), Zinacef (cefuroksym), Biotraxon (ceftriakson) czy Linezolid (linezolid) w przypadkach zakażeń MRSA. W terapii bólu wykorzystuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne jak Ketonal (ketoprofen), Diclac (diklofenak) oraz w cięższych przypadkach opioidy – Tramal (tramadol) czy Oxycontin (oksykodon).

Największymi trudnościami w leczeniu zapalenia krążka międzykręgowego są: długi czas antybiotykoterapii (zwykle 6-12 tygodni), problemy z identyfikacją patogenu, zwłaszcza gdy pacjent otrzymał wcześniej antybiotyki, oraz ryzyko rozwoju powikłań neurologicznych w przypadku rozprzestrzenienia się infekcji na kanał kręgowy. U części pacjentów konieczna jest interwencja chirurgiczna, szczególnie gdy występuje ropień okołokręgosłupowy, niestabilność kręgosłupa lub deficyty neurologiczne. Dodatkowo, nawet po wyleczeniu infekcji, pacjenci mogą doświadczać przewlekłego bólu związanego z uszkodzeniem struktury krążka i okolicznych tkanek.