egzema egzogenna
Wskazanie

Egzema egzogenna (wyprysk kontaktowy egzogenny) to zapalny stan skóry wywołany przez bezpośredni kontakt z czynnikami zewnętrznymi. Może przybierać postać alergiczną, gdy reakcja jest wynikiem odpowiedzi immunologicznej typu opóźnionego, lub postać z podrażnienia, gdy powstaje na skutek bezpośredniego uszkodzenia skóry przez czynniki drażniące. Charakteryzuje się występowaniem świądu, zaczerwienienia, obrzęku, pęcherzyków, grudek, a w fazie przewlekłej – złuszczania i lichenifikacji skóry.

W leczeniu egzemy egzogennej kluczowe jest zidentyfikowanie i eliminacja czynnika wywołującego. W terapii miejscowej stosuje się przede wszystkim kortykosteroidy o różnej sile działania, takie jak Cutivate (flutykazon), Elocom (mometazon), Lorinden (flumetazon), Dermovate (klobetazol) czy Laticort (hydrokortyzon). W przypadkach infekcji wtórnych konieczne jest dołączenie preparatów przeciwbakteryjnych, jak Triderm czy Bedicort G. Przy zmianach przewlekłych zastosowanie znajdują inhibitory kalcyneuryny: Protopic (takrolimus) i Elidel (pimekrolimus).

W ciężkich, opornych przypadkach konieczne może być zastosowanie leczenia ogólnego. Wykorzystuje się wówczas leki przeciwhistaminowe (Zyrtec, Rupafin, Hitaxa), a w cięższych postaciach kortykosteroidy doustne (Encorton) lub leki immunosupresyjne (Cyclosporin Sandoz, Imuran). W przypadkach zawodowych ważna jest również odpowiednia profilaktyka i stosowanie preparatów ochronnych, jak Barriere HC czy Emolium Barrier.

Największe trudności w leczeniu egzemy egzogennej wiążą się z identyfikacją czynnika wywołującego, szczególnie gdy pacjent ma kontakt z wieloma potencjalnymi alergenami. Wyzwaniem jest także utrzymanie długotrwałej remisji, gdyż nawet krótkotrwały kontakt z czynnikiem uczulającym może spowodować nawrót zmian. Często problematyczne jest również przekonanie pacjentów do zmiany nawyków zawodowych czy życiowych w celu uniknięcia ekspozycji na alergeny. W przypadku przewlekłych zmian dodatkowym problemem jest tachyfilaksja na stosowane miejscowo kortykosteroidy oraz ryzyko działań niepożądanych przy długotrwałej terapii, co wymusza rotację stosowanych preparatów.