działanie antytyrotropowe
Działanie antytyrotropowe to mechanizm hamowania wydzielania lub działania hormonu tyreotropowego (TSH), który jest produkowany przez przysadkę mózgową i reguluje czynność tarczycy. Hormon ten stymuluje tarczycę do produkcji i uwalniania hormonów tarczycowych – tyroksyny (T4) i trijodotyroniny (T3).
Głównym fizjologicznym mechanizmem antytyrotropowym jest ujemne sprzężenie zwrotne, w którym podwyższone stężenie hormonów tarczycowych we krwi hamuje wydzielanie TSH przez przysadkę. Działanie antytyrotropowe wykazują również niektóre leki, w tym tyreostatyki w wysokich dawkach, glikokortykosteroidy czy dopamina, które mogą być wykorzystywane w terapii chorób przebiegających z nadczynnością tarczycy.
Patologiczne działanie antytyrotropowe może występować w chorobach autoimmunologicznych, gdzie przeciwciała blokują receptory dla TSH, a także w przypadku guzów przysadki wydzielających hormony hamujące produkcję TSH. W praktyce klinicznej, ocena działania antytyrotropowego jest istotna w diagnostyce i monitorowaniu leczenia zaburzeń funkcji tarczycy.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Melisa lekarska (Melissa officinalis L.) jest szeroko stosowana w produktach leczniczych, jednak dane przedkliniczne dotyczące jej bezpieczeństwa są ograniczone i często niekompletne. Badania toksyczności ostrej i przewlekłej, dostępne m.in. dla produktu Intractum Melissae Phytopharm, wykazały, że dożylne podanie wodno-etanolowego wyciągu w dawce 25 mg/kg u szczurów powodowało obniżenie stężenia TSH w surowicy i przysadce, co sugeruje potencjalne działanie antytyrotropowe o niejasnym znaczeniu klinicznym. Testy genotoksyczności, takie jak test Ames’a z nalewką 70% etanolu (1:5) oraz badania na Aspergillus nidulans, nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego. Najbardziej kompleksowe dane pochodzą z badań toksykologicznych produktu Iberogast, gdzie w dawkach do 1200-krotnie przekraczających zalecane nie stwierdzono ryzyka mutagenności, toksyczności reprodukcyjnej ani kancerogenności.
5-metoksypsoralen, 8-metoksypsoralen, aktywacja metaboliczna, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie toksykologiczne, działanie antytyrotropowe, działanie estrogenne, działanie fotokancerogenne, działanie fototoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, efekt genotoksyczny, furanokumaryna, hormon tyreotropowy, melisa lekarska, nalewka z melisy, ostra reakcja skórna, promieniowanie UV, promieniowanie UVA, przysadka mózgowa, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, rozwój przedurodzeniowy, Salmonella typhimurium, segregacja somatyczna, składniki polifenolowe, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, wartość LD50, właściwości mutagenne, wyciąg etanolowy -
Leksykon leków
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku Intractum Melissae Phytopharm, zawierającego etanolowy wyciąg ze świeżego ziela melisy (Melissa officinalis L., herba), są ograniczone, jednak produkt jest dostępny na rynku od 1990 roku bez zgłoszonych niepokojących działań niepożądanych. Bezpieczeństwo stosowania opiera się głównie na wieloletniej tradycji klinicznej w Europie oraz braku toksyczności w dotychczasowych obserwacjach. Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że dożylne podanie wodno-etanolowego wyciągu z melisy w dawce 25 mg/kg masy ciała u szczurów powodowało obniżenie stężenia hormonu tyreotropowego (TSH) w surowicy i przysadce mózgowej, co może wynikać z interakcji polifenoli z TSH i zmniejszenia jego wiązania z receptorami, wskazując na łagodne działanie antytyrotropowe.
aktywacja metaboliczna, Aspergillus nidulans, działanie antytyrotropowe, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, gospodarka hormonalna, hormon tyreotropowy, liść melisy, Melissa officinalis, model zwierzęcy, mutagen, przysadka mózgowa, Salmonella typhimurium, segregacja somatyczna, składniki polifenolowe, surowica krwi, test Amesa, wyciąg wodno-etanolowy, wyciąg z melisy
