Leki w grupie
„glikokortykosteroidy do stosowania miejscowego”

Glikokortykosteroidy do stosowania miejscowego to grupa leków przeciwzapalnych powszechnie stosowanych w dermatologii. Ich działanie polega na hamowaniu reakcji zapalnych w skórze poprzez blokowanie syntezy mediatorów zapalenia, zmniejszanie przepuszczalności naczyń krwionośnych i hamowanie migracji komórek zapalnych. Leki te wykazują działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe, immunosupresyjne oraz obkurczające naczynia krwionośne.

Glikokortykosteroidy miejscowe dzielą się na grupy w zależności od siły działania – od grupy I (najsłabsze) do grupy IV (najsilniejsze). Do najczęściej stosowanych substancji czynnych należą: hydrokortyzon (Hydrocortisonum, Laticort), prednizolon (Mecortolon), triamcynolon (Polcortolon), flumetazon (Lorinden), mometazon (Elocom, Elitasone, Momecutan), fluocinolonu acetonid (Flucinar), flutikazon (Cutivate), klobetazol (Dermovate, Clobederm) oraz betametazon (Beloderm, Diprosone).

Największą zaletą miejscowych glikokortykosteroidów jest ich skuteczność w leczeniu różnorodnych dermatoz zapalnych, takich jak atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, wyprysk kontaktowy, liszaj płaski czy toczeń rumieniowaty. Dzięki miejscowej aplikacji można uzyskać wysokie stężenie leku w miejscu zmian chorobowych przy minimalizacji działań ogólnoustrojowych, co stanowi przewagę nad steroidami podawanymi ogólnie.

Niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem miejscowych glikokortykosteroidów obejmują działania niepożądane, które mogą wystąpić szczególnie przy długotrwałej aplikacji preparatów o dużej sile działania. Należą do nich: atrofia skóry, teleangiektazje, rozstępy, hipopigmentacja, nadkażenia bakteryjne i grzybicze, trądzik posteroidowy, zapalenie okołoustne oraz efekt odbicia po odstawieniu leku. Przy długotrwałym stosowaniu na dużych powierzchniach skóry lub pod okluzją możliwe jest również wystąpienie działań ogólnoustrojowych.

Ze względu na siłę działania, glikokortykosteroidy do stosowania miejscowego dzielą się na cztery grupy. Grupa I (o słabym działaniu) zawiera hydrokortyzon i jest najczęściej stosowana u dzieci oraz na delikatne obszary skóry jak twarz czy okolice intymne. Grupa II (o umiarkowanym działaniu) obejmuje m.in. flumetazon i fluocortolon. Grupa III (o silnym działaniu) zawiera betametazon, mometazon i flutikazon. Grupa IV (o bardzo silnym działaniu) to klobetazol, najbardziej skuteczny, ale też obarczony największym ryzykiem działań niepożądanych, stosowany w opornych przypadkach.

Glikokortykosteroidy miejscowe są dostępne w różnych postaciach: maści (najsilniejsze działanie, zalecane na suche, łuszczące się zmiany), kremy (na zmiany wysiękowo-zapalne), lotiony, żele i pianki (do stosowania na owłosione obszary ciała), spraye (na trudno dostępne miejsca) oraz roztwory (na skórę głowy).

Lista leków w tej grupie

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl