Leki zawierające w składzie
prednizolon

Prednizolon to syntetyczny glikokortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym, immunosupresyjnym i przeciwalergicznym. Działa poprzez wiązanie się z receptorami glikokortykosteroidowymi w komórkach, co prowadzi do hamowania produkcji mediatorów zapalnych, stabilizacji błon lizosomalnych oraz zmniejszenia przepuszczalności naczyń krwionośnych. W efekcie dochodzi do zmniejszenia obrzęku, zaczerwienienia, świądu i bólu w miejscu zapalenia.

Prednizolon jest stosowany w leczeniu chorób autoimmunologicznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie naczyń, a także w astmie oskrzelowej, przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc, chorobach skóry (np. atopowe zapalenie skóry), chorobach alergicznych oraz w stanach zaostrzenia chorób zapalnych jelit. Jest również stosowany w schematach leczenia niektórych nowotworów oraz w transplantologii.

W Polsce dostępne są preparaty zawierające prednizolon pod nazwami handlowymi: Encortolon, Encorton (postać doustna), a także w postaci preparatów złożonych do stosowania miejscowego jak Alpicort, Locoid Crelo czy Laticort. Prednizolon występuje w różnych postaciach: tabletki, roztwory doustne, kremy, maści, roztwory do iniekcji oraz preparaty do stosowania ocznego i donosowego.

Największą zaletą prednizolonu jest jego szybkie i silne działanie przeciwzapalne, które pozwala na skuteczne opanowanie ostrych stanów zapalnych i alergicznych. W porównaniu z innymi glikokortykosteroidami charakteryzuje się umiarkowanym działaniem mineralokortykoidowym, co przekłada się na mniejsze ryzyko retencji sodu i wody oraz związanych z tym obrzęków i nadciśnienia tętniczego.

Stosowanie prednizolonu, szczególnie długotrwałe i w wysokich dawkach, wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych. Najważniejsze z nich to: zaburzenia gospodarki węglowodanowej (hiperglikemia, cukrzyca posteroidowa), osteoporoza i zwiększone ryzyko złamań, wzrost ciśnienia tętniczego, zwiększona podatność na infekcje, zaćma, jaskra, atrofia skóry, zaburzenia psychiczne (od euforii po depresję i psychozy), bezsenność, zaburzenia miesiączkowania oraz zahamowanie wzrostu u dzieci. Nagłe odstawienie leku po długotrwałej terapii może wywołać zespół odstawienny, w tym niewydolność nadnerczy, dlatego dawkę należy zawsze redukować stopniowo pod nadzorem lekarza.