zaburzenia percepcji głębi

Zaburzenia percepcji głębi (stereopsji) to nieprawidłowości w zdolności do postrzegania trójwymiarowości obrazu i precyzyjnej oceny odległości między obiektami w przestrzeni. Prawidłowa percepcja głębi wymaga sprawnego funkcjonowania obu oczu oraz prawidłowej fuzji obrazów w korze wzrokowej mózgu.

Najczęstszymi przyczynami zaburzeń percepcji głębi są zez, niedowidzenie (amblyopia), anizometropia oraz organiczne uszkodzenia drogi wzrokowej lub kory wzrokowej. Zaburzenia te mogą być wrodzone lub nabyte w wyniku urazów, chorób neurologicznych czy procesów degeneracyjnych układu nerwowego.

Diagnostyka zaburzeń stereopsji obejmuje badania ostrości wzroku, testy widzenia obuocznego (test Wortha, test TNO, test Langa) oraz kompleksową ocenę neurologiczną w przypadku podejrzenia zmian w obrębie OUN. Leczenie ukierunkowane jest na przyczynę podstawową i może obejmować korekcję wad wzroku, terapię niedowidzenia, leczenie operacyjne zeza czy rehabilitację neuropsychologiczną.

Zaburzenia percepcji głębi mają istotne implikacje kliniczne, gdyż mogą prowadzić do trudności w wykonywaniu precyzyjnych czynności, problemów z koordynacją wzrokowo-ruchową oraz zwiększać ryzyko wypadków, szczególnie podczas prowadzenia pojazdów czy obsługi maszyn. U dzieci mogą wpływać na rozwój motoryczny oraz osiągnięcia szkolne.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl