test oddechowy z glukozą

Test oddechowy z glukozą to nieinwazyjna metoda diagnostyczna służąca do wykrywania zespołu przerostu bakteryjnego jelita cienkiego (SIBO). Polega na pomiarze wodoru i/lub metanu w wydychanym powietrzu po spożyciu określonej dawki glukozy.

Pacjent przed badaniem powinien przestrzegać odpowiedniej diety (bez błonnika, cukrów złożonych i alkoholu) oraz powstrzymać się od jedzenia na 8-12 godzin. Po pobraniu próbki wyjściowej, pacjent spożywa roztwór glukozy, a następnie w określonych odstępach czasu (zwykle co 15-30 minut przez 2-3 godziny) pobierane są próbki wydychanego powietrza.

Zwiększone stężenie wodoru lub metanu we wczesnej fazie testu (przed dotarciem glukozy do jelita grubego) sugeruje obecność SIBO. Test z glukozą charakteryzuje się wysoką swoistością, ale niższą czułością w porównaniu z testem z laktulozy. Jest szczególnie przydatny w diagnostyce różnicowej dolegliwości żołądkowo-jelitowych o niejasnej etiologii, zwłaszcza u pacjentów z zespołem jelita drażliwego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl