niewydolność kręgowo-podstawna

Niewydolność kręgowo-podstawna (zespół kręgowo-podstawny, niewydolność tętnic kręgowo-podstawnych) to stan patologiczny związany z zaburzeniem przepływu krwi w układzie naczyń kręgowo-podstawnych, które zaopatrują w krew tyłomózgowie, pień mózgu oraz móżdżek. Przyczyną tego schorzenia jest najczęściej miażdżyca tętnic kręgowych i podstawnej, ucisk mechaniczny na naczynia, zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa szyjnego lub anomalie rozwojowe.

Objawy niewydolności kręgowo-podstawnej obejmują zawroty głowy, zaburzenia równowagi, podwójne widzenie, szum w uszach, zaburzenia słuchu, nudności, wymioty, omdlenia, zaburzenia świadomości, dyzartrię oraz ataksję chodu. Charakterystyczną cechą jest nasilanie się objawów podczas zmiany pozycji ciała, zwłaszcza przy odginaniu głowy do tyłu lub skręcaniu szyi.

Diagnostyka niewydolności kręgowo-podstawnej opiera się na badaniu neurologicznym, badaniach obrazowych (USG Doppler tętnic szyjnych i kręgowych, angio-TK, angio-MR) oraz ocenie funkcji układu równowagi. Leczenie obejmuje farmakoterapię (leki przeciwpłytkowe, poprawiające krążenie mózgowe), rehabilitację oraz w wybranych przypadkach interwencje zabiegowe, takie jak angioplastyka czy stentowanie zwężonych tętnic.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl