Skład i postać leku
Neoparin 100 mg/ml

Skład produktu leczniczego Neoparin

Produkt leczniczy Neoparin dostępny jest w postaci roztworu do wstrzykiwań w pięciu różnych dawkach, zawierających enoksaparynę sodową (Enoxaparinum natricum) o określonej aktywności anty-Xa. Enoksaparyna sodowa jest substancją biologiczną otrzymywaną w wyniku zasadowej depolimeryzacji estru benzylowego heparyny pochodzącej z błony śluzowej jelit świń.¹

Dostępne dawki produktu

Każda ampułko-strzykawka zawiera odpowiednią ilość enoksaparyny sodowej rozpuszczonej w wodzie do wstrzykiwań, stanowiącej jedyną substancję pomocniczą w tym preparacie.²

Postać farmaceutyczna

Neoparin występuje w postaci roztworu do wstrzykiwań, który podawany jest przede wszystkim podskórnie, chociaż w przypadku leczenia świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST dopuszcza się szybkie wstrzyknięcie dożylne (bolus).³⁴

Dane farmaceutyczne

Substancje pomocnicze

Jedyną substancją pomocniczą w produkcie Neoparin jest woda do wstrzykiwań.⁵

Niezgodności farmaceutyczne

Przy wstrzyknięciu podskórnym produktu Neoparin należy pamiętać, aby nie podawać go jednocześnie z innymi produktami leczniczymi. W przypadku podania dożylnego w formie szybkiego wstrzyknięcia (bolus), dopuszczalnego wyłącznie w leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, enoksaparynę sodową można bezpiecznie podawać z roztworem fizjologicznym soli (0,9% roztwór chlorku sodu) lub 5% roztworem wodnym dekstrozy.⁶

Okres ważności i przechowywanie

Okres ważności produktu Neoparin wynosi 3 lata. Preparat należy przechowywać w temperaturze poniżej 25˚C. Istnieje również możliwość przechowywania go w lodówce (2˚C – 8˚C), jednak nie dłużej niż przez 1 miesiąc. Produktu nie wolno zamrażać i nie należy go stosować po upływie terminu ważności.⁷

Opakowanie produktu

Produkt Neoparin dostępny jest w ampułko-strzykawkach wykonanych z bezbarwnego szkła typu I, wyposażonych w korek z gumy, tłoczek oraz igłę w osłonce. Strzykawki mogą być dodatkowo wyposażone w nasadkę zabezpieczającą. Ampułko-strzykawki pakowane są w blistry PVC/papier lub PVC/przezroczysta folia, a następnie umieszczane w tekturowym pudełku.⁸

Dostępne są następujące wielkości opakowań:⁹

• 2 lub 10 ampułko-strzykawek z igłą po 0,2 ml
• 2 lub 10 ampułko-strzykawek z igłą po 0,4 ml
• 2 lub 10 ampułko-strzykawek z igłą po 0,6 ml
• 2 lub 10 ampułko-strzykawek z igłą po 0,8 ml
• 2 lub 10 ampułko-strzykawek z igłą po 1,0 ml

Należy zaznaczyć, że nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.¹⁰

Instrukcja stosowania

Produkt Neoparin może być podawany samodzielnie przez pacjenta po odpowiednim przeszkoleniu przez lekarza lub pielęgniarkę. Ampułko-strzykawka jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użytku.¹¹

Przygotowanie do samodzielnego wstrzyknięcia

Przed samodzielnym wstrzyknięciem leku Neoparin należy wykonać następujące czynności:¹²

1. Sprawdzić termin ważności leku – nie używać po jego upływie
2. Upewnić się, że ampułko-strzykawka nie jest uszkodzona, a roztwór jest przezroczysty
3. Nie stosować leku, jeśli zauważono jakiekolwiek zmiany w wyglądzie produktu
4. Upewnić się, że znana jest planowana dawka leku
5. Obejrzeć brzuch w celu sprawdzenia, czy poprzednie wstrzyknięcie nie spowodowało niepożądanych reakcji (zaczerwienienie, zmiana zabarwienia skóry, obrzęk, sączenie lub utrzymująca się bolesność) – w przypadku ich wystąpienia należy skonsultować się z lekarzem
6. Wybrać miejsce wstrzyknięcia – lek należy podawać na przemian w lewą i prawą stronę brzucha, zachowując odległość co najmniej 5 cm od pępka lub tkanki bliznowatej

Technika wstrzyknięcia

Samodzielne wstrzyknięcie leku Neoparin należy wykonać zgodnie z poniższą instrukcją:¹³

1. Umyć ręce i miejsce wstrzyknięcia wodą z mydłem, a następnie osuszyć
2. Przyjąć wygodną, zrelaksowaną pozycję siedzącą lub leżącą, zapewniającą dobrą widoczność miejsca wstrzyknięcia
3. Wybrać miejsce po prawej lub lewej stronie brzucha, w odległości co najmniej 5 cm od pępka
4. Ostrożnie zdjąć osłonkę z igły, pamiętając, że ampułko-strzykawka jest fabrycznie wypełniona lekiem i gotowa do użycia
5. Nie naciskać tłoczka przed wstrzyknięciem w celu usunięcia pęcherzyków powietrza, gdyż może to spowodować utratę części leku
6. Po zdjęciu osłonki chronić igłę przed zetknięciem z jakimkolwiek przedmiotem, aby zachować jej jałowość
7. Przytrzymać ampułko-strzykawkę jak ołówek w dominującej ręce, a drugą ręką delikatnie ścisnąć skórę brzucha między kciukiem i palcem wskazującym, tworząc fałd skórny
8. Trzymając fałd skórny, wprowadzić całą długość igły do skóry pionowo pod kątem 90°
9. Nacisnąć tłoczek, aby wprowadzić lek do tkanki tłuszczowej, cały czas utrzymując fałd skórny
10. Wyjąć igłę, wyciągając ją prosto
11. Nie pocierać miejsca wstrzyknięcia po podaniu leku, aby uniknąć powstawania siniaków
12. Wcisnąć mocno tłoczek strzykawki, co spowoduje automatyczne nasunięcie się plastikowego zabezpieczenia na igłę

Postępowanie po wykonaniu wstrzyknięcia

Po zakończeniu wstrzyknięcia należy wyrzucić zużytą ampułko-strzykawkę zgodnie z lokalnymi przepisami. Nie należy wyrzucać ampułko-strzykawki do domowego pojemnika na odpady.¹⁴