teleangiektazja
Wskazanie

Teleangiektazje to rozszerzone, widoczne na powierzchni skóry naczynia krwionośne (żyłki, tętniczki lub naczynia włosowate), które tworzą charakterystyczne czerwone lub sine linie. Mogą występować samoistnie lub być objawem różnych schorzeń, takich jak trądzik różowaty, choroba Rendu-Oslera-Webera, uszkodzenia posłoneczne skóry czy jako powikłanie po radioterapii. Teleangiektazje najczęściej pojawiają się na twarzy (nos, policzki), kończynach dolnych oraz w okolicach nosa i ust.

W leczeniu teleangiektazji stosuje się zarówno metody miejscowe, jak i zabiegowe. Spośród dostępnych w Polsce preparatów miejscowych wykorzystuje się kremy i żele zawierające rutynę oraz witaminę K (np. Procto-Hemolan, Venescin, Rutinoscorbin w postaci maści), które wzmacniają ściany naczyń krwionośnych. Na rynku dostępne są również specjalistyczne preparaty dermatologiczne zawierające wyciągi z miłorzębu japońskiego, kasztanowca i arniki (np. Cederroth, Venitan).

Główną metodą leczenia jest jednak eliminacja teleangiektazji za pomocą zabiegów dermatologicznych. Najskuteczniejsze są zabiegi laserowe (np. z użyciem lasera naczyniowego, IPL) oraz elektrokoagulacja. W przypadku większych teleangiektazji stosuje się również skleroterapię polegającą na wstrzyknięciu do naczynia substancji powodującej jego zamknięcie (np. Aethoxysklerol).

Największe trudności w leczeniu teleangiektazji związane są z ich tendencją do nawrotów, szczególnie gdy nie wyeliminuje się czynników ryzyka, takich jak nadmierna ekspozycja na słońce, wahania temperatur, spożywanie alkoholu czy ostrych potraw. Ponadto leczenie zabiegowe może wiązać się z ryzykiem powstania przebarwień, blizn lub niecałkowitego zamknięcia naczyń, co wymaga powtórzenia procedury. U pacjentów z teleangiektazjami wynikającymi z chorób ogólnoustrojowych, jak np. trądzik różowaty, konieczne jest równoczesne leczenie choroby podstawowej (np. metronidazolem miejscowo – Metronidazol, Rozex, Metronidazole Actavis lub doustnie – Metronidazol, Metronid).