pasaż kapsułki
Pasaż kapsułki (endoskopia kapsułkowa) to nowoczesna, małoinwazyjna metoda diagnostyczna wykorzystywana w gastroenterologii do oceny przewodu pokarmowego, szczególnie jelita cienkiego, które jest trudno dostępne w klasycznych badaniach endoskopowych.
Badanie polega na połknięciu przez pacjenta miniaturowej kapsułki zawierającej kamerę, źródło światła i nadajnik. Podczas przechodzenia przez przewód pokarmowy kapsułka wykonuje kilka zdjęć na sekundę, które są bezprzewodowo przesyłane do rejestratora noszonego przez pacjenta. Całkowity czas pasażu kapsułki wynosi zwykle 8-12 godzin, po czym jest ona naturalnie wydalana z organizmu.
Wskazaniami do wykonania pasażu kapsułki są: diagnostyka krwawień z przewodu pokarmowego o niejasnej etiologii, podejrzenie choroby Leśniowskiego-Crohna, diagnostyka nowotworów jelita cienkiego, ocena polipów oraz chorób związanych z zaburzeniami wchłaniania. Przeciwwskazaniami są zwężenia przewodu pokarmowego, zaburzenia połykania oraz ciąża.
Zaletą metody jest możliwość oceny całego jelita cienkiego bez konieczności stosowania znieczulenia, przy minimalnym dyskomforcie pacjenta. Ograniczeniem pozostaje brak możliwości pobierania wycinków oraz wykonywania procedur terapeutycznych podczas badania.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Kwas tauroselcholowy – Dawkowanie i sposób podawania
Kwas tauroselcholowy znakowany izotopem 75Se jest stosowany diagnostycznie w postaci kapsułek twardych SeHCAT o aktywności 370 kBq w dniu referencyjnym, zawierających poniżej 0,1 mg substancji czynnej oraz 71,04 mg sodu jako substancję pomocniczą. Standardowa dawka dla dorosłych to jedna kapsułka podawana doustnie, z protokołem podania obejmującym popijanie 15 ml wody przed, w trakcie i po połknięciu kapsułki, przy czym pacjent powinien pozostawać w pozycji siedzącej lub stojącej. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby konieczna jest szczegółowa ocena wskazań ze względu na ryzyko zwiększonej ekspozycji na promieniowanie. W populacji pediatrycznej brak jest dedykowanej formy dawkowania oraz doświadczenia klinicznego, dlatego podanie u dzieci wymaga indywidualnej analizy korzyści i ryzyka, mimo że stosuje się tę samą dawkę co u dorosłych (1 kapsułka 370 kBq).
Diagnostyka opiera się na dwukrotnym pomiarze aktywności radioizotopu: pierwszy pomiar wykonuje się 1 godzinę po podaniu, a drugi po 7 dniach. Wynik wyrażany jest jako procent retencji, czyli stosunek aktywności po 7 dniach do aktywności początkowej, co pozwala ocenić funkcję jelitową i wchłanianie kwasu tauroselcholowego. Przed zastosowaniem preparatu należy zapoznać się z pełną charakterystyką produktu oraz zaleceniami dotyczącymi przygotowania pacjenta, aby zapewnić prawidłowy przebieg badania i minimalizować ryzyko niepożądanych efektów, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby oraz u dzieci.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – SeHCAT 370 kBq
Produkt leczniczy SeHCAT zawiera kwas tauroselcholowy znakowany izotopem selenu-75 o aktywności 370 kBq w dniu referencyjnym i jest stosowany doustnie w postaci kapsułek twardych. Standardowa dawka u dorosłych to jedna kapsułka 370 kBq, bez konieczności modyfikacji względem masy ciała czy innych parametrów fizjologicznych. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby wskazane jest ostrożne rozważenie wskazań do badania ze względu na potencjalnie zwiększoną ekspozycję na promieniowanie jonizujące, mimo że dawka pozostaje niezmieniona. W populacji pediatrycznej brak jest dedykowanego dawkowania i danych klinicznych, dlatego decyzja o zastosowaniu SeHCAT u dzieci wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka, przy czym stosuje się dawkę taką samą jak u dorosłych, co powoduje względne zwiększenie dawki efektywnej u tej grupy. Podanie kapsułki powinno odbywać się z zachowaniem protokołu nawodnienia (łącznie 45 ml wody) i w pozycji siedzącej lub stojącej, aby zapewnić prawidłowy pasaż przez przewód pokarmowy.
aktywność promieniowania, dawka efektywna, dysfagia, ekspozycja na promieniowanie, izotop selenu, kapsułka twarda, kwas tauroselcholowy, ochrona radiologiczna, ograniczenie podaży sodu, okres półtrwania, pasaż kapsułki, populacja pediatryczna, promieniowanie gamma, promieniowanie jonizujące, przewód pokarmowy, retencja kwasów żółciowych, SeHCAT, stosunek korzyści do ryzyka, wchłanianie kwasów żółciowych, zaburzenie czynności wątroby