atrofia rogówki
Atrofia rogówki (zanik rogówki) to postępujący proces degeneracyjny, w którym dochodzi do ścieńczenia i utraty prawidłowej struktury rogówki. Stan ten może być następstwem przewlekłych schorzeń oka, procesów zapalnych, urazów, zaburzeń metabolicznych lub zmian związanych z wiekiem.
Klinicznie atrofia rogówki charakteryzuje się zmniejszeniem grubości tkanki rogówkowej, zmianą jej przezierności oraz osłabieniem wytrzymałości mechanicznej. W zaawansowanych przypadkach może prowadzić do nieregularnego astygmatyzmu, pogorszenia ostrości wzroku, a nawet perforacji rogówki. Diagnostyka obejmuje pomiary pachymetryczne, topografię rogówki oraz ocenę mikroskopową w lampie szczelinowej.
Leczenie atrofii rogówki zależy od jej przyczyny i stopnia zaawansowania. W łagodnych przypadkach stosuje się preparaty nawilżające i regenerujące powierzchnię oka. W stanach zaawansowanych może być konieczne zastosowanie soczewek terapeutycznych, cross-linkingu kolagenowego lub, w ostateczności, przeszczepu rogówki. Kluczowe znaczenie ma wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego.