Wskazania do stosowania leku Neoparin

Neoparin (enoksaparyna sodowa) jest lekiem z grupy heparyn drobnocząsteczkowych dostępnym w różnych dawkach: 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml, 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml, 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml, 8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml oraz 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml w postaci roztworu do wstrzykiwań. Neoparin zawiera enoksaparynę sodową (Enoxaparinum natricum), która jest substancją biologiczną otrzymywaną w wyniku zasadowej depolimeryzacji estru benzylowego heparyny pochodzącej z błony śluzowej jelit świń.¹

Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów chirurgicznych

Neoparin jest wskazany do stosowania u dorosłych pacjentów w zapobieganiu żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej po zabiegach chirurgicznych. Dotyczy to pacjentów z grup umiarkowanego i wysokiego ryzyka, ze szczególnym uwzględnieniem pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym ortopedycznym lub zabiegom w chirurgii ogólnej, w tym również zabiegom w chirurgii onkologicznej.²

Profilaktyka u pacjentów internistycznych

Lek należy stosować w zapobieganiu żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej u pacjentów internistycznych z ostrymi schorzeniami, którzy mają ograniczoną mobilność i są narażeni na podwyższone ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych. Do takich schorzeń zalicza się:

• Ostrą niewydolność serca – stan, w którym serce nie jest w stanie zapewnić odpowiedniego przepływu krwi do narządów
• Niewydolność oddechową – zaburzenie funkcji płuc prowadzące do nieprawidłowej wymiany gazowej
• Ciężkie zakażenia – stany infekcyjne o dużym nasileniu objawów i potencjalnie zagrażające życiu
• Choroby reumatyczne – schorzenia zapalne układu ruchu ograniczające mobilność pacjenta

W tych przypadkach Neoparin zapobiega powstawaniu zakrzepów żylnych, które mogłyby prowadzić do poważnych powikłań.³

Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej

Neoparin jest wskazany w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) oraz zatorowości płucnej (ZP). Należy jednak pamiętać, że lek nie jest zalecany w przypadkach zatorowości płucnej, która z dużym prawdopodobieństwem będzie wymagać leczenia trombolitycznego lub zabiegu operacyjnego. W takich sytuacjach konieczne jest zastosowanie innych metod terapeutycznych.⁴

Przedłużone leczenie i profilaktyka nawrotów ZŻG i ZP u pacjentów onkologicznych

Neoparin znajduje zastosowanie w przedłużonym leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej oraz zapobieganiu nawrotom tych schorzeń u pacjentów z aktywną chorobą nowotworową. Jest to szczególnie istotne, ponieważ pacjenci onkologiczni są w grupie podwyższonego ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych.⁵

Zapobieganie tworzeniu się skrzepów podczas hemodializy

Neoparin stosuje się w celu zapobiegania tworzeniu się skrzepów w krążeniu pozaustrojowym podczas zabiegów hemodializy. Lek podaje się wówczas w celu utrzymania drożności obwodu dializacyjnego i zapobiegania wykrzepianiu krwi w aparacie do hemodializy.⁶

Ostre zespoły wieńcowe

Neoparin jest wskazany w leczeniu ostrych zespołów wieńcowych, w tym:

1. Niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału serca bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI) – w tych przypadkach enoksaparynę stosuje się w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym podawanym doustnie, co zwiększa skuteczność leczenia przeciwzakrzepowego.
2. Świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (STEMI) – Neoparin jest stosowany zarówno u pacjentów leczonych zachowawczo, jak i u tych, którzy są poddawani przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI). Terapia enoksaparyną w tym wskazaniu pomaga zmniejszyć ryzyko powikłań zakrzepowych związanych z ostrym zawałem serca.

Zastosowanie Neoparinu w ostrych zespołach wieńcowych przyczynia się do zmniejszenia ryzyka powikłań zakrzepowych i poprawy rokowania pacjentów.⁷

Zestawienie wskazań do stosowania leku Neoparin