obrzęk naczynioruchowy
Wskazanie

Obrzęk naczynioruchowy (angioedema) to nagły, ograniczony obrzęk tkanek podskórnych lub podśluzówkowych, wywołany zwiększoną przepuszczalnością naczyń krwionośnych. Może mieć podłoże alergiczne, dziedziczne lub idiopatyczne. Charakteryzuje się występowaniem obrzęku skóry, błon śluzowych oraz tkanek podskórnych, najczęściej w obrębie twarzy, warg, języka, krtani, a także kończyn czy narządów płciowych.

Obrzęk naczynioruchowy może stanowić zagrożenie życia, szczególnie gdy dotyczy górnych dróg oddechowych. W przypadku obrzęku dziedziczonego autosomalnie dominująco (HAE), przyczyną jest niedobór lub nieprawidłowe funkcjonowanie inhibitora C1 esterazy, co prowadzi do niekontrolowanej aktywacji układu dopełniacza i kaskady kininowej.

W leczeniu obrzęku naczynioruchowego stosuje się różne grupy leków, w zależności od jego przyczyny. W przypadku obrzęku alergicznego podstawowymi lekami są: leki przeciwhistaminowe (np. Zyrtec, Claritine, Allegra), glikokortykosteroidy (np. Dexaven, Urbason, Solu-Medrol) oraz adrenalina (np. Adrenalina WZF, EpiPen) w przypadkach zagrażających życiu. W leczeniu HAE stosuje się koncentraty inhibitora C1 esterazy (Berinert), antagonisty receptora bradykininy B2 (Firazyr) oraz rekombinowanego inhibitora C1 (Ruconest).

Największe trudności w leczeniu obrzęku naczynioruchowego wiążą się z szybką diagnostyką różnicową, gdyż objawy mogą przypominać inne stany nagłe. W przypadku obrzęku krtani kluczowe jest natychmiastowe rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia, ponieważ opóźnienie może prowadzić do niewydolności oddechowej. W przypadku HAE wyzwaniem jest ograniczona dostępność specjalistycznych leków oraz konieczność ich szybkiego podania przy wystąpieniu ataku. Istotnym problemem jest również profilaktyka nawrotów, szczególnie u pacjentów z częstymi epizodami obrzęku.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl