pęcherzyk powietrza

Pęcherzyk powietrza (alveolus) to podstawowa jednostka strukturalno-czynnościowa płuc, odpowiedzialna za wymianę gazową między powietrzem a krwią. Pęcherzyki powietrzne tworzą końcowe części drzewa oskrzelowego i są otoczone gęstą siecią naczyń włosowatych.

Ściany pęcherzyków zbudowane są głównie z pneumocytów typu I (stanowiących około 95% powierzchni), które tworzą cienką barierę pomiędzy powietrzem a krwią, oraz pneumocytów typu II, produkujących surfaktant – substancję zmniejszającą napięcie powierzchniowe i zapobiegającą zapadaniu się pęcherzyków podczas wydechu.

Prawidłowa funkcja pęcherzyków powietrznych może być zaburzona w wielu schorzeniach, takich jak rozedma płuc (zniszczenie ścian pęcherzyków), zapalenie płuc (wypełnienie pęcherzyków płynem zapalnym), czy zwłóknienie płuc (pogrubienie bariery pęcherzykowo-włośniczkowej). Diagnostyka schorzeń obejmujących pęcherzyki powietrzne opiera się głównie na badaniach obrazowych płuc oraz testach czynnościowych oceniających zdolność wymiany gazowej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl