krwotoczne zapalenie pęcherzyka żółciowego
Krwotoczne zapalenie pęcherzyka żółciowego to ciężka odmiana ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego, charakteryzująca się występowaniem krwawienia do światła lub ściany pęcherzyka. Stan ten najczęściej rozwija się jako powikłanie kamicy żółciowej, jednak może również wystąpić na podłożu niedokrwienia, zakażenia, urazu lub w przebiegu chorób układowych.
Klinicznie krwotoczne zapalenie pęcherzyka żółciowego manifestuje się typowymi objawami ostrego zapalenia pęcherzyka żółciowego, takimi jak silny ból w prawym podżebrzu, gorączka, nudności i wymioty, jednak przebieg choroby jest zwykle gwałtowniejszy. Charakterystyczne jest pojawienie się objawów otrzewnowych i cech wstrząsu hipowolemicznego przy znacznym krwawieniu do jamy otrzewnowej.
W diagnostyce kluczową rolę odgrywa ultrasonografia jamy brzusznej, która może uwidocznić pogrubienie ściany pęcherzyka oraz obecność płynu wokół pęcherzyka. Tomografia komputerowa z kontrastem pozwala dokładniej ocenić rozległość zmian i obecność powikłań. Badania laboratoryjne zwykle wykazują podwyższone parametry stanu zapalnego oraz zaburzenia wskaźników funkcji wątroby.
Leczenie krwotocznego zapalenia pęcherzyka żółciowego jest przede wszystkim chirurgiczne. Cholecystektomia (usunięcie pęcherzyka żółciowego) powinna być wykonana pilnie, po uprzedniej stabilizacji stanu pacjenta. W przypadkach wysokiego ryzyka operacyjnego można rozważyć przezskórny drenaż pęcherzyka żółciowego jako leczenie pomostowe. Śmiertelność w przypadku krwotocznego zapalenia pęcherzyka żółciowego jest znacząco wyższa niż w niepowikłanym ostrym zapaleniu pęcherzyka.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie pęcherzyka żółciowego – Leczenie
Zapalenie pęcherzyka żółciowego wymaga kompleksowego leczenia, które obejmuje hospitalizację, leczenie zachowawcze oraz interwencję chirurgiczną. Wstępne postępowanie polega na głodówce, dożylnym nawodnieniu, antybiotykoterapii (w łagodnych przypadkach monoterapia antybiotykiem o szerokim spektrum, w ciężkich imipenem/cilastatin lub meropenem, alternatywnie metronidazol z cefalosporyną III generacji, ciprofloksacyną lub aztreonamem) oraz kontroli bólu. Złotym standardem leczenia jest wczesna laparoskopowa cholecystektomia, wykonywana w ciągu 24-72 godzin od przyjęcia u pacjentów z niskim ryzykiem powikłań, co skraca czas hospitalizacji i zmniejsza ryzyko powikłań. U pacjentów wysokiego ryzyka lub niemożliwych do natychmiastowej operacji stosuje się przezskórny drenaż pęcherzyka (cholecystostomię) jako terapię tymczasową. ERCP jest wskazane w przypadku kamicy przewodowej lub niedrożności dróg żółciowych, umożliwiając usunięcie kamieni i poprawę odpływu żółci.
antybiotykoterapia, aztreonam, Bacteroides fragilis, cefalosporyna trzeciej generacji, cholecystektomia, cholecystektomia laparoskopowa, cholecystektomia otwarta, cholecystitis, cholecystostomia, ciprofloksacyna, dieta niskotłuszczowa, drenaż pęcherzyka żółciowego, endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna, Enterococcus, ERCP, Escherichia coli, kamica przewodowa, Klebsiella, kolka żółciowa, krwotoczne zapalenie pęcherzyka żółciowego, kwas ursodeoksycholowy, leczenie zachowawcze, marskość wątroby, marskość wątroby klasy C, meropenem, metronidazol, niedrożność dróg żółciowych, perforacja pęcherzyka żółciowego, petydyna, przezskórny drenaż pęcherzyka żółciowego, Pseudomonas, UDCA, Wytyczne Tokijskie, zaburzenia elektrolitowe, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zwieracz Oddiego - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie pęcherzyka żółciowego – Diagnostyka i diagnoza
Zapalenie pęcherzyka żółciowego (cholecystitis) to stan zapalny pęcherzyka żółciowego, którego rozpoznanie opiera się na objawach klinicznych (ból w prawym górnym kwadrancie brzucha, objaw Murphy’ego o swoistości 87-97%), badaniach laboratoryjnych (leukocytoza, podwyższone CRP, umiarkowane podwyższenie enzymów wątrobowych ALT, AST, GGTP, fosfatazy alkalicznej oraz bilirubiny) oraz badaniach obrazowych. Ultrasonografia (USG) jest badaniem pierwszego wyboru, wykazującym czułość około 71% i swoistość 85%, z charakterystycznymi cechami takimi jak pogrubienie ściany pęcherzyka >3 mm, obecność złogów, płyn okołopęcherzykowy i sonograficzny objaw Murphy’ego. W przypadku niejednoznacznych wyników USG, cholescyntygrafia HIDA, cechująca się czułością 90-97% i swoistością około 90%, stanowi badanie drugiego rzutu. Tomografia komputerowa (TK) i rezonans magnetyczny (MR/MRCP) są wykorzystywane głównie do oceny powikłań i diagnostyki różnicowej, z czułością i swoistością TK przekraczającą 95% w niektórych badaniach.
acalculous cholecystitis, amylaza i lipaza, białko C-reaktywne, bilirubina, cholangiopankreatografia rezonansu magnetycznego, cholecystektomia, cholecystitis, emphysematous cholecystitis, endoskopowa ultrasonografia, enzymy wątrobowe, fosfataza alkaliczna, kamica przewodowa, kolka żółciowa, krwotoczne zapalenie pęcherzyka żółciowego, leukocytoza z przesunięciem w lewo, objaw Murphy’ego, ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego, ostre zapalenie wątroby, perforacja pęcherzyka żółciowego, perforacja wrzodu trawiennego, pogrubienie ściany pęcherzyka żółciowego, posocznica, próby wątrobowe, przewlekłe zapalenie pęcherzyka żółciowego, rezonans magnetyczny, ropień okołopęcherzykowy, ropień wątroby, Tokyo Guidelines, tomografia komputerowa, ultrasonografia, zapalenie opłucnej, zapalenie otrzewnej, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wyrostka robaczkowego, zawał serca, zgorzel pęcherzyka żółciowego