choroba Dariera
Wskazanie

Choroba Dariera (dyskeratoza mieszkowa, choroba Dariera-White’a) to rzadkie, genetycznie uwarunkowane schorzenie skóry o charakterze autosomalnym dominującym, wywołane mutacją w genie ATP2A2 kodującym pompę wapniową SERCA2. Objawia się występowaniem hiperkeratotycznych, brązowo-żółtych grudek i blaszek, zlokalizowanych głównie w okolicach łojotokowych (twarz, szyja, klatka piersiowa, plecy), a także charakterystycznymi zmianami paznokciowymi i zmianami na błonach śluzowych.

Diagnostyka choroby Dariera opiera się głównie na obrazie klinicznym oraz badaniu histopatologicznym, w którym stwierdza się dyskeratozę (zaburzenie rogowacenia), akantozę (pogrubienie warstwy kolczystej naskórka) oraz obecność charakterystycznych ciałek okrągłych i ziarnistych w naskórku. Choroba zwykle ujawnia się w okresie dojrzewania lub wczesnej dorosłości i ma przebieg przewlekły z tendencją do zaostrzeń pod wpływem ekspozycji na promienie słoneczne, wysokiej temperatury, wilgotności czy infekcji.

W leczeniu choroby Dariera stosuje się przede wszystkim retinoidy doustne, takie jak acytretyna (Neotigason) oraz izotretynoina (Izotec, Curacne, Izotek). W terapii miejscowej wykorzystuje się retinoidy (Tretinoin, Adapalen), kortykosteroidy (Cutivate, Elocom, Dexapolcort), preparaty z kwasem salicylowym (Salicylian, Keratolytic) oraz preparaty z mocznikiem (Krem Intensive, Dermosoft). W przypadkach powikłań bakteryjnych stosuje się antybiotyki miejscowe lub ogólne, zaś w infekcjach grzybiczych – leki przeciwgrzybicze (Lamisil, Terbinafine).

Największe trudności w leczeniu choroby Dariera związane są z jej przewlekłym i nawrotowym charakterem. Stosowanie retinoidów ogólnych, choć skuteczne, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, w tym teratogennością, co ogranicza ich użycie u kobiet w wieku rozrodczym. Zmiany skórne mogą być źródłem wtórnych infekcji bakteryjnych i grzybiczych, które wymagają dodatkowego leczenia. Istotnym problemem jest również aspekt psychologiczny choroby – widoczne zmiany skórne mogą prowadzić do obniżenia samooceny pacjenta i wpływać negatywnie na jakość życia. Ważne jest więc kompleksowe podejście do leczenia, uwzględniające zarówno farmakoterapię, jak i odpowiednią edukację pacjenta oraz wsparcie psychologiczne.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl