aktywność promieniowania

Aktywność promieniowania to miara tempa, z jakim w materiale promieniotwórczym zachodzą rozpady jądrowe. Jednostką aktywności w układzie SI jest bekerel (Bq), który odpowiada jednemu rozpadowi na sekundę. W diagnostyce i terapii medycznej stosuje się również historyczną jednostkę kiur (Ci), gdzie 1 Ci = 3,7 × 10^10 Bq.

W medycynie aktywność promieniowania ma kluczowe znaczenie przy stosowaniu izotopów promieniotwórczych w diagnostyce (np. w medycynie nuklearnej – scyntygrafia, PET) oraz w radioterapii. Precyzyjne określenie aktywności radiofarmaceutyków jest niezbędne do ustalenia właściwej dawki promieniowania dla pacjenta, zapewniając równowagę między skutecznością diagnostyczną lub terapeutyczną a bezpieczeństwem.

Aktywność promieniowania maleje wykładniczo w czasie zgodnie z prawem rozpadu promieniotwórczego, co jest określane przez okres półrozpadu danego izotopu. Znajomość tego parametru pozwala na dokładne planowanie badań diagnostycznych i terapii z wykorzystaniem substancji promieniotwórczych oraz na bezpieczne postępowanie z materiałami radioaktywnymi w placówkach medycznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl