hiperpolaryzacja błony

Hiperpolaryzacja błony to zjawisko fizjologiczne, w którym potencjał błonowy komórki staje się bardziej ujemny niż potencjał spoczynkowy. W stanie spoczynku większość komórek utrzymuje potencjał błonowy na poziomie około -70 mV, natomiast podczas hiperpolaryzacji wartość ta może spaść do -80 mV lub niżej.

Mechanizm hiperpolaryzacji polega najczęściej na zwiększonym wypływie jonów potasu z komórki lub zwiększonym napływie jonów chlorkowych do wnętrza komórki. Zjawisko to może być wywołane przez neurotransmitery hamujące (np. GABA), które otwierają kanały chlorkowe, lub przez aktywację określonych receptorów sprzężonych z białkami G, które otwierają kanały potasowe.

W układzie nerwowym hiperpolaryzacja błony neuronu zmniejsza prawdopodobieństwo wygenerowania potencjału czynnościowego, pełniąc funkcję hamującą. Jest to istotny element regulacji pobudliwości neuronalnej i procesów hamowania synaptycznego. W kardiomiocytach hiperpolaryzacja odgrywa kluczową rolę w regulacji automatyzmu serca, wpływając na częstość akcji serca.

Zaburzenia procesów hiperpolaryzacji mogą prowadzić do nieprawidłowości w funkcjonowaniu układu nerwowego, sercowo-naczyniowego oraz innych układów organizmu. Zjawisko to jest przedmiotem badań w kontekście potencjalnych celów terapeutycznych w leczeniu padaczki, zaburzeń rytmu serca i chorób neurodegeneracyjnych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl