guzki tarczycy
Guzki tarczycy to ograniczone zmiany w obrębie miąższu tarczycy, które mogą mieć charakter łagodny lub złośliwy. Występują stosunkowo często w populacji ogólnej – szacuje się, że dotyczą około 4-7% dorosłych wykrywanych w badaniu palpacyjnym, a w badaniach obrazowych odsetek ten sięga nawet 20-67%.
W diagnostyce guzków tarczycy kluczową rolę odgrywa USG, które pozwala ocenić cechy ultrasonograficzne sugerujące złośliwość zmiany (m.in. nieregularne granice, hypoechogeniczność, mikrozwapnienia, wzmożone unaczynienie wewnątrz guzka). Biopsja aspiracyjna cienkoigłowa (BAC) pozostaje złotym standardem w ocenie charakteru guzka i powinna być wykonywana przy zmianach spełniających kryteria ultrasonograficzne podejrzenia złośliwości.
Większość guzków tarczycy (około 90-95%) ma charakter łagodny i nie wymaga leczenia operacyjnego. W przypadku guzków łagodnych stosuje się obserwację z okresową kontrolą ultrasonograficzną. Wskazaniami do leczenia operacyjnego są: podejrzenie lub potwierdzenie złośliwości, znaczny ucisk na struktury szyi, szybki wzrost guzka oraz preferencje pacjenta w przypadku guzków dużych.
W ocenie ryzyka złośliwości guzków tarczycy pomocna jest klasyfikacja EU-TIRADS (European Thyroid Imaging Reporting and Data System), która kategoryzuje zmiany w skali od 1 do 5 w zależności od cech ultrasonograficznych, wskazując prawdopodobieństwo złośliwości i potrzebę wykonania biopsji.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Akromegalia – Diagnostyka i diagnoza
Akromegalia to przewlekła choroba endokrynologiczna wywołana nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu (GH), najczęściej przez gruczolak przysadki mózgowej. Rozpoznanie jest często opóźnione (średnio 4,5–10 lat) z powodu powolnego narastania objawów, takich jak makrognacja, powiększenie dłoni i stóp oraz schorzenia towarzyszące (np. bezdech senny, cukrzyca typu 2, nadciśnienie). Diagnostyka opiera się na pomiarze IGF-1, którego poziom przekraczający 1,3-krotnie górną granicę normy (ULN) dla wieku potwierdza rozpoznanie, oraz na doustnym teście tolerancji glukozy (OGTT) z pomiarem GH, gdzie brak zahamowania GH poniżej 1,0 μg/L po 75 g glukozy potwierdza akromegalię. Rezonans magnetyczny przysadki z kontrastem gadolinowym jest złotym standardem w lokalizacji guza, wykrywając mikro- i makrogruczolaki, które stanowią odpowiednio 25% i 75% przypadków. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić pseudoakromegalię oraz inne choroby endokrynologiczne i metaboliczne.
badanie DEXA, bezdech senny, choroby sercowo-naczyniowe, cukrzyca typu 2, doustny test obciążenia glukozą, endokrynolog, gruczolak przysadki, guzki tarczycy, hemoglobina glikowana, hormon wzrostu, IGF-1, kolonoskopia, makrogruczolak, mikrogruczolak, niedoczynność przysadki, pogrubienie kory mózgowej, rezonans magnetyczny, siodło tureckie, tomografia komputerowa, zaburzenia hormonalne, zapalenie stawów, zespół cieśni nadgarstka, zespół Cushinga, zespół policystycznych jajników - Leksykon chorób i schorzeń
Rak tarczycy – Epidemiologia
Rak tarczycy jest najczęstszym nowotworem złośliwym układu endokrynnego, z dramatycznym wzrostem zapadalności w ostatnich dekadach, szczególnie w USA i krajach o wysokich dochodach. W 2025 roku w USA przewiduje się około 44 020 nowych przypadków i 2 290 zgonów, z zapadalnością 13,5/100 000 i umieralnością 0,5/100 000 osób rocznie (dane skorygowane o wiek). Wzrost zapadalności przypisuje się głównie wykrywaniu małych, indolentnych raków brodawkowatych, zwłaszcza mikroraków ≤1 cm, dzięki powszechnemu stosowaniu ultrasonografii. Średni wiek diagnozy to 51 lat, a rak występuje trzykrotnie częściej u kobiet. Czynniki ryzyka obejmują ekspozycję na promieniowanie jonizujące w dzieciństwie, otyłość i palenie papierosów. Pięcioletnia przeżywalność wynosi około 98%, a rokowanie jest zazwyczaj doskonałe, zwłaszcza dla zróżnicowanego raka tarczycy (DTC).
aktywny nadzór, badania przesiewowe, badanie cytologiczne, diagnostyka molekularna, guzki tarczycy, markery molekularne, mikrorak brodawkowaty tarczycy, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, promieniowanie jonizujące, przerzuty do węzłów chłonnych, przerzuty odległe, rak anaplastyczny tarczycy, rak brodawkowaty tarczycy, rak pęcherzykowy tarczycy, rak rdzeniasty tarczycy, rak tarczycy, stratyfikacja ryzyka, tyreoidektomia, ultrasonografia szyi, wole, współczynnik umieralności, współczynnik zapadalności, względny wskaźnik przeżycia, zapalenie tarczycy, zróżnicowany rak tarczycy - Leksykon chorób i schorzeń
Wole – Etiologia i przyczyny
Wole (goiter) to powiększenie tarczycy, które może występować przy nadczynności, niedoczynności lub eutyreozie. Najczęstszą przyczyną globalną jest niedobór jodu, prowadzący do obniżenia poziomu hormonów tarczycowych i kompensacyjnego wzrostu TSH, co stymuluje proliferację komórek tarczycy. Zalecane dzienne spożycie jodu wynosi 90-150 µg/dzień u dzieci i dorosłych, 250 µg/dzień w ciąży oraz dodatkowo 50 µg/dzień u kobiet karmiących. W krajach z jodowaną solą dominują autoimmunologiczne przyczyny wola, takie jak choroba Hashimoto (niedoczynność, podwyższone TSH) i choroba Gravesa (nadczynność, obniżone TSH, obecność TSI). Wole guzkowe i wieloguzkowe są powszechne, a nieaktywne guzki mogą przejść w autonomiczne, prowadząc do podklinicznej lub jawnej nadczynności. Rak tarczycy, zwłaszcza mikrokarcynoma brodawkowata, stanowi około 5% przyczyn wola guzkowego.
autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, choroba Gravesa, choroba Hashimoto, ciche zapalenie tarczycy, eutyreoza, gonadotropina kosmówkowa, guzki tarczycy, hashitoksykoza, hormon tyreotropowy, immunoglobulina stymulująca tarczycę, nadczynność tarczycy, niedobór jodu, niedoczynność tarczycy, nowotwór tarczycy, podostre zapalenie tarczycy, podostre ziarniniakowe zapalenie tarczycy, poporodowe zapalenie tarczycy, powiększenie tarczycy, rak brodawkowaty, rak tarczycy, receptor TSH, symporter sodowo-jodkowy, toksyczny gruczolak, tyreoglobulina, wole, wole endemiczne, wole guzkowe, wole koloidowe, wole nietoksyczne, wole rozlane, wole toksyczne, wole wieloguzkowe, wole wrodzone, zapalenie tarczycy