okluzyjna choroba tętnic obwodowych

Okluzyjna choroba tętnic obwodowych (POAD – Peripheral Occlusive Arterial Disease) to schorzenie naczyniowe charakteryzujące się zwężeniem lub zamknięciem tętnic doprowadzających krew do kończyn, najczęściej dolnych. Choroba rozwija się w wyniku odkładania blaszek miażdżycowych w ścianach tętnic, co prowadzi do zmniejszenia przepływu krwi i niedokrwienia tkanek.

Głównym objawem POAD jest chromanie przestankowe – ból mięśni kończyn pojawiający się podczas wysiłku fizycznego i ustępujący po odpoczynku. W zaawansowanych stadiach choroby mogą wystąpić bóle spoczynkowe, zmiany troficzne skóry, owrzodzenia i martwica tkanek. Diagnostyka obejmuje badanie tętna obwodowego, pomiar wskaźnika kostka-ramię (ABI), badania obrazowe (USG Doppler, angiografia, angio-TK lub angio-MR).

Leczenie okluzyjnej choroby tętnic obwodowych jest wielokierunkowe i obejmuje modyfikację czynników ryzyka (zaprzestanie palenia, kontrolę cukrzycy i nadciśnienia), farmakoterapię (leki przeciwpłytkowe, statyny), trening marszowy oraz – w zaawansowanych przypadkach – zabiegi rewaskularyzacyjne (angioplastyka, stentowanie, pomostowanie). Nieleczona POAD może prowadzić do krytycznego niedokrwienia kończyny i konieczności amputacji.