dawkowanie pozajelitowe

Dawkowanie pozajelitowe (parenteralne) odnosi się do podawania leków z pominięciem przewodu pokarmowego, najczęściej drogą dożylną, domięśniową, podskórną lub dokanałową. Ta droga podania umożliwia szybsze osiągnięcie stężenia terapeutycznego leku w organizmie i jest szczególnie istotna w sytuacjach nagłych lub gdy pacjent nie może przyjmować leków doustnie.

Ustalanie dawek w podaniu pozajelitowym wymaga uwzględnienia biodostępności leku, która jest zwykle wyższa niż przy podaniu doustnym (często zbliżona do 100% przy podaniu dożylnym). Czynniki wpływające na dawkowanie obejmują wiek pacjenta, masę ciała, funkcję nerek i wątroby, współistniejące choroby oraz potencjalne interakcje z innymi przyjmowanymi lekami.

Szczególną ostrożność należy zachować przy dawkowaniu leków o wąskim indeksie terapeutycznym, gdzie różnica między dawką leczniczą a toksyczną jest niewielka. W tych przypadkach często konieczne jest monitorowanie stężenia leku we krwi i dostosowywanie dawki w oparciu o wyniki badań laboratoryjnych oraz odpowiedź kliniczną pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl