Co-Valsacor
Co-Valsacor to preparat złożony, który zawiera dwie substancje czynne: walsartan i hydrochlorotiazyd. Walsartan należy do grupy antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA), które blokują działanie hormonu angiotensyny II, odpowiedzialnego za zwężanie naczyń krwionośnych i zwiększanie ciśnienia tętniczego. Hydrochlorotiazyd jest diuretykiem tiazydowym, który zwiększa wydalanie sodu i wody przez nerki, co prowadzi do zmniejszenia objętości krwi i obniżenia ciśnienia.
Lek Co-Valsacor jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u pacjentów, u których monoterapia walsartanem lub hydrochlorotiazydem nie zapewnia odpowiedniej kontroli ciśnienia. Terapia skojarzona tymi substancjami wykazuje działanie synergistyczne, co pozwala na osiągnięcie lepszego efektu hipotensyjnego przy mniejszych dawkach poszczególnych składników.
Najczęstsze działania niepożądane Co-Valsacoru to zawroty głowy, hipokaliemia, zaburzenia elektrolitowe, hipotonia ortostatyczna oraz zaburzenia funkcji nerek. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, ciężką niewydolnością wątroby, cholestazą, anuriami oraz w ciąży i podczas karmienia piersią. Należy regularnie monitorować stężenie elektrolitów, szczególnie potasu, podczas stosowania tego leku.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Co-Valsacor 160 mg + 25 mg
Co-Valsacor, zawierający walsartan (160 mg) i hydrochlorotiazyd (25 mg), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Walsartan jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na udowodnione działanie teratogenne i toksyczne na płód, w tym ryzyko pogorszenia czynności nerek, małowodzia oraz opóźnienia kostnienia czaszki. W I trymestrze stosowanie walsartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może powodować niekorzystne efekty w II i III trymestrze, takie jak zaburzenia perfuzji płodowo-łożyskowej, żółtaczkę noworodkową, zaburzenia elektrolitowe oraz małopłytkowość. W okresie karmienia piersią stosowanie Co-Valsacor nie jest zalecane, głównie z powodu przenikania hydrochlorotiazydu do mleka i potencjalnego ryzyka dla niemowląt.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne czaszki płodu, bilirubina, Co-Valsacor, czynność nerek płodu, działanie teratogenne, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, kostnienie czaszki, leczenie hipotensyjne, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, małowodzie, morfologia krwi, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, perfuzja płodowo-łożyskowa, równowaga elektrolitowa, walsartan, żółtaczka noworodka - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Co-Valsacor 80 mg + 12,5 mg
Preparat Co-Valsacor, zawierający walsartan 80 mg i hydrochlorotiazyd 12,5 mg, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, nie był przedmiotem dedykowanych badań oceniających wpływ na zdolności psychomotoryczne, w tym prowadzenie pojazdów mechanicznych i obsługę maszyn. Niemniej jednak, w trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i uczucie zmęczenia, które mogą upośledzać koncentrację, szybkość reakcji oraz koordynację wzrokowo-ruchową. Lekarz powinien poinformować pacjenta o tych potencjalnych efektach, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia oraz po zmianie dawkowania, zalecając zachowanie szczególnej ostrożności i natychmiastowe zaprzestanie prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia niepokojących objawów.
benzodiazepina, charakterystyka produktu leczniczego, Co-Valsacor, dokumentacja medyczna, działania niepożądane, hydrochlorotiazyd, interakcja lekowa, koordynacja wzrokowo-ruchowa, lek przeciwbólowy, lek przeciwhistaminowy, mechanizm działania, nadciśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, uczucie zmęczenia, walsartan, walsartan i hydrochlorotiazyd, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Co-Valsacor 160 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Co-Valsacor, zawierający walsartan 160 mg oraz hydrochlorotiazyd 25 mg, może wpływać na zdolności psychomotoryczne pacjentów, co jest istotne w kontekście prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Choć brak jest dedykowanych badań klinicznych oceniających bezpośredni wpływ tej kombinacji na funkcje psychomotoryczne, charakterystyka leku wskazuje na możliwość wystąpienia działań niepożądanych takich jak zawroty głowy i uczucie zmęczenia. Objawy te mogą znacząco obniżać koncentrację i wydłużać czas reakcji, co wymaga szczególnej ostrożności i indywidualnego podejścia do pacjenta, zwłaszcza osób starszych, z chorobami neurologicznymi lub stosujących politerapię.
Co-Valsacor, działanie niepożądane, hydrochlorotiazyd, lek przeciwnadciśnieniowy, medycyna pracy, modyfikacja dawki, politerapia, preparat leczniczy, produkt leczniczy, schemat dawkowania, skojarzenie leków, test psychomotoryczny, walsartan, walsartan i hydrochlorotiazyd, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Co-Valsacor 160 mg + 25 mg
Preparat Co-Valsacor, zawierający 160 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu, może wywoływać liczne działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, związane zarówno z każdym ze składników osobno, jak i ich kombinacją. Do najczęściej obserwanych należą hipokaliemia, hiponatremia, hiperurykemia oraz zaburzenia metaboliczne, a także objawy ze strony układu nerwowego (np. zawroty głowy, parestezje), układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie), nerek (zaburzenia czynności) oraz skóry (wysypki, obrzęk naczynioruchowy). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko nieczerniakowych nowotworów skóry, zwłaszcza u pacjentów stosujących hydrochlorotiazyd, co potwierdzają dane epidemiologiczne wskazujące na związek dawki leku z występowaniem raka podstawnokomórkowego i kolczystokomórkowego skóry.
agranulocytoza, azot mocznikowy, cholestaza wewnątrzwątrobowa, choroba posurowicza, Co-Valsacor, cukromocz, diuretyk tiazydowy, hiperglikemia, hiperkalcemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, jaskra zamkniętego kąta, leukopenia, małopłytkowość, martwicze zapalenie naczyń, monoterapia, nadwrażliwość na światło, neutropenia, nieczerniakowy nowotwór skóry, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc niekardiogenny, ostra niewydolność nerek, parestezja, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, rumień wielopostaciowy, substancja czynna, tabletka powlekana, toczeń rumieniowaty skórny, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, walsartan, zaburzenie czynności nerek, zapalenie naczyń, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zasadowica hipochloremiczna, zawroty głowy błędnikowe, zespół ostrej niewydolności oddechowej, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Co-Valsacor 160 mg + 25 mg
Przedawkowanie preparatu Co-Valsacor, zawierającego 160 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu, prowadzi do złożonych objawów klinicznych wynikających z działania obu substancji. Dominującym skutkiem toksycznym walsartanu jest znaczne niedociśnienie tętnicze, które może skutkować zaburzeniami świadomości, zapaścią krążeniową oraz wstrząsem. Hydrochlorotiazyd natomiast wywołuje nudności, senność, hipowolemię oraz zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hiponatremia, które mogą indukować arytmie serca i bolesne kurcze mięśniowe. Diagnostyka powinna obejmować monitorowanie parametrów hemodynamicznych, stanu świadomości, równowagi wodno-elektrolitowej, funkcji nerek oraz zapisu EKG w celu wykrycia potencjalnych zaburzeń rytmu serca.
arytmia, Co-Valsacor, diureza, EKG, hemodializa, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, krystaloidy, niedociśnienie tętnicze, nudności, perfuzja narządowa, skala Glasgow, skurcz mięśniowy, walsartan, wiązanie z białkami osocza, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Co-Valsacor 320 mg + 12,5 mg
Podczas przepisywania preparatu Co-Valsacor zawierającego walsartan 320 mg i hydrochlorotiazyd 12,5 mg, należy zwrócić szczególną uwagę na potencjalny wpływ leku na zdolności psychomotoryczne pacjenta, zwłaszcza w kontekście prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Chociaż brak jest dedykowanych badań klinicznych oceniających wpływ tego skojarzenia na funkcje poznawcze i psychomotoryczne, znane działania niepożądane takie jak zawroty głowy i uczucie zmęczenia mogą znacząco obniżać bezpieczeństwo pacjenta podczas wykonywania tych czynności. Lekarz powinien poinformować pacjenta o ryzyku wystąpienia tych objawów, zalecając wstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn zwłaszcza w początkowym okresie terapii oraz monitorowanie własnych reakcji na lek.
Co-Valsacor, czas reakcji, działanie niepożądane, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, hydrochlorotiazyd, koordynacja ruchowa, schemat leczenia, schorzenie współistniejące, sprawność psychomotoryczna, tolerancja leku, walsartan, walsartan i hydrochlorotiazyd, zaburzenie psychomotoryczne, zawrót głowy, zdolność poznawcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Valsacor 160 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności przewlekłej skojarzenia walsartanu i hydrochlorotiazydu, prowadzone na szczurach i małpach szerokonosych przez okres do 6 miesięcy, nie wykazały przeciwwskazań do stosowania terapeutycznego u ludzi. Głównym narządem docelowym była nerka, gdzie przy dawkach 30 mg/kg/dobę walsartanu + 9 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u szczurów (odpowiadających 0,9-krotności MRHD walsartanu i 3,5-krotności MRHD hydrochlorotiazydu) oraz 10 mg/kg/dobę walsartanu + 3 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u małp (0,3-krotności MRHD walsartanu i 1,2-krotności MRHD hydrochlorotiazydu) obserwowano nefropatię z bazofilią kanalikową, wzrost stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz zmiany w objętości i składzie moczu. Wysokie dawki (100 mg/kg/dobę walsartanu + 31 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u szczurów oraz 30 mg/kg/dobę + 9 mg/kg/dobę u małp) powodowały obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych (erytrocyty, hemoglobina, hematokryt). U małp szerokonosych stwierdzono także uszkodzenie błony śluzowej żołądka oraz hiperplazję tętniczek doprowadzających w nerkach, co wiązano z farmakologicznym działaniem walsartanu na układ renina-angiotensyna.
angiotensyna II, błona śluzowa żołądka, Co-Valsacor, dysfunkcja nerek, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, erytrocyty, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, hiperplazja tętniczek doprowadzających, inhibitor ACE, maksymalna zalecana dawka, małpy szerokonose, mocznik i kreatynina, nefropatia z bazofilią kanalikowa, objętość moczu, parametry czerwonokrwinkowe, rozwój embrionalny płodowy, skojarzenie walsartanu z hydrochlorotiazydem, stężenie potasu, toksyczność płodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uwalnianie reniny, walsartan i hydrochlorotiazyd - Leksykon leków
Przedawkowanie – Co-Valsacor 160 mg + 12,5 mg
Przedawkowanie leku Co-Valsacor, zawierającego 160 mg walsartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu, prowadzi do poważnych objawów klinicznych wynikających z działania obu substancji czynnych. Walsartan wywołuje znaczne niedociśnienie tętnicze, które może skutkować zaburzeniami świadomości, zapaścią krążeniową, a nawet wstrząsem, przy czym nie jest usuwany przez hemodializę ze względu na silne wiązanie z białkami osocza. Hydrochlorotiazyd natomiast powoduje nudności, senność, hipowolemię oraz zaburzenia elektrolitowe, które mogą prowadzić do arytmii i kurczów mięśni; w tym przypadku dializa może być skuteczną metodą eliminacji substancji.
białko osocza, Co-Valsacor, dializa, hemodializa, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, korekta zaburzeń elektrolitowych, kurcz mięśni, monitoring funkcji życiowych, niedociśnienie tętnicze, nudność, senność, stabilizacja układu krążenia, walsartan, wstrząs, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Co-Valsacor 320 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Co-Valsacor, zawierający 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu, jest wskazany w terapii nadciśnienia tętniczego, stosowany w dawce 1 tabletki raz na dobę. Tabletka posiada linię podziału, co umożliwia dostosowanie dawki. Efekt hipotensyjny pojawia się zwykle po 2 tygodniach, osiągając maksimum po 4 tygodniach, choć u niektórych pacjentów pełny efekt może wymagać 4-8 tygodni terapii. W przypadku braku odpowiedniej kontroli ciśnienia po 8 tygodniach stosowania maksymalnej dawki (320 mg walsartanu + 25 mg hydrochlorotiazydu) zaleca się rozważenie dodania innego leku hipotensyjnego lub zmianę terapii. Lek można przyjmować niezależnie od posiłku, zawsze popijając wodą.
bezmocz, cholestaza, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciśnienie tętnicze, Co-Valsacor, dysfunkcja nerek, efekt hipotensyjny, hydrochlorotiazyd, lek hipotensyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, marskość wątroby żółciowa, monitorowanie ciśnienia tętniczego, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, pacjent w podeszłym wieku, terapia nadciśnienia, terapia skojarzona, walsartan, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Co-Valsacor 80 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Co-Valsacor, zawierający 80 mg walsartanu (antagonista receptora angiotensyny II) oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Stosowanie walsartanu jest niezalecane w pierwszym trymestrze ciąży ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne, a przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze z powodu udokumentowanego toksycznego wpływu na płód, obejmującego pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodka niewydolność nerek, niedociśnienie i hiperkaliemię. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może powodować u płodu i noworodka żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe oraz małopłytkowość, szczególnie przy stosowaniu w drugim i trzecim trymestrze. W przypadku ekspozycji na Co-Valsacor w ciąży konieczne jest monitorowanie ultrasonograficzne płodu oraz obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, Co-Valsacor, drugi trymestr ciąży, dysfagia, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, karmienie piersią, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, małowodzie, niedociśnienie, niewydolność nerek, perfuzja płodowo-łożyskowa, pierwszy trymestr ciąży, teratogenność, toksyczność płodowa, walsartan, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Valsacor 320 mg + 12,5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności leku Co-Valsacor (320 mg walsartanu + 12,5 mg hydrochlorotiazydu) przeprowadzone na szczurach i małpach szerokonosych wykazały, że głównym narządem docelowym toksyczności są nerki, z nefropatią kanalikową, podwyższonym stężeniem mocznika, kreatyniny oraz potasu w surowicy, a także zmianami w objętości i składzie moczu. Zmiany te obserwowano przy dawkach 30 mg/kg/dobę walsartanu i 9 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u szczurów (odpowiednio 0,9× i 3,5× MRHD) oraz 10 mg/kg/dobę walsartanu i 3 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u małp (0,3× i 1,2× MRHD). Wysokie dawki powodowały także obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych oraz hiperplazję tętniczek nerkowych, przy dawkach sięgających 100 mg/kg/dobę walsartanu i 31 mg/kg/dobę hydrochlorotiazydu u szczurów (3,0× i 12× MRHD) oraz 30 mg/kg/dobę i 9 mg/kg/dobę u małp (0,9× i 3,5× MRHD). Uszkodzenia błony śluzowej żołądka odnotowano u małp przy dawkach 30 mg/kg/dobę i 9 mg/kg/dobę. Nie stwierdzono działania mutagennego ani klastogennego dla obu substancji, a potencjalne działanie rakotwórcze hydrochlorotiazydu było niejednoznaczne i dotyczyło tylko pojedynczych modeli eksperymentalnych.
błona śluzowa żołądka, Co-Valsacor, działanie genotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, elektrolity w moczu, erytrocyty, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, hiperplazja tętniczek doprowadzających, inhibitor ACE, mocznik i kreatynina, nefropatia z bazofilią kanalikowa, parametry czerwonokrwinkowe, potas w surowicy, renina, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, walsartan i hydrochlorotiazyd - Leksykon leków
Przedawkowanie – Co-Valsacor 320 mg + 12,5 mg
Przedawkowanie Co-Valsacor, zawierającego 320 mg walsartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu, prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i elektrolitowych. Dominującym objawem walsartanu jest znaczne niedociśnienie tętnicze, które może skutkować hipoperfuzją narządową, zaburzeniami świadomości, zapaścią krążeniową i wstrząsem. Hydrochlorotiazyd natomiast wywołuje nudności, senność, hipowolemię oraz zaburzenia elektrolitowe (Na, K, Cl, Mg), które mogą prowadzić do arytmii i bolesnych kurczy mięśni. Objawy te wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, gdyż stanowią zagrożenie życia pacjenta.
arytmia, białko osocza, Co-Valsacor, eliminacja pozaustrojowa, hemodializa, hipoperfuzja narządowa, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, kurcz mięśniowy, niedociśnienie tętnicze, niewydolność hemodynamiczna, niewydolność nerek, niewydolność wielonarządowa, nudności, odwodnienie, omdlenie, senność, walsartan, wstrząs, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Co-Valsacor 320 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Co-Valsacor, zawierający 320 mg walsartanu oraz 25 mg hydrochlorotiazydu, może wywoływać działania niepożądane wpływające na zdolności psychomotoryczne pacjenta, takie jak zawroty głowy i uczucie zmęczenia. Objawy te mogą istotnie upośledzać koncentrację, wydłużać czas reakcji oraz zaburzać koordynację wzrokowo-ruchową, co ma bezpośrednie znaczenie dla bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Pomimo braku szczegółowych badań klinicznych oceniających wpływ tego skojarzenia na zdolności psychomotoryczne, dostępne dane wskazują na konieczność zachowania szczególnej ostrożności, zwłaszcza w początkowym okresie terapii oraz po zmianie dawkowania.
choroba współistniejąca, Co-Valsacor, działanie niepożądane, hydrochlorotiazyd, interakcja lekowa, koordynacja wzrokowo-ruchowa, początkowy okres leczenia, profil działania leku, senność, skojarzenie lekowe, walsartan, zaburzenie koncentracji, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie, zmiana dawkowania - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Co-Valsacor 160 mg + 12,5 mg
Co-Valsacor, zawierający walsartan 160 mg oraz hydrochlorotiazyd 12,5 mg, wykazuje zróżnicowany wpływ na płodność, przebieg ciąży oraz laktację, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentek w wieku rozrodczym. Walsartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane ryzyko toksycznego wpływu na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie walsartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego ryzyka teratogennego, a w przypadku potwierdzenia ciąży lek należy natychmiast odstawić. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może negatywnie wpływać na perfuzję płodowo-łożyskową, powodując u płodu i noworodka żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe oraz małopłytkowość, szczególnie przy stosowaniu w drugim i trzecim trymestrze.
antagonista receptora angiotensyny II, Co-Valsacor, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnione kostnienie czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, pierwszy trymestr ciąży, ryzyko teratogenne, toksyczność płodowa, trzeci trymestr ciąży, USG czaszki, walsartan, wiek rozrodczy, zaburzenia elektrolitowe, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Co-Valsacor 320 mg + 25 mg
Co-Valsacor, zawierający 320 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu, jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży, szczególnie w II i III trymestrze, ze względu na ryzyko toksycznego wpływu na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Stosowanie walsartanu w I trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku ekspozycji na AIIRAs od II trymestru konieczne jest monitorowanie ultrasonograficzne płodu oraz ścisła obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia, niewydolności nerek i hiperkaliemii. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może negatywnie wpływać na perfuzję płodowo-łożyskową oraz powodować u płodu i noworodka żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe i małopłytkowość.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, beta-adrenolityk, bloker kanału wapniowego, Co-Valsacor, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, labetalol, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, małowodzie, metyldopa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnione kostnienie czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, toksyczność płodowa, walsartan, zaburzenie elektrolitowe, żółtaczka