Przedawkowanie
Co-Valsacor 160 mg + 25 mg

Przedawkowanie preparatu Co-Valsacor, zawierającego 160 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu, prowadzi do złożonych objawów klinicznych wynikających z działania obu substancji. Dominującym skutkiem toksycznym walsartanu jest znaczne niedociśnienie tętnicze, które może skutkować zaburzeniami świadomości, zapaścią krążeniową oraz wstrząsem. Hydrochlorotiazyd natomiast wywołuje nudności, senność, hipowolemię oraz zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hiponatremia, które mogą indukować arytmie serca i bolesne kurcze mięśniowe. Diagnostyka powinna obejmować monitorowanie parametrów hemodynamicznych, stanu świadomości, równowagi wodno-elektrolitowej, funkcji nerek oraz zapisu EKG w celu wykrycia potencjalnych zaburzeń rytmu serca.

Przedawkowanie leku Co-Valsacor

Przedawkowanie produktu leczniczego Co-Valsacor, zawierającego 160 mg walsartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych wynikających z działania obu substancji aktywnych. Ze względu na specyficzne właściwości farmakologiczne składników leku, objawy przedawkowania mają złożony charakter i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. {1}

Objawy przedawkowania

Kliniczne manifestacje przedawkowania Co-Valsacor wynikają z nadmiernego działania walsartanu oraz hydrochlorotiazydu. Symptomatologia może obejmować objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, nerwowego oraz wodno-elektrolitowego. {2}

Dominującym objawem przedawkowania składnika walsartanowego jest znaczne niedociśnienie tętnicze, które w konsekwencji może prowadzić do zaburzeń świadomości, zapaści krążeniowej i/lub wstrząsu. Natomiast przedawkowanie hydrochlorotiazydu manifestuje się poprzez nudności, senność, hipowolemię oraz zaburzenia elektrolitowe, które mogą indukować zaburzenia rytmu serca i skurcze mięśniowe. {3}

Postępowanie terapeutyczne

Strategia leczenia przedawkowania Co-Valsacor powinna być zindywidualizowana i zależna od czasu, jaki upłynął od przyjęcia leku, rodzaju oraz nasilenia objawów klinicznych. Priorytetem jest stabilizacja układu krążenia. {4}

W przypadku wystąpienia niedociśnienia tętniczego należy zastosować następujące postępowanie:

  • Ułożenie pacjenta w pozycji poziomej na plecach – pozycja ta sprzyja poprawie perfuzji narządów centralnych {5}
  • Niezwłoczne uzupełnienie płynów i elektrolitów – suplementacja dożylna krystaloidów i/lub koloidów w celu zwiększenia objętości wewnątrznaczyniowej {6}

Warto zaznaczyć, że walsartan nie podlega eliminacji poprzez hemodializę ze względu na silne wiązanie z białkami osocza. Natomiast hydrochlorotiazyd może być efektywnie usunięty z organizmu za pomocą dializy, co może stanowić istotny element terapii w przypadku ciężkiego przedawkowania. {7}

Objaw przedawkowania Opis Składnik odpowiedzialny
Niedociśnienie tętnicze Znaczący spadek ciśnienia tętniczego prowadzący do zaburzeń perfuzji narządów Walsartan
Zaburzenia świadomości Od lekkiego splątania do utraty świadomości w zależności od nasilenia niedociśnienia Walsartan (wtórnie do niedociśnienia)
Zapaść krążeniowa Stan niewydolności krążenia z upośledzoną perfuzją obwodową Walsartan
Wstrząs Ciężka dysfunkcja krążeniowa z niedostateczną perfuzją narządową Walsartan
Nudności Dyskomfort w jamie brzusznej z uczuciem potrzeby wymiotowania Hydrochlorotiazyd
Senność Nadmierna potrzeba snu, trudności w utrzymaniu stanu czuwania Hydrochlorotiazyd
Hipowolemia Zmniejszenie objętości krwi krążącej, z towarzyszącym spadkiem ciśnienia tętniczego Hydrochlorotiazyd
Zaburzenia elektrolitowe Dysregulacja stężeń elektrolitów w surowicy (głównie hipokaliemia, hiponatremia) Hydrochlorotiazyd
Zaburzenia rytmu serca Arytmie (szczególnie związane z hipokaliemią) Hydrochlorotiazyd (wtórnie do zaburzeń elektrolitowych)
Kurcze mięśni Bolesne, mimowolne skurcze grup mięśniowych Hydrochlorotiazyd (wtórnie do zaburzeń elektrolitowych)

Wskazówki kliniczne

W postępowaniu z pacjentem po przedawkowaniu Co-Valsacor należy zwrócić szczególną uwagę na monitorowanie:

  • Parametrów hemodynamicznych – ciągły pomiar ciśnienia tętniczego, częstości akcji serca
  • Stanu świadomości – ocena w skali Glasgow, obserwacja pod kątem objawów neurologicznych
  • Równowagi wodno-elektrolitowej – regularne oznaczanie stężeń elektrolitów, zwłaszcza potasu, sodu i chloru
  • Funkcji nerek – monitorowanie diurezy, stężenia kreatyniny i mocznika w surowicy
  • Zapisu EKG – wykrywanie zaburzeń rytmu serca związanych z dysbalansem elektrolitowym

Ze względu na odmienne właściwości farmakokinetyczne składników preparatu Co-Valsacor, eliminacja hydrochlorotiazydu może być wspomagana poprzez zastosowanie hemodializy, podczas gdy walsartan z uwagi na wysokie wiązanie z białkami osocza nie ulega efektywnej eliminacji tą drogą. {8}

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl