zaburzenie czynności motorycznej oskrzeli

Zaburzenie czynności motorycznej oskrzeli to patologiczny stan, w którym dochodzi do nieprawidłowego funkcjonowania mięśni gładkich dróg oddechowych. Objawia się przede wszystkim zmianą reaktywności, napięcia oraz zdolności do skurczu lub rozkurczu mięśni okrężnych oskrzeli.

W warunkach prawidłowych, motoryka oskrzeli jest regulowana przez układ autonomiczny, neuropeptydy oraz mediatory stanu zapalnego. Główne typy zaburzeń to skurcz oskrzeli (bronchospazm), który powoduje zwężenie dróg oddechowych oraz nadreaktywność oskrzeli, charakteryzująca się wzmożoną odpowiedzią skurczową na różne bodźce.

Zaburzenia motoryki oskrzeli stanowią patofizjologiczną podstawę wielu chorób układu oddechowego, w tym astmy oskrzelowej, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) oraz niektórych postaci zapalenia oskrzeli. Diagnostyka tych zaburzeń opiera się głównie na badaniach czynnościowych układu oddechowego, w tym próbach prowokacyjnych i badaniu spirometrycznym.

Leczenie zaburzeń motoryki oskrzeli obejmuje stosowanie leków rozszerzających oskrzela (m.in. β2-mimetyków, cholinolityków), glikokortykosteroidów oraz leków przeciwzapalnych, w zależności od podstawowej przyczyny. W ciężkich przypadkach konieczne może być zastosowanie tlenoterapii lub mechanicznego wspomagania wentylacji.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl