Dawkowanie i sposób podawania
L-alanina
L-alanina jest istotnym aminokwasem w roztworach do żywienia pozajelitowego, obecnym w preparatach takich jak Aminomel 10E (15,50 g/1000 ml), Aminomel 12,5E (19,38 g/1000 ml), Aminosteril N-Hepa 8% (4,64 g/1000 ml), Vamin 18 Electrolyte-Free (16,0 g/1000 ml) oraz Vaminolact (6,3 g/1000 ml). Dawkowanie jest ściśle uzależnione od stanu klinicznego pacjenta, zapotrzebowania metabolicznego oraz wskazań terapeutycznych. Aminomel 10E i 12,5E podaje się do 1 ml/kg mc./godz. i 0,8 ml/kg mc./godz. odpowiednio, z dawką aminokwasów do 0,1 g/kg mc./godz., a w stanach katabolicznych do 2,0 g/kg mc. Maksymalna dobowa objętość płynów nie powinna przekraczać 40 ml/kg mc. Aminosteril N-Hepa 8% dedykowany jest pacjentom z zaburzeniami wątroby, z dawką 1,0–1,25 ml/kg mc./godz. (0,08–0,1 g aminokwasów/kg mc./godz.) i maksymalną dobową dawką 1,5 g aminokwasów/kg mc. Vamin 18 Electrolyte-Free stosuje się w dawkach zależnych od stresu metabolicznego, od 5 do 14 ml/kg mc./dobę, z maksymalną szybkością infuzji 2 ml/min. Vaminolact jest przeznaczony dla niemowląt i dzieci, z dawkami od 15 do 54 ml/kg mc./dobę, odpowiadającymi 1,0–3,5 g aminokwasów/kg mc./dobę, z zalecanym czasem infuzji 8–24 godziny w zależności od wieku i stanu pacjenta.
Dawkowanie i sposób podawania L-alaniny
L-alanina jest aminokwasem występującym w składzie roztworów do infuzji stosowanych w żywieniu pozajelitowym. Dawkowanie i sposób podawania L-alaniny jest określony w kontekście kompleksowych preparatów aminokwasowych, gdzie stanowi jeden z kluczowych składników. Szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania preparatów zawierających L-alaninę muszą uwzględniać stan kliniczny pacjenta, wskazania terapeutyczne oraz indywidualne zapotrzebowanie metaboliczne.1
Preparaty zawierające L-alaninę
Na polskim rynku farmaceutycznym dostępne są różne preparaty zawierające L-alaninę w swoim składzie, w tym Aminomel 10E, Aminomel 12,5E, Aminosteril N-Hepa 8%, Vamin 18 Electrolyte-Free oraz Vaminolact. Każdy z tych produktów zawiera różne stężenia L-alaniny oraz innych aminokwasów i jest przeznaczony do stosowania w określonych sytuacjach klinicznych:2 3 4 5
- Aminomel 10E zawiera 15,50 g L-alaniny na 1000 ml roztworu
- Aminomel 12,5E zawiera 19,38 g L-alaniny na 1000 ml roztworu
- Aminosteril N-Hepa 8% zawiera 4,64 g L-alaniny na 1000 ml roztworu
- Vamin 18 Electrolyte-Free zawiera 16,0 g L-alaniny na 1000 ml roztworu
- Vaminolact zawiera 6,3 g L-alaniny na 1000 ml roztworu
2 3 4 5
Dawkowanie roztworu Aminomel
Roztwory Aminomel (10E i 12,5E) zawierające L-alaninę mają określone wytyczne dotyczące dawkowania:6
Maksymalna prędkość wlewu
| Parametr | Aminomel 10E | Aminomel 12,5E |
|---|---|---|
| ml/kg mc./godz. | do 1 ml | do 0,8 ml |
| g/kg mc./godz. | do 0,1 g | do 0,1 g |
| krople/min. (przy wadze 70 kg) | ok. 20 | ok. 16 |
7
Zalecana dawka dobowa
Do pokrycia minimalnego zapotrzebowania na aminokwasy wynoszącego 0,8 – 1,0 g/kg mc.:8
| Preparat | Dawka (ml/kg mc.) |
|---|---|
| Aminomel 10E | 8 – 10 ml |
| Aminomel 12,5E | 6,4 – 8 ml |
8
Maksymalna dawka dobowa
W katabolicznych stanach przemiany materii podaż aminokwasów należy zwiększyć do 2,0 g/kg mc., mając na względzie utrzymanie równowagi płynów i właściwą podaż energii, co odpowiada:9
| Preparat | Dawka (ml/kg mc.) |
|---|---|
| Aminomel 10E | 20 ml |
| Aminomel 12,5E | 16 ml |
9
Nie zaleca się przekraczać maksymalnej dobowej podaży płynów wynoszącej 40 ml/kg mc. u pacjentów dorosłych odżywianych pozajelitowo.10
Dawkowanie Aminosteril N-Hepa 8%
Aminosteril N-Hepa 8% jest roztworem aminokwasów zawierającym 4,64 g L-alaniny na 1000 ml roztworu, zaprojektowanym specjalnie dla pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Zalecane dawkowanie:11
- Zalecane dawkowanie: 1,0 do 1,25 ml/kg mc./godz., co odpowiada od 0,08 do 0,1 g aminokwasów na kg mc./godz.
- Maksymalna szybkość infuzji: 1,25 ml/kg mc./godz., co odpowiada 0,1 g aminokwasów na kg mc./godz.
- Maksymalna dawka dobowa: 1,5 g aminokwasów/kg mc., co odpowiada 18,75 ml/kg mc., co odpowiada 1300 ml na 70 kg mc.
11
Produkt leczniczy należy stosować jako składnik żywienia pozajelitowego w połączeniu z odpowiednimi ilościami roztworów węglowodanów, emulsji tłuszczowych, elektrolitów, witamin i pierwiastków śladowych. Optymalnie, roztwory węglowodanów i (lub) emulsje tłuszczowe należy podawać jednocześnie.12
Dawkowanie Vamin 18 Electrolyte-Free
Vamin 18 Electrolyte-Free zawiera 16,0 g L-alaniny na 1000 ml roztworu. Dawkowanie zależy od zapotrzebowania na azot, które jest determinowane przez stan zdrowia pacjenta:13
| Stan kliniczny | Zapotrzebowanie na azot (g/kg mc./dobę) | Dawka Vamin 18 Electrolyte-Free (ml/kg mc./dobę) |
|---|---|---|
| Brak lub niewielki stres metaboliczny i prawidłowy stan odżywienia | 0,10 – 0,15 | 5 – 8 |
| Umiarkowany stres metaboliczny z niedożywieniem lub bez | 0,15 – 0,20 | 8 – 11 |
| Ciężki katabolizm (oparzenia, sepsa, urazy) | 0,20 – 0,25 | 11 – 14 |
14
U pacjentów otyłych, dawkę należy obliczać w oparciu o szacowaną, prawidłową masę ciała. Zależnie od zapotrzebowania pacjenta, można podawać w infuzji dożylnej do 1000 ml produktu leczniczego Vamin 18 Electrolyte–Free na dobę.15
Vamin 18 Electrolyte–Free należy podawać powoli, z szybkością nieprzekraczającą 1000 ml w ciągu 8 godzin, co odpowiada około 2 ml na minutę.16
Dawkowanie Vaminolact u dzieci
Vaminolact zawiera 6,3 g L-alaniny na 1000 ml roztworu i jest przeznaczony głównie dla niemowląt i dzieci. Zalecane zakresy dawkowania:17
| Grupa wiekowa | Dawka (ml/kg mc./dobę) | Równoważnik aminokwasów (g/kg mc./dobę) | Uwagi |
|---|---|---|---|
| Wcześniaki | 38 do 54 | 2,5 do 3,5 | Należy stopniowo zwiększać dawkę podczas pierwszych dni infuzji: – dzień 1: 23 do 38 ml/kg mc./dobę (1,5 do 2,5 g aminokwasów/kg mc./dobę) – od dnia 2: 38 do 54 ml/kg mc./dobę (2,5 do 3,5 g aminokwasów/kg mc./dobę) |
| Noworodki urodzone o czasie | 23 do 46 | 1,5 do 3,0 | Należy stopniowo zwiększać dawkę do dawki docelowej podczas pierwszych dni infuzji |
| Niemowlęta | 15 do 38 | 1,0 do 2,5 | – |
| Dzieci i młodzież | 15 do 31 | 1,0 do 2,0 | – |
18
Sposób podawania L-alaniny
L-alanina jest składnikiem roztworów do infuzji stosowanych w żywieniu pozajelitowym. Sposób podawania różni się w zależności od preparatu:19 20
- Aminomel przeznaczony jest do podawania w ciągłej dożylnej infuzji kroplowej przez cewnik w żyle głównej. W przypadku rozważania podania obwodowego musi być uwzględniona osmolarność danego roztworu do infuzji. Szybkość infuzji musi być dostosowana z uwzględnieniem podawanej dawki, dobowej objętości podaży oraz czasu trwania infuzji.
- Aminosteril N-Hepa 8% można podawać do żyły centralnej lub obwodowej.
- Vamin 18 Electrolyte–Free należy podawać powoli, z szybkością nieprzekraczającą 1000 ml w ciągu 8 godzin.
- Vaminolact – czas trwania infuzji nie powinien być krótszy niż 8 godzin, najlepiej 12 godzin w przypadku infuzji cyklicznej lub 24 godziny w przypadku infuzji ciągłej. U noworodków i niemowląt zalecany czas ciągłej infuzji wynosi 24 godziny na dobę.
19 20 21 22
Uwagi specjalne dotyczące stosowania
Przy stosowaniu roztworów zawierających L-alaninę należy przestrzegać następujących zasad:23 24
- Podczas stosowania u noworodków i dzieci w wieku poniżej 2 lat, roztwór (w worku i zestawie do podawania) należy chronić przed światłem do momentu zakończenia podawania (dotyczy Vaminolact).
- Produkty lecznicze do podawania pozajelitowego należy przed podaniem ocenić wizualnie na obecność cząstek i zmianę barwy.
- U dzieci zaleca się stosowanie roztworów przeznaczonych do stosowania pediatrycznego (np. Vaminolact).
- Jeśli konieczne jest długotrwałe żywienie pozajelitowe, należy rozważyć jednoczesne podanie emulsji tłuszczowych w celu uniknięcia niedoboru niezbędnych kwasów tłuszczowych.
- Każdą niezużytą część roztworu należy zniszczyć i nie stosować do dalszych domieszek.
23 24
Czas stosowania zależy od możliwości zmiany na kompletne żywienie dojelitowe lub dietę doustną.25 26
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania