niewyrównana hipowolemia

Niewyrównana hipowolemia (inaczej hipowolemiczny stan bez wyrównania) to poważny stan kliniczny charakteryzujący się zmniejszoną objętością krwi krążącej bez odpowiedniej kompensacji ze strony organizmu. Dochodzi do niego na skutek utraty płynów, krwi lub osocza, co prowadzi do zaburzenia perfuzji narządów i hipoksji tkankowej.

Stan ten rozwija się, gdy utrata płynów przekracza zdolności organizmu do wyrównania niedoboru poprzez mechanizmy kompensacyjne, takie jak skurcz naczyń obwodowych czy zwiększenie kurczliwości mięśnia sercowego. Najczęstsze przyczyny niewyrównanej hipowolemii to krwotoki zewnętrzne i wewnętrzne, rozległe oparzenia, intensywna diureza, przedłużające się wymioty i biegunki oraz przesunięcie płynów do tzw. trzeciej przestrzeni.

Klinicznie niewyrównana hipowolemia manifestuje się tachykardią, obniżonym ciśnieniem tętniczym, zmniejszonym wypełnieniem żył szyjnych, oligurią, zaburzeniami świadomości, bladością powłok, zimną i wilgotną skórą oraz wydłużonym czasem nawrotu kapilarnego. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się podwyższone stężenie mleczanów i wzrost hematokrytu przy utracie płynów bez utraty elementów morfotycznych krwi.

Leczenie niewyrównanej hipowolemii wymaga natychmiastowego uzupełnienia objętości wewnątrznaczyniowej poprzez przetoczenie płynów (krystaloidów, koloidów) lub preparatów krwi, w zależności od przyczyny i stopnia niedoboru. Jednocześnie konieczne jest leczenie przyczynowe oraz monitorowanie parametrów hemodynamicznych, w tym ciśnienia tętniczego, rzutu serca i saturacji mieszanej krwi żylnej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl