łuszczyca krostkowa
Wskazanie

Łuszczyca krostkowa to rzadka, ciężka postać łuszczycy charakteryzująca się występowaniem sterylnych, bolesnych krost na skórze. Występuje ona w kilku odmianach: jako łuszczyca krostkowa uogólniona (von Zumbusch), łuszczyca krostkowa dłoni i stóp (typ Barbera), acrodermatitis continua Hallopeau oraz łuszczyca krostkowa krostkowa grudkowa. W przeciwieństwie do klasycznej łuszczycy plackowatej, łuszczyca krostkowa często wiąże się z objawami ogólnoustrojowymi, takimi jak gorączka, złe samopoczucie, osłabienie, a w ciężkich przypadkach może prowadzić do powikłań zagrażających życiu.

W leczeniu łuszczycy krostkowej stosuje się przede wszystkim leki ogólnoustrojowe. W przypadkach o ostrym przebiegu często wdraża się acytretynę (Neotigason), cyklosporynę (Cyclaid, Sandimmun Neoral) lub metotreksat (Metex, Ebetrexat). W przypadkach opornych na tradycyjne terapie lub o ciężkim przebiegu stosuje się leki biologiczne, takie jak inhibitory TNF-alfa (Humira, Enbrel, Remicade), inhibitory IL-17 (Cosentyx, Taltz) czy inhibitory IL-23 (Tremfya, Skyrizi). W terapii łuszczycy krostkowej dłoni i stóp można stosować również miejscowo silne kortykosteroidy (Dermovate, Clobederm) oraz pochodne witaminy D3 (Daivobet, Xamiol).

Największe trudności w leczeniu łuszczycy krostkowej wynikają z jej gwałtownego przebiegu, oporności na standardowe terapie oraz potencjalnych powikłań ogólnoustrojowych. Pacjenci często wymagają hospitalizacji, zwłaszcza w przypadku postaci uogólnionej. Wyzwaniem jest również długoterminowe utrzymanie remisji choroby, gdyż nawroty są częste. Dodatkowo, leki stosowane w terapii (szczególnie retinoidy, metotreksat i cyklosporyna) mają liczne działania niepożądane i wymagają ścisłego monitorowania parametrów laboratoryjnych. Pacjenci z łuszczycą krostkową wymagają multidyscyplinarnego podejścia z udziałem dermatologa, reumatologa, a czasem także innych specjalistów.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl