wyprysk łojotokowy
Wskazanie

Wyprysk łojotokowy (łojotokowe zapalenie skóry) to przewlekła choroba zapalna skóry o nawrotowym charakterze, często występująca w miejscach bogatych w gruczoły łojowe. Schorzenie to charakteryzuje się zaczerwienieniem, złuszczaniem naskórka oraz obecnością tłustych łusek na podłożu rumieniowym. Najczęściej dotyka okolic owłosionej skóry głowy, twarzy (zwłaszcza brwi, nosa, fałdów nosowo-wargowych), klatki piersiowej i pleców.

W leczeniu wyprysku łojotokowego stosuje się głównie preparaty miejscowe. W przypadku zmian na skórze głowy skuteczne są szampony przeciwłojotokowe zawierające substancje takie jak pirytionian cynku (np. Biotene, Cink), ketokonazol (np. Nizoral, Ketokonazol), siarczek selenu (np. Selsun) czy dziegieć (np. Polytar). Na zmiany skórne stosowane są preparaty przeciwgrzybicze (np. Terbiderm, Terbinafin, Lamisil, Clotrimazol) oraz kortykosteroidy o małej i średniej sile działania (np. Hydrocortisonum, Laticort, Adcortyl, Cutivate).

W przypadkach ciężkich lub opornych na leczenie miejscowe, lekarze mogą zalecić doustne leki przeciwgrzybicze, takie jak itrakonazol (np. Orungal, Itrax) lub flukonazol (np. Flukonazol, Flucofast, Flumycon). W niektórych przypadkach pomocne mogą być również antybiotyki (np. Metronidazol w postaci kremu).

Największą trudnością w leczeniu wyprysku łojotokowego jest jego nawrotowy charakter. Po zakończeniu terapii, objawy często powracają, co wymaga długotrwałego stosowania preparatów profilaktycznych. Wyzwaniem jest również terapia zmian na twarzy, gdzie długotrwałe stosowanie kortykosteroidów może prowadzić do efektów ubocznych, takich jak ścieńczenie skóry czy teleangiektazje. Dodatkowym problemem jest trudność w identyfikacji i eliminacji czynników zaostrzających schorzenie, takich jak stres, niewłaściwa dieta czy niektóre kosmetyki. Pacjenci często wymagają kompleksowego podejścia, łączącego farmakoterapię z modyfikacją stylu życia i odpowiednią pielęgnacją skóry.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl