zatrucie wodą
Zatrucie wodą, medycznie określane jako hiponatremia, to stan wynikający z nadmiernego spożycia wody, prowadzący do niebezpiecznie niskiego stężenia sodu we krwi (poniżej 135 mmol/l). Ten zaburzenie elektrolitowe występuje, gdy ilość przyjmowanej wody przekracza zdolność nerek do jej wydalania.
Objawy zatrucia wodą rozwijają się stopniowo i mogą obejmować nudności, wymioty, bóle głowy, splątanie, dezorientację, drgawki, a w skrajnych przypadkach prowadzić do obrzęku mózgu, śpiączki i śmierci. Nasilenie objawów zależy od stopnia hiponatremii oraz szybkości jej rozwoju.
Zatrucie wodą najczęściej występuje u sportowców wytrzymałościowych, osób przyjmujących pewne leki (np. diuretyki, niektóre antydepresanty), pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby oraz osób z zaburzeniami psychicznymi prowadzącymi do kompulsywnego picia. Diagnostyka opiera się na badaniach laboratoryjnych, szczególnie oznaczeniu stężenia sodu w surowicy.
Leczenie zależy od nasilenia objawów i szybkości rozwoju hiponatremii. W łagodnych przypadkach wystarczy ograniczenie podaży płynów, w cięższych konieczne może być dożylne podanie roztworu soli fizjologicznej, czasem hipertonicznego. Kluczowe jest kontrolowane wyrównywanie niedoboru sodu, gdyż zbyt szybka korekcja może prowadzić do zespołu demielinizacji osmotycznej (centralna mielinoliza mostu).