infuzja cykliczna

Infuzja cykliczna to metoda podawania leków lub płynów dożylnych w powtarzających się, regularnych odstępach czasu, zamiast w sposób ciągły. Technika ta polega na zaprogramowaniu pompy infuzyjnej do automatycznego dostarczania leku w określonych interwałach czasowych, po których następują okresy przerwy w infuzji.

W praktyce klinicznej infuzje cykliczne stosuje się w wielu sytuacjach, m.in. w chemioterapii, przy podawaniu antybiotyków, w leczeniu bólu oraz w żywieniu pozajelitowym. Zaletą tej metody jest zmniejszenie ryzyka wystąpienia działań niepożądanych związanych z długotrwałą, ciągłą ekspozycją na lek oraz możliwość lepszego dopasowania schematu leczenia do rytmu dobowego pacjenta.

Infuzja cykliczna wymaga stosowania specjalistycznych pomp infuzyjnych, które można zaprogramować zgodnie z zaleconym schematem dawkowania. Metoda ta jest szczególnie przydatna w przypadku leków o wąskim indeksie terapeutycznym lub gdy wymagane jest utrzymanie określonego stężenia leku we krwi przez dłuższy czas.

Badania kliniczne wskazują, że w niektórych przypadkach infuzja cykliczna może zwiększać skuteczność terapii przy jednoczesnym zmniejszeniu obciążenia metabolicznego pacjenta, co jest szczególnie istotne w żywieniu pozajelitowym długoterminowym lub domowym.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
L-prolina – Dawkowanie i sposób podawania

L-prolina jest istotnym aminokwasem w preparatach do żywienia pozajelitowego, a jej dawkowanie jest ściśle uzależnione od rodzaju preparatu, masy ciała pacjenta, wieku oraz stanu klinicznego. Preparaty takie jak Aminomel 10E i 12,5E zawierają odpowiednio 7,50 g i 9,38 g L-proliny na 1000 ml roztworu, z maksymalną prędkością wlewu do 1 ml/kg mc./godz. (0,1 g aminokwasów/kg mc./godz.) dla Aminomel 10E oraz 0,8 ml/kg mc./godz. dla Aminomel 12,5E. Zalecane dawki dobowe wynoszą 8-10 ml/kg mc. (0,8-1,0 g aminokwasów/kg mc.) dla Aminomel 10E i 6,4-8 ml/kg mc. dla Aminomel 12,5E, z możliwością zwiększenia do 20 ml/kg mc. i 16 ml/kg mc. odpowiednio w stanach katabolicznych. Aminosteril N-Hepa 8% zawiera 5,73 g L-proliny/1000 ml i jest podawany z szybkością 1,0-1,25 ml/kg mc./godz., maksymalnie do 18,75 ml/kg mc. (1,5 g aminokwasów/kg mc.). Vamin 18 Electrolyte-Free (6,8 g L-proliny/1000 ml) dawkowany jest w zależności od stresu metabolicznego, z maksymalną dawką do 1000 ml/dobę i prędkością infuzji około 2 ml/min. Vaminolact (5,6 g L-proliny/1000 ml) stosowany jest głównie u dzieci, z dawkami od 15 do 54 ml/kg mc./dobę, dostosowanymi do wieku i masy ciała, z zalecanym czasem infuzji nie krótszym niż 8 godzin, a u noworodków i niemowląt ciągłą infuzją przez 24 godziny.
Aminomel, Aminosteril N-Hepa, cewnik w żyle głównej, dożylna infuzja kroplowa, emulsja tłuszczowa, infuzja ciągła, infuzja cykliczna, kataboliczny stan przemiany materii, katabolizm, L-prolina, niedobór niezbędnych kwasów tłuszczowych, osmolarność roztworu, populacja pediatryczna, stan kataboliczny, stres metaboliczny, Vamin, Vaminolact, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
L-seryna – Dawkowanie i sposób podawania

L-seryna jest istotnym aminokwasem w preparatach do żywienia pozajelitowego, z zawartością waha się od 2,24 g/l (Aminosteril N-Hepa 8%) do 5,38 g/l (Aminomel 12,5E). Dawkowanie zależy od preparatu, stanu klinicznego pacjenta oraz zapotrzebowania metabolicznego. W Aminomel 10E i 12,5E maksymalna prędkość wlewu wynosi odpowiednio 1 ml/kg mc./godz. i 0,8 ml/kg mc./godz., co odpowiada 4,30 mg L-seryny/ml/kg mc./godz. Zalecane dawki dobowe pokrywające minimalne zapotrzebowanie na aminokwasy (0,8-1,0 g/kg mc.) to 8-10 ml/kg mc. (34,4-43,0 mg L-seryny) dla Aminomel 10E oraz 6,4-8 ml/kg mc. (34,4-43,0 mg L-seryny) dla Aminomel 12,5E. W stanach katabolicznych maksymalna dawka dobowa może sięgać 20 ml/kg mc. (86 mg L-seryny). W preparacie Aminosteril N-Hepa 8% maksymalna dawka dobowa to 18,75 ml/kg mc. (42 mg L-seryny/kg mc.), a w Vamin 18 Electrolyte-Free dawkowanie zależy od stopnia stresu metabolicznego, z dawkami od 5 do 14 ml/kg mc./dobę, co odpowiada 22,5-63 mg L-seryny/kg mc./dobę. Vaminolact stosuje się u noworodków i dzieci z dawkami od 15 do 54 ml/kg mc./dobę, co przekłada się na 57-205 mg L-seryny/kg mc./dobę, w zależności od wieku i stanu pacjenta.
aminokwas, Aminosteril N-Hepa, elektrolit, emulsja tłuszczowa, gospodarka aminokwasowa, infuzja cykliczna, infuzja dożylna, infuzja kroplowa, katabolizm, L-seryna, niedobór niezbędnych kwasów tłuszczowych, pierwiastek śladowy, preparat Aminomel, preparat Vaminolact, produkt leczniczy, przemiana materii, roztwór węglowodanów, stan kataboliczny, stan odżywienia, stres metaboliczny, Vamin 18 Electrolyte-Free, witamina, zapotrzebowanie metaboliczne, żyła główna, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
L-leucyna – Dawkowanie i sposób podawania

L-leucyna jest kluczowym aminokwasem obecnym w preparatach do żywienia pozajelitowego takich jak Aminomel 10E, Aminomel 12,5E, Aminosteril N-Hepa 8%, Vamin 18 Electrolyte-Free oraz Vaminolact, zróżnicowanych pod względem zawartości L-leucyny i dostosowanych do indywidualnych potrzeb pacjenta. Maksymalna prędkość wlewu dla Aminomel 10E wynosi 1 ml/kg mc./godz. (0,1 g aminokwasów/kg mc./godz., 6,24 mg L-leucyny/kg mc./godz.), a dla Aminomel 12,5E 0,8 ml/kg mc./godz. (0,1 g aminokwasów/kg mc./godz., 6,24 mg L-leucyny/kg mc./godz.). Zalecane dawki dobowe pokrywające minimalne zapotrzebowanie na aminokwasy (0,8–1,0 g/kg mc.) to 8–10 ml/kg mc. dla Aminomel 10E (49,92–62,4 mg L-leucyny/kg mc./dobę) oraz 6,4–8 ml/kg mc. dla Aminomel 12,5E (49,92–62,4 mg L-leucyny/kg mc./dobę). W stanach katabolicznych dawkę aminokwasów można zwiększyć do 2,0 g/kg mc., co odpowiada maksymalnej podaży 20 ml/kg mc. (124,8 mg L-leucyny/kg mc./dobę) dla Aminomel 10E i 16 ml/kg mc. (124,8 mg L-leucyny/kg mc./dobę) dla Aminomel 12,5E, przy jednoczesnym zachowaniu maksymalnej dobowej podaży płynów 40 ml/kg mc. u dorosłych.
Aminomel, Aminosteril, domieszka, emulsja tłuszczowa, infuzja ciągła, infuzja cykliczna, infuzja kroplowa, katabolizm, L-leucyna, niedobór kwasów tłuszczowych, niewydolność wątroby, osmolarność roztworu, podanie obwodowe, preparat aminokwasowy, stan kataboliczny, stan metaboliczny, stres metaboliczny, Vamin, Vaminolact, wcześniak, zapotrzebowanie na azot, zwiększanie dawki, żyła centralna, żyła główna, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
L-metionina – Dawkowanie i sposób podawania

L-metionina, aminokwas egzogenny, jest składnikiem wielu preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminomel 10E (4,68 g/1000 ml), Aminomel 12,5E (5,85 g/1000 ml), Aminosteril N-Hepa 8% (1,10 g/1000 ml), Vamin 18 Electrolyte-Free (5,6 g/1000 ml) oraz Vaminolact (1,3 g/1000 ml). Dawkowanie jest ściśle uzależnione od preparatu, masy ciała pacjenta oraz jego stanu klinicznego. Dla dorosłych stosujących Aminomel 10E i 12,5E zalecane dawki wynoszą odpowiednio 8-10 ml/kg mc./dobę i 6,4-8 ml/kg mc./dobę, z maksymalną prędkością infuzji do 1 ml/kg mc./godz. i 0,8 ml/kg mc./godz., co odpowiada 0,1 g aminokwasów/kg mc./godz. Maksymalna dawka dobowa w stanach katabolicznych to 2,0 g aminokwasów/kg mc./dobę. Preparat Aminosteril N-Hepa 8% jest preferowany u pacjentów z niewydolnością wątroby, z maksymalną dawką 1,5 g aminokwasów/kg mc./dobę i prędkością infuzji do 1,25 ml/kg mc./godz. (0,1 g aminokwasów/kg mc./godz.).
aminokwas, aminokwas egzogenny, Aminosteril N-Hepa, cewnik w żyle głównej, emulsja tłuszczowa, encefalopatia wątrobowa, gospodarka aminokwasowa, infuzja ciągła, infuzja cykliczna, infuzja dożylna, infuzja kroplowa dożylna, katabolizm, L-metionina, niedobór kwasów tłuszczowych, niewydolność wątroby, osmolarność, pierwiastek śladowy, podanie obwodowe, prędkość wlewu, preparat Aminomel, stan kataboliczny, stres metaboliczny, szybkość infuzji, zapotrzebowanie na azot, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
L-arginina – Dawkowanie i sposób podawania

L-arginina, jako istotny aminokwas w żywieniu pozajelitowym, wymaga precyzyjnego dawkowania dostosowanego do stanu klinicznego, masy ciała oraz zapotrzebowania metabolicznego pacjenta. Preparaty takie jak Aminomel 10E i 12,5E zawierają odpowiednio 9,66 g i 12,08 g L-argininy na 1000 ml, z maksymalną prędkością wlewu 1 ml/kg mc./godz. (0,1 g aminokwasów/kg mc./godz.) dla 10E oraz 0,8 ml/kg mc./godz. dla 12,5E. Zalecane dawki dobowe wynoszą 8–10 ml/kg mc. (0,8–1,0 g/kg mc.) dla 10E i 6,4–8 ml/kg mc. dla 12,5E, z maksymalną dawką dobową do 20 ml/kg mc. (2,0 g/kg mc.) i 16 ml/kg mc. odpowiednio. Aminosteril N-Hepa 8% zawiera 10,72 g L-argininy/1000 ml, z maksymalną szybkością infuzji 1,25 ml/kg mc./godz. (0,1 g aminokwasów/kg mc./godz.) i maksymalną dawką dobową 1,5 g aminokwasów/kg mc. (18,75 ml/kg mc.). Vamin 18 Electrolyte-Free (11,3 g L-argininy/1000 ml) dawkowany jest w zakresie 5–14 ml/kg mc./dobę, zależnie od zapotrzebowania na azot, z maksymalną objętością do 1000 ml/dobę podawaną powoli (około 2 ml/min). Vaminolact, przeznaczony dla noworodków i dzieci, zawiera 4,1 g L-argininy/1000 ml, z dawkami od 15 do 54 ml/kg mc./dobę w zależności od wieku i stanu pacjenta, podawany w infuzji trwającej co najmniej 8–24 godziny, z koniecznością ochrony przed światłem u dzieci poniżej 2 lat.
Aminomel, Aminosteril N-Hepa, bilans płynów, dostęp naczyniowy, emulsja tłuszczowa, infuzja cykliczna, infuzja dożylna, infuzja kroplowa, katabolizm, L-arginina, niedożywienie, osmolarność roztworu, przemiana metaboliczna, stan kataboliczny, stres metaboliczny, Vamin 18 Electrolyte-Free, Vaminolact, żyła główna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
L-cystyna – Dawkowanie i sposób podawania

L-cystyna, aminokwas siarkowy, jest stosowana zarówno w suplementacji doustnej, jak i w żywieniu pozajelitowym. Preparat Revalid zawiera 50 mg L-cystyny na kapsułkę, z zalecanym dawkowaniem u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat wynoszącym 150 mg/dobę (1 kapsułka 3 razy dziennie). W zaawansowanych schorzeniach włosów i paznokci dawka początkowa wynosi 300 mg/dobę (2 kapsułki 3 razy dziennie przez 1 miesiąc), następnie redukowana do 150 mg/dobę. Preparat nie jest zalecany u dzieci poniżej 12 lat z powodu braku danych bezpieczeństwa. W żywieniu pozajelitowym stosuje się roztwory Vamin 18 Electrolyte-Free (560 mg L-cysteiny/1000 ml) oraz Vaminolact (1,0 g L-cysteiny/1000 ml), gdzie dawkowanie jest dostosowane do wieku, masy ciała i stanu klinicznego pacjenta. U dorosłych dawka L-cysteiny wynosi 2,8-7,84 mg/kg mc./dobę, maksymalnie 560 mg/dobę, podawana w infuzji trwającej minimum 8 godzin z szybkością do 2 ml/min.
aminokwas siarkowy, emulsja tłuszczowa, infuzja ciągła, infuzja cykliczna, infuzja dożylna, katabolizm, L-cystyna, niedożywienie, oparzenie, podawanie pozajelitowe, reakcja niepożądana, Revalid, sepsa, stan odżywienia, stres metaboliczny, suplement diety, suplementacja doustna, wcześniak, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
L-alanina – Dawkowanie i sposób podawania

L-alanina jest istotnym aminokwasem w roztworach do żywienia pozajelitowego, obecnym w preparatach takich jak Aminomel 10E (15,50 g/1000 ml), Aminomel 12,5E (19,38 g/1000 ml), Aminosteril N-Hepa 8% (4,64 g/1000 ml), Vamin 18 Electrolyte-Free (16,0 g/1000 ml) oraz Vaminolact (6,3 g/1000 ml). Dawkowanie jest ściśle uzależnione od stanu klinicznego pacjenta, zapotrzebowania metabolicznego oraz wskazań terapeutycznych. Aminomel 10E i 12,5E podaje się do 1 ml/kg mc./godz. i 0,8 ml/kg mc./godz. odpowiednio, z dawką aminokwasów do 0,1 g/kg mc./godz., a w stanach katabolicznych do 2,0 g/kg mc. Maksymalna dobowa objętość płynów nie powinna przekraczać 40 ml/kg mc. Aminosteril N-Hepa 8% dedykowany jest pacjentom z zaburzeniami wątroby, z dawką 1,0–1,25 ml/kg mc./godz. (0,08–0,1 g aminokwasów/kg mc./godz.) i maksymalną dobową dawką 1,5 g aminokwasów/kg mc. Vamin 18 Electrolyte-Free stosuje się w dawkach zależnych od stresu metabolicznego, od 5 do 14 ml/kg mc./dobę, z maksymalną szybkością infuzji 2 ml/min. Vaminolact jest przeznaczony dla niemowląt i dzieci, z dawkami od 15 do 54 ml/kg mc./dobę, odpowiadającymi 1,0–3,5 g aminokwasów/kg mc./dobę, z zalecanym czasem infuzji 8–24 godziny w zależności od wieku i stanu pacjenta.
Aminomel, Aminosteril, cewnik w żyle głównej, dieta doustna, emulsja tłuszczowa, infuzja ciągła, infuzja cykliczna, infuzja dożylna, infuzja kroplowa, kataboliczny stan przemiany materii, katabolizm, L-alanina, niedobór kwasów tłuszczowych, niedożywienie, osmolarność, podaż energii, preparat aminokwasowy, równowaga płynów, stres metaboliczny, Vamin, Vaminolact, zaburzenie czynności wątroby, zapotrzebowanie metaboliczne, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
L-fenyloalanina – Dawkowanie i sposób podawania

L-fenyloalanina, aminokwas egzogenny, jest kluczowym składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminomel 10E (5,40 g/1000 ml), Aminomel 12,5E (6,75 g/1000 ml), Aminosteril N-Hepa 8% (0,88 g/1000 ml), Vamin 18 Electrolyte-Free (7,9 g/1000 ml) oraz Vaminolact (2,7 g/1000 ml). Dawkowanie tych preparatów jest ściśle uzależnione od stanu klinicznego pacjenta, zapotrzebowania na aminokwasy oraz rodzaju preparatu. Przykładowo, zalecana dobowa podaż L-fenyloalaniny w Aminomel 10E i 12,5E wynosi 0,043-0,054 g/kg mc., a maksymalna dawka może sięgać 0,108 g/kg mc. W przypadku pacjentów z niewydolnością wątroby stosuje się preparat Aminosteril N-Hepa 8% z obniżoną zawartością L-fenyloalaniny (0,0165 g/kg mc./dobę przy maksymalnej dawce 18,75 ml/kg mc.). Dawkowanie u noworodków i dzieci, szczególnie z użyciem Vaminolact, wymaga indywidualizacji, z dawkami L-fenyloalaniny w zakresie 0,041-0,146 g/kg mc./dobę w zależności od wieku i masy ciała.
aminokwas aromatyczny, aminokwas egzogenny, aminokwas rozgałęziony, Aminosteril N-Hepa, emulsja tłuszczowa, infuzja ciągła, infuzja cykliczna, katabolizm, L-fenyloalanina, niewydolność wątroby, niezbędny kwas tłuszczowy, noworodek, podanie pozajelitowe, preparat Aminomel, równowaga metaboliczna, stan kataboliczny, stan kliniczny pacjenta, stres metaboliczny, Vamin 18 Electrolyte-Free, Vaminolact, wskazanie terapeutyczne, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
L-asparaginowy kwas – Dawkowanie i sposób podawania

Kwas L-asparaginowy jest integralnym składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak Vamin 18 Electrolyte-Free (3,4 g/1000 ml) dla dorosłych oraz Vaminolact (4,1 g/1000 ml) dla pacjentów pediatrycznych. Dawkowanie zależy od zapotrzebowania na azot i stan metaboliczny pacjenta: u dorosłych bez lub z niewielkim stresem metabolicznym zaleca się 0,10–0,15 g azotu/kg mc./dobę (5–8 ml/kg mc./dobę), przy umiarkowanym stresie 0,15–0,20 g azotu/kg mc./dobę (8–11 ml/kg mc./dobę), a w ciężkim katabolizmie 0,20–0,25 g azotu/kg mc./dobę (11–14 ml/kg mc./dobę). Maksymalna objętość infuzji wynosi 1000 ml/dobę, podawana powoli, nie przekraczając 2 ml/min (ok. 1000 ml/8 godzin). U pacjentów pediatrycznych dawkowanie Vaminolact jest dostosowane do wieku i masy ciała, np. u wcześniaków 23–54 ml/kg mc./dobę (1,5–3,5 g aminokwasów/kg mc./dobę), z zalecanym stopniowym zwiększaniem dawki i czasem infuzji 24 godziny na dobę, co minimalizuje ryzyko zaburzeń metabolicznych i degradacji składników pod wpływem światła.
aminokwas, ciężki katabolizm, emulsja tłuszczowa, infuzja ciągła, infuzja cykliczna, infuzja dożylna, kwas L-asparaginowy, preparat Vaminolact, stres metaboliczny, Vamin 14, Vamin 18, zaburzenie metaboliczne, zapotrzebowanie na aminokwasy, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
L-walina – Dawkowanie i sposób podawania

L-walina, aminokwas egzogenny, jest składnikiem różnych preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminomel, Aminosteril N-Hepa 8%, Vamin 18 Electrolyte-Free oraz Vaminolact, zróżnicowanych pod względem stężenia L-waliny (od 3,6 g do 10,08 g na 1000 ml roztworu) i wskazań klinicznych. Dawkowanie zależy od preparatu, masy ciała pacjenta oraz stanu metabolicznego, z zalecanymi dawkami dobrymi i maksymalnymi dostosowanymi do katabolicznych stanów (np. Aminomel 10E: 8-10 ml/kg mc./dobę, maks. 20 ml/kg mc./dobę; Aminosteril N-Hepa 8%: maks. 18,75 ml/kg mc./dobę; Vamin 18 Electrolyte-Free: 5-14 ml/kg mc./dobę w zależności od stresu metabolicznego; Vaminolact: 15-54 ml/kg mc./dobę w zależności od wieku). Maksymalna dobowa podaż L-waliny może sięgać około 0,5 g/kg mc. (Aminomel), natomiast u pacjentów otyłych dawkę należy kalkulować na podstawie prawidłowej masy ciała. Infuzje powinny być prowadzone z uwzględnieniem maksymalnej prędkości (np. Vamin 18 Electrolyte-Free do 1000 ml/8 godz.) i odpowiedniego czasu trwania (Vaminolact: 8-24 godziny), z uwzględnieniem drogi podania (żyła centralna lub obwodowa) oraz osmolarności roztworu.
aminokwas egzogenny, Aminosteril N-Hepa, emulsja tłuszczowa, gospodarka aminokwasowa, infuzja cykliczna, infuzja dożylna, katabolizm, niewydolność wątroby, niezbędne kwasy tłuszczowe, noworodek donoszony, oparzenie, preparat Aminomel, równowaga płynów, sepsa, stan kataboliczny, stres metaboliczny, Vamin 18, Vaminolact, wcześniak, żyła główna, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vaminolact –

Vaminolact to roztwór do infuzji zawierający 65,3 g/l aminokwasów, w tym 31,9 g/l aminokwasów niezbędnych, o pH 5,2 i osmolalności 510 mOsm/kg wody. Wartość energetyczna wynosi 240 kcal/l (1,0 MJ/l), a zawartość azotu 9,3 g/l. Produkt nie zawiera elektrolitów ani substancji przeciwutleniających. Dawkowanie jest dostosowane do wieku i masy ciała pacjenta, z zaleceniami dla wcześniaków (38-54 ml/kg mc./dobę, 2,5-3,5 g aminokwasów/kg mc./dobę), noworodków urodzonych o czasie (23-46 ml/kg mc./dobę, 1,5-3,0 g/kg mc./dobę), niemowląt (15-38 ml/kg mc./dobę, 1,0-2,5 g/kg mc./dobę) oraz dzieci i młodzieży (15-31 ml/kg mc./dobę, 1,0-2,0 g/kg mc./dobę). U wcześniaków i noworodków zaleca się stopniowe zwiększanie dawki w pierwszych dniach infuzji.
aminokwas niezbędny, azot, emulsja tłuszczowa, glukoza, infuzja, infuzja ciągła, infuzja cykliczna, niemowlę, noworodek donoszony, osmolalność, roztwór aminokwasów, substancja przeciwutleniająca, wartość energetyczna, wcześniak, wywiad medyczny
Leksykon substancji czynnych
L-tryptofan – Dawkowanie i sposób podawania

L-tryptofan, aminokwas egzogenny, jest składnikiem wielu preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminomel 10E (2,00 g/1000 ml), Aminomel 12,5E (2,50 g/1000 ml), Aminosteril N-Hepa 8% (0,70 g/1000 ml), Vamin 18 Electrolyte-Free (1,9 g/1000 ml) oraz Vaminolact (1,4 g/1000 ml). Dawkowanie jest ściśle uzależnione od stanu klinicznego pacjenta, wieku, masy ciała oraz rodzaju preparatu. Przykładowo, dla Aminomel 10E zalecana dawka wynosi 8-10 ml/kg mc./dobę (0,016-0,02 g L-tryptofanu/kg mc./dobę), a maksymalna w stanach katabolicznych to 20 ml/kg mc./dobę (0,04 g/kg mc./dobę). Ketosteril, zawierający 23 mg L-tryptofanu na tabletkę, stosuje się doustnie w dawce 4-8 tabletek trzy razy na dobę (276-552 mg/dobę), szczególnie u pacjentów z GFR <25 ml/min i ograniczeniem białka do 40 g/dobę. Infuzje dożylne powinny być prowadzone z uwzględnieniem maksymalnych prędkości podawania, np. Vamin 18 Electrolyte-Free nie powinien być podawany szybciej niż 1000 ml w ciągu 8 godzin (około 2 ml/min).
aminokwas egzogenny, cewnik żylny, dawka dobowa, emulsja tłuszczowa, filtracja kłębuszkowa, gospodarka aminokwasowa, infuzja cykliczna, infuzja dożylna, infuzja kroplowa, L-tryptofan, niedobór kwasów tłuszczowych, osmolarność roztworu, prędkość wlewu, stan kataboliczny, stan kliniczny pacjenta, zapotrzebowanie na azot, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
L-cysteina – Dawkowanie i sposób podawania

L-cysteina, aminokwas siarkowy stosowany w żywieniu pozajelitowym, wymaga indywidualizacji dawkowania w zależności od wieku pacjenta, stanu klinicznego oraz preparatu. U dorosłych, preparat Aminosteril N-Hepa 8% zawiera 0,52 g L-cysteiny na 1000 ml i jest podawany w dawce 1,0-1,25 ml/kg mc./godz. (0,08-0,1 g aminokwasów/kg mc./godz.), z maksymalną dawką dobową 1,5 g aminokwasów/kg mc. (1300 ml dla 70 kg). Preparat Vamin 18 Electrolyte-Free zawiera 560 mg L-cysteiny na 1000 ml, a dawkowanie azotu wynosi 0,10-0,25 g/kg mc./dobę, co odpowiada 5-14 ml/kg mc./dobę, z maksymalną objętością do 1000 ml/dobę. U pacjentów otyłych dawkę oblicza się na podstawie prawidłowej masy ciała. Preparat Vaminolact, dedykowany noworodkom i dzieciom, zawiera 1,0 g L-cysteiny na 1000 ml, a dawkowanie różni się w zależności od grupy wiekowej: wcześniaki otrzymują 23-54 ml/kg mc./dobę (1,5-3,5 g aminokwasów/kg mc./dobę), noworodki 23-46 ml/kg mc./dobę, niemowlęta 15-38 ml/kg mc./dobę, a dzieci i młodzież 15-31 ml/kg mc./dobę. Infuzje powinny trwać co najmniej 8-24 godziny, z ochroną roztworu przed światłem u najmłodszych pacjentów.
aminokwas siarkowy, choroba wątroby, dostęp naczyniowy, emulsja tłuszczowa, funkcja nerek, gospodarka aminokwasowa, infuzja cykliczna, infuzja dożylna, katabolizm, L-cysteina, L-cystyna, leczenie żywieniowe, N-acetylocysteina, niedożywienie, noworodek donoszony, otyłość, sepsa, stan odżywienia, stres metaboliczny, wcześniak, wywiad medyczny, żyła centralna, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Numeta G16%E –

Numeta G16%E jest preparatem do żywienia pozajelitowego u pacjentów pediatrycznych, dostępny w formie trójkomorowego worka zawierającego 155 ml 50% roztworu glukozy, 221 ml 5,9% roztworu aminokwasów z elektrolitami oraz 124 ml 12,5% emulsji tłuszczowej. W zależności od stanu klinicznego pacjenta, worek może być aktywowany jako dwukomorowy (376 ml roztworu aminokwasów i glukozy) lub trójkomorowy (500 ml roztworu aminokwasów, glukozy i lipidów). Maksymalne szybkości infuzji i dawki dobowe są ściśle określone i zależą od składnika limitującego: dla woreczka dwukomorowego maksymalna szybkość infuzji wynosi 5,8 ml/kg m.c./godz., aminokwasy 0,20 g/kg m.c./godz., glukoza 1,2 g/kg m.c./godz., a maksymalna dawka dobowa to 72,3 ml/kg m.c./dobę, 2,5 g aminokwasów/kg m.c./dobę i 14,9 g glukozy/kg m.c./dobę. Dla woreczka trójkomorowego odpowiednio: 5,5 ml/kg m.c./godz., 0,14 g aminokwasów/kg m.c./godz., 0,85 g glukozy/kg m.c./godz., 0,17 g lipidów/kg m.c./godz., oraz dawka dobowa 96,2 ml/kg m.c./dobę, 2,5 g aminokwasów/kg m.c./dobę, 14,9 g glukozy/kg m.c./dobę i 3,0 g lipidów/kg m.c./dobę. Podawanie nierozcieńczonego preparatu wymaga dostępu centralnego ze względu na wysoką osmolarność (1585 mOsm/l dla dwukomorowego i 1230 mOsm/l dla trójkomorowego worka), natomiast rozcieńczenie równą objętością wody do wstrzykiwań obniża osmolarność do odpowiednio 792,5 i 615 mOsm/l, umożliwiając podanie przez dostęp obwodowy.
aminokwasy, dostęp obwodowy, emulsja tłuszczowa, filtr medyczny, infuzja cykliczna, infuzja dożylna, naczynie obwodowe, odżywianie pozajelitowe, osmolarność, pierwiastki śladowe, preparat elektrolitowy, roztwór glukozy, szybkość infuzji, terapia żywieniowa, tolerancja metaboliczna, woda do wstrzykiwań, worek dwukomorowy, worek trójkomorowy, wydatek energetyczny, żyła centralna, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
L-izoleucyna – Dawkowanie i sposób podawania

L-izoleucyna, aminokwas egzogenny, jest kluczowym składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego, a jej dawkowanie zależy od produktu, stanu klinicznego pacjenta oraz indywidualnego zapotrzebowania. Preparaty Aminomel dostępne są w stężeniach 5,85 g/1000 ml (10E) i 7,31 g/1000 ml (12,5E) L-izoleucyny, z dawkowaniem do 1 ml/kg mc./godz. (0,1 g aminokwasów/kg mc./godz.) dla 10E oraz 0,8 ml/kg mc./godz. dla 12,5E. Minimalne zapotrzebowanie na aminokwasy wynosi 0,8-1,0 g/kg mc./dobę, co odpowiada 8-10 ml/kg mc./dobę dla Aminomel 10E i 6,4-8 ml/kg mc./dobę dla 12,5E. W stanach katabolicznych dawkę można zwiększyć do 2,0 g/kg mc./dobę (20 ml/kg mc./dobę dla 10E i 16 ml/kg mc./dobę dla 12,5E), nie przekraczając maksymalnej podaży płynów 40 ml/kg mc./dobę u dorosłych. Aminosteril N-Hepa 8% (10,40 g L-izoleucyny/1000 ml) stosuje się w niewydolności wątroby z dawkowaniem 1,0-1,25 ml/kg mc./godz. (0,08-0,1 g aminokwasów/kg mc./godz.) i maksymalnie 1,5 g aminokwasów/kg mc./dobę (18,75 ml/kg mc./dobę). Preparat ten należy łączyć z węglowodanami, tłuszczami, elektrolitami, witaminami i pierwiastkami śladowymi.
aminokwas egzogenny, cewnik w żyle głównej, dieta doustna, droga dożylna, elektrolity, emulsja tłuszczowa, gospodarka aminokwasowa, infuzja ciągła, infuzja cykliczna, infuzja dożylna, katabolizm, L-izoleucyna, niedobór kwasów tłuszczowych, niewydolność wątroby, osmolarność, pierwiastek śladowy, preparat aminokwasowy, roztwór węglowodanów, stan kataboliczny, stan odżywienia, stres metaboliczny, wcześniak, żyła centralna, żyła obwodowa, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe