dożylne używanie narkotyków

Dożylne używanie narkotyków (ang. intravenous drug use, IVDU) to praktyka polegająca na bezpośrednim wprowadzaniu substancji psychoaktywnych do układu krwionośnego za pomocą igieł i strzykawek. Ta droga podania charakteryzuje się szybkim początkiem działania narkotyku, co zwiększa potencjał uzależniający substancji.

Z medycznego punktu widzenia, dożylne używanie narkotyków wiąże się z licznymi powikłaniami zdrowotnymi. Należą do nich infekcje miejscowe (ropnie, zapalenie tkanek miękkich), bakteriemia i posocznica, infekcyjne zapalenie wsierdzia oraz zakażenia krwiopochodne (HIV, HCV, HBV). Powikłania naczyniowe obejmują zakrzepicę żył głębokich, zatory, tętniaki rzekome oraz martwicę tkanek.

Szczególne znaczenie kliniczne ma ryzyko transmisji chorób zakaźnych związane z używaniem wspólnego sprzętu do iniekcji. Programy redukcji szkód, takie jak wymiana igieł i strzykawek oraz terapia substytucyjna, stanowią istotne narzędzia w minimalizacji negatywnych konsekwencji zdrowotnych u osób uzależnionych od dożylnych narkotyków.

W podejściu terapeutycznym kluczowe jest zintegrowane leczenie obejmujące zarówno uzależnienie, jak i współistniejące powikłania somatyczne oraz zaburzenia psychiczne. Wczesna interwencja medyczna w przypadku powikłań infekcyjnych jest niezbędna dla poprawy rokowania i zmniejszenia śmiertelności w tej grupie pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl