przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
Wskazanie

Przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc (PEZP) to rzadka choroba śródmiąższowa płuc charakteryzująca się naciekiem eozynofilowym w tkance płucnej. Schorzenie to występuje najczęściej u kobiet w średnim wieku oraz u osób z astmą lub atopią w wywiadzie. Charakterystyczne objawy to postępująca duszność, kaszel, gorączka, nocne poty oraz utrata masy ciała rozwijające się w ciągu kilku tygodni do miesięcy.

Rozpoznanie PEZP opiera się na obrazie klinicznym, badaniach radiologicznych (charakterystyczne obwodowe nacieki określane jako „odwrócony obrzęk płuc”), eozynofilii we krwi obwodowej (>6% lub >1000 komórek/μl) oraz zwiększonej liczbie eozynofilów w płukaniu oskrzelowo-pęcherzykowym (>25%). Kluczowym elementem diagnostycznym jest wykluczenie innych przyczyn eozynofilii płucnej, takich jak infekcje pasożytnicze, reakcje polekowe czy choroby układowe.

W leczeniu PEZP podstawową rolę odgrywają glikokortykosteroidy systemowe. W Polsce najczęściej stosuje się preparaty takie jak Encorton (prednizon), Metypred (metyloprednizolon) czy Dexaven (deksametazon). Typowa dawka początkowa prednizonu wynosi 0,5-1 mg/kg/dobę, z następczą redukcją dawki po uzyskaniu poprawy klinicznej. Odpowiedź na leczenie jest zwykle szybka i spektakularna, obserwowana w ciągu 24-48 godzin.

W przypadkach opornych lub nawracających stosuje się leki immunosupresyjne jako steroidy oszczędzające, takie jak Imuran (azatiopryna) lub CellCept (mykofenolan mofetylu). W ostatnich latach coraz większe znaczenie mają terapie biologiczne, szczególnie przeciwciała anty-IL-5, jak Nucala (mepolizumab) czy Fasenra (benralizumab), które selektywnie hamują aktywność eozynofilów.

Największe trudności w leczeniu pacjentów z PEZP obejmują nawroty choroby podczas redukcji dawki steroidów (występujące u 50% pacjentów), rozwój steroidozależności oraz działania niepożądane długotrwałej steroidoterapii systemowej. Problemem jest również różnicowanie z innymi chorobami przebiegającymi z eozynofilią płucną, takimi jak alergiczna aspergiloza oskrzelowo-płucna czy zespół Churga-Strauss. Dodatkowym wyzwaniem pozostaje odpowiednie monitorowanie aktywności choroby i optymalizacja długoterminowej terapii podtrzymującej, mającej na celu zapobieganie nawrotom przy minimalizacji działań niepożądanych.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl