Dawkowanie i sposób podawania leku Neoparin

Neoparin (enoksaparyna sodowa) dostępny jest w postaci roztworu do wstrzykiwań w różnych dawkach: 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml, 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml, 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml, 8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml oraz 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml. Każda ampułko-strzykawka zawiera enoksaparynę sodową w ilości odpowiadającej określonej aktywności anty-Xa w określonej objętości wody do wstrzykiwań. Prawidłowe dawkowanie leku zależy od wskazania klinicznego oraz indywidualnych czynników pacjenta.¹

Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów chirurgicznych

Indywidualne ryzyko zakrzepowo-zatorowe u pacjentów powinno być oszacowane na podstawie zwalidowanego modelu stratyfikacji ryzyka. Dawkowanie zależy od stopnia ryzyka ŻChZZ:²

• Umiarkowane ryzyko: zalecana dawka wynosi 2000 j.m. (20 mg) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym. Leczenie należy rozpocząć 2 godziny przed zabiegiem chirurgicznym i kontynuować przez co najmniej 7–10 dni, niezależnie od stanu pacjenta. Profilaktykę należy kontynuować dopóki występuje istotne ograniczenie sprawności ruchowej pacjenta.³
• Wysokie ryzyko: zalecana dawka wynosi 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym. Leczenie najlepiej rozpocząć 12 godzin przed zabiegiem chirurgicznym. Jeśli istnieje potrzeba rozpoczęcia profilaktyki wcześniej, ostatnie wstrzyknięcie należy wykonać nie później niż 12 godzin przed zabiegiem, a podawanie wznowić 12 godzin po zabiegu.⁴

W szczególnych przypadkach należy zastosować przedłużoną profilaktykę:

• U pacjentów po dużym zabiegu chirurgii ortopedycznej zaleca się przedłużoną profilaktykę ŻChZZ trwającą do 5 tygodni.⁵
• U pacjentów wysokiego ryzyka po zabiegu chirurgicznym w obrębie jamy brzusznej lub miednicy z powodu choroby nowotworowej zaleca się przedłużoną profilaktykę ŻChZZ przez 4 tygodnie.⁶

Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów internistycznych

Pacjentom internistycznym zaleca się dawkę 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym. Leczenie powinno trwać co najmniej 6 do 14 dni, niezależnie od stanu pacjenta (np. mobilności). Nie określono korzyści ze stosowania leku przez czas dłuższy niż 14 dni.⁷

Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej

Enoksaparyna sodowa może być podawana według jednego z dwóch schematów:⁸

• 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę podskórnie – zalecany u pacjentów bez powikłań, z niskim ryzykiem nawrotu ŻChZZ.⁹
• 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) dwa razy na dobę podskórnie – zalecany u pozostałych pacjentów, np. z otyłością, objawową zatorowością płucną, chorobą nowotworową, nawrotową ŻChZZ lub zakrzepicą proksymalną (żyły biodrowej).¹⁰

Leczenie enoksaparyną sodową przepisuje się średnio na okres 10 dni. Leczenie doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi należy rozpocząć, gdy jest to właściwe.¹¹

Przedłużone leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej u pacjentów z aktywną chorobą nowotworową

W leczeniu przedłużonym u pacjentów z aktywną chorobą nowotworową, lekarz powinien dokładnie ocenić indywidualne ryzyko zakrzepowo-zatorowe i ryzyko krwawienia.¹²

Zalecany schemat dawkowania:¹³

• 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podawana dwa razy na dobę we wstrzyknięciach podskórnych przez 5 do 10 dni
• Następnie 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym podawana do 6 miesięcy

Korzyści z przedłużonego leczenia przeciwzakrzepowego należy ponownie ocenić po 6 miesiącach leczenia.

Zapobieganie tworzeniu się skrzepów podczas hemodializy

Zalecana dawka wynosi 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) enoksaparyny sodowej. U pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia dawkę należy zmniejszyć do:¹⁴

• 50 j.m./kg mc. (0,5 mg/kg mc.) w przypadku stosowania podwójnego dostępu naczyniowego
• 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) jeśli dostęp naczyniowy jest pojedynczy

Enoksaparynę sodową podaje się do linii tętniczej krążenia pozaustrojowego na początku sesji dializy. Efekt dawki jest zazwyczaj wystarczający na 4-godzinną sesję; w przypadku zaobserwowania pierścieni fibrynowych, np. po dłuższej niż zwykle sesji dializy, można podać dodatkową dawkę od 50 j.m. do 100 j.m./kg mc. (od 0,5 do 1 mg/kg mc.).¹⁵

Ostry zespół wieńcowy

Leczenie niestabilnej dławicy piersiowej i zawału mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST

Zalecana dawka enoksaparyny sodowej wynosi 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) co 12 godzin we wstrzyknięciu podskórnym, w skojarzeniu z terapią przeciwpłytkową. Leczenie należy kontynuować przez co najmniej 2 dni, a następnie do czasu ustabilizowania się stanu klinicznego pacjenta, zwykle przez 2 do 8 dni.¹⁶

Zaleca się podawanie kwasu acetylosalicylowego doustnie u wszystkich pacjentów bez przeciwwskazań w początkowej dawce nasycającej 150–300 mg (pacjenci nieleczeni wcześniej kwasem acetylosalicylowym), a następnie w dawce podtrzymującej 75-325 mg/dobę długoterminowo.¹⁷

Leczenie świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST

Zalecana dawka enoksaparyny sodowej to:¹⁸

• 3000 j.m. (30 mg) w pojedynczym szybkim wstrzyknięciu dożylnym (iv., bolus)
• Jednocześnie 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie
• Następnie 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie co 12 godzin (maksymalnie 10 000 j.m. (100 mg) dla każdej z pierwszych dwóch dawek podskórnych)

Jednocześnie należy wdrożyć odpowiednie leczenie przeciwpłytkowe, takie jak podawany doustnie kwas acetylosalicylowy (75 mg do 325 mg raz na dobę), o ile nie występują przeciwwskazania. Zalecany czas trwania leczenia wynosi 8 dni lub do czasu wypisu ze szpitala, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.¹⁹

Podczas jednoczesnego stosowania z leczeniem trombolitycznym, enoksaparynę sodową należy podać w okresie od 15 minut przed do 30 minut po rozpoczęciu leczenia fibrynolitycznego.²⁰

Pacjenci poddawani przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI)

Jeśli ostatnią dawkę enoksaparyny sodowej podano podskórnie mniej niż 8 godzin przed wypełnieniem balonu, nie jest konieczne podawanie dodatkowych dawek.²¹

Jeśli ostatnią dawkę podskórną podano więcej niż 8 godzin przed wypełnieniem balonu, należy podać enoksaparynę sodową w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus) w dawce 30 j.m./kg mc. (0,3 mg/kg mc.).²²

Dostosowanie dawkowania w szczególnych grupach pacjentów

Dzieci i młodzież

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności enoksaparyny sodowej u dzieci i młodzieży.²³

Osoby w podeszłym wieku

We wszystkich wskazaniach z wyjątkiem zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST nie jest konieczne zmniejszenie dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku, chyba że występują zaburzenia czynności nerek.²⁴

W leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST u pacjentów w podeszłym wieku (≥75 lat):²⁵

• Nie należy stosować początkowego szybkiego wstrzyknięcia dożylnego (bolus)
• Podawanie należy rozpocząć od dawki 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) podskórnie co 12 godzin (maksymalnie 7500 j.m. (75 mg) podskórnie dla pierwszych dwóch dawek)
• Następnie 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) podskórnie dla pozostałych dawek

Zaburzenia czynności wątroby

Dostępne dane dotyczące pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone i należy zachować ostrożność podczas leczenia tych pacjentów.²⁶

Zaburzenia czynności nerek

Ciężkie zaburzenia czynności nerek: Nie zaleca się stosowania enoksaparyny sodowej u pacjentów ze schyłkową chorobą nerek (klirens kreatyniny <15 ml/min) ze względu na brak danych dotyczących tej populacji poza zapobieganiem powstawania skrzepów w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy.²⁷

Tabela dawkowania pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek

Zalecane dostosowanie dawkowania nie ma zastosowania we wskazaniu dotyczącym hemodializy.²⁸