parestezja
Wskazanie

Parestezja to odczucie mrowienia, drętwienia, łaskotania lub pieczenia skóry bez wyraźnego bodźca zewnętrznego. Może występować w różnych częściach ciała, najczęściej w kończynach. Parestezje mogą być przejściowe (np. po ucisku nerwu) lub przewlekłe, wskazując na poważniejszy problem neurologiczny.

Parestezje mogą być objawem wielu różnych schorzeń, w tym neuropatii cukrzycowej, niedoboru witamin (zwłaszcza B12), zespołów uciskowych nerwów (np. zespół cieśni nadgarstka), stwardnienia rozsianego, udarów, zatruć metalami ciężkimi, czy chorób autoimmunologicznych. Prawidłowe rozpoznanie przyczyny parestezji jest kluczowe dla skutecznego leczenia.

W leczeniu parestezji stosuje się preparaty przeciwbólowe (np. Paracetamol, Ibuprom), leki przeciwpadaczkowe (Pregabalina – Lyrica, Gabapentyna – Neurontin, Gabagamma), trójcykliczne leki przeciwdepresyjne (Amitryptylina), inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (Duloksetyna – Cymbalta, Xeristar) oraz miejscowe preparaty kapsaicyny (Qutenza). W przypadku niedoborów witaminowych stosuje się suplementację, np. preparaty witaminy B12 (Milgamma, Neuromax).

Jedną z największych trudności w leczeniu parestezji jest identyfikacja ich przyczyny. Diagnostyka różnicowa jest szeroka i wymaga często rozbudowanej diagnostyki, w tym badań elektrofizjologicznych, obrazowych i laboratoryjnych. Dodatkowo, leczenie objawowe bywa nieskuteczne, a pacjenci mogą doświadczać znacznego pogorszenia jakości życia, szczególnie gdy parestezjom towarzyszy ból neuropatyczny. Terapia wymaga indywidualnego podejścia i często połączenia różnych metod leczenia, zarówno farmakologicznych, jak i niefarmakologicznych.