świąd skóry
Wskazanie

Świąd skóry to nieprzyjemne doznanie prowokujące potrzebę drapania, które może być objawem wielu różnych chorób dermatologicznych, ogólnoustrojowych, neurologicznych lub psychogennych. Świąd jest jednym z najczęstszych objawów dermatologicznych i może znacząco obniżać jakość życia pacjentów. Może występować jako objaw miejscowy (ograniczony do konkretnego obszaru skóry) lub uogólniony (obejmujący całe ciało).

W zależności od przyczyny, świąd skóry może towarzyszyć takim schorzeniom jak: atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, pokrzywka, wyprysk kontaktowy, świerzb, choroby wątroby (np. cholestaza), niewydolność nerek, choroby tarczycy, nowotwory, cukrzyca, choroby psychiczne czy infekcje. Diagnostyka świądu obejmuje dokładny wywiad lekarski, badanie fizykalne, badania laboratoryjne oraz w niektórych przypadkach – biopsję skóry.

W leczeniu świądu skóry stosuje się preparaty miejscowe i ogólnoustrojowe. Wśród leków miejscowych dostępnych w Polsce znajdują się: Fenistil, Dermena, Dexeryl, Emolium, La Roche-Posay Lipikar oraz Elidel. Do preparatów doustnych należą leki przeciwhistaminowe, takie jak: Zyrtec, Claritine, Cetyryzyna, Bilastyna, Rupafin. W cięższych przypadkach stosuje się także kortykosteroidy (Dexaven, Encorton), leki przeciwświądowe (Atarax), a niekiedy leki przeciwdepresyjne (Amitryptylina) czy przeciwpadaczkowe (Gabapentyna, Pregabalina).

Największe trudności w leczeniu świądu skóry dotyczą przypadków o nieustalonej etiologii oraz tych opornych na standardowe leczenie. Świąd przewlekły jest szczególnie trudny do opanowania i często wymaga terapii wielokierunkowej. Dodatkowo, świąd wywołuje odruchowe drapanie, co prowadzi do błędnego koła: drapanie uszkadza skórę, co nasila stan zapalny i świąd. Istotnym problemem jest też stosowanie się pacjentów do zaleceń, zwłaszcza gdy terapia wymaga regularnego stosowania emolientów i unikania czynników zaostrzających. W wielu przypadkach konieczne jest równoczesne leczenie choroby podstawowej oraz objawowe łagodzenie świądu.