świerzbiączka ograniczona
Wskazanie

Świerzbiączka ograniczona (neurodermitis circumscripta, lichen simplex chronicus) to przewlekła dermatoza charakteryzująca się występowaniem jednego lub kilku dobrze odgraniczonych, zliszajowaconych ognisk z nasilonym świądem. Schorzenie to rozwija się wtórnie do długotrwałego drapania lub pocierania skóry, co prowadzi do jej lichenifikacji (pogrubienia) i hiperpigmentacji.

W leczeniu miejscowym stosuje się przede wszystkim silne i bardzo silne kortykosteroidy, takie jak Cutivate (flutikazon), Elocom (mometazon), Dermovate (klobetazol). W przypadkach opornych na leczenie pomocne mogą być inhibitory kalcyneuryny – Protopic (takrolimus) lub Elidel (pimekrolimus). Przy nasilonym świądzie zaleca się stosowanie leków przeciwhistaminowych, jak Zyrtec (cetyryzyna), Claritine (loratadyna) czy Hitaxa (desloratadyna).

Największą trudnością w leczeniu świerzbiączki ograniczonej jest przerwanie błędnego koła świąd-drapanie-lichenifikacja-świąd. Pacjenci często nie są w stanie powstrzymać się od drapania, co pogłębia zmiany skórne i nasila świąd. Istotnym problemem jest również tendencja do nawrotów po zakończeniu leczenia, szczególnie przy niewystarczającej edukacji pacjenta dotyczącej odpowiedniej pielęgnacji skóry i unikania czynników drażniących.

W przypadkach opornych na standardowe leczenie może być konieczne zastosowanie terapii okluzyjnej, iniekcji doogniskowych kortykosteroidów (Diprophos, Kenalog), fototerapii UVB lub PUVA, a nawet leków ogólnoustrojowych, takich jak Neoral (cyklosporyna) w najtrudniejszych przypadkach. Wspomagająco zaleca się techniki relaksacyjne i psychoterapię, ponieważ stres może znacząco nasilać objawy schorzenia.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl