Dawkowanie i sposób podawania
L-arginina

Dawkowanie i sposób podawania L-argininy

L-arginina jest aminokwasem występującym w różnych preparatach do żywienia pozajelitowego, stosowanych w warunkach klinicznych. Dawkowanie tego aminokwasu musi być dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta, z uwzględnieniem jego stanu klinicznego, masy ciała oraz zapotrzebowania metabolicznego. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania L-argininy w poszczególnych produktach leczniczych.¹

Dawkowanie w roztworach Aminomel

Produkty Aminomel (10E i 12,5E) zawierają odpowiednio 9,66 g i 12,08 g L-argininy na 1000 ml roztworu. Przy ustalaniu dawkowania dla pacjenta należy stosować następujące wytyczne:^{2 3}

Maksymalna prędkość wlewu dla roztworów Aminomel powinna być kontrolowana i nie przekraczać:⁴

• Aminomel 10E: 1 ml/kg mc./godz., co odpowiada 0,1 g aminokwasów/kg mc./godz. (około 20 kropli/min przy wadze 70 kg)
• Aminomel 12,5E: 0,8 ml/kg mc./godz., co odpowiada 0,1 g aminokwasów/kg mc./godz. (około 16 kropli/min przy wadze 70 kg)

⁴

Zalecana dawka dobowa do pokrycia minimalnego zapotrzebowania na aminokwasy (0,8 – 1,0 g/kg mc.) wynosi:⁵

• Aminomel 10E: 8 – 10 ml/kg mc.
• Aminomel 12,5E: 6,4 – 8 ml/kg mc.

⁵

Maksymalna dawka dobowa w katabolicznych stanach przemiany materii, przy zwiększonym zapotrzebowaniu do 2,0 g aminokwasów/kg mc., z uwzględnieniem utrzymania równowagi płynów i właściwej podaży energii, odpowiada:⁶

• Aminomel 10E: 20 ml/kg mc.
• Aminomel 12,5E: 16 ml/kg mc.

⁶

Nie zaleca się przekraczania maksymalnej dobowej podaży płynów wynoszącej 40 ml/kg mc. u pacjentów dorosłych odżywianych pozajelitowo.⁷

Dawkowanie w roztworze Aminosteril N-Hepa 8%

Aminosteril N-Hepa 8% zawiera 10,72 g L-argininy na 1000 ml roztworu. Przy podawaniu tego preparatu należy przestrzegać następujących zaleceń:⁸

• Zalecane dawkowanie: 1,0 do 1,25 ml/kg mc./godz., co odpowiada 0,08 do 0,1 g aminokwasów/kg mc./godz.
• Maksymalna szybkość infuzji: 1,25 ml/kg mc./godz., co odpowiada 0,1 g aminokwasów/kg mc./godz.
• Maksymalna dawka dobowa: 1,5 g aminokwasów/kg mc., co odpowiada 18,75 ml/kg mc. (1300 ml na 70 kg mc.)

⁹

Dawkowanie w roztworze Vamin 18 Electrolyte-Free

Vamin 18 Electrolyte-Free zawiera 11,3 g L-argininy na 1000 ml roztworu.¹⁰ Dawkowanie uzależnione jest od zapotrzebowania na azot, stanu odżywienia pacjenta oraz stopnia stresu metabolicznego:

• 0,10 – 0,15 g azotu/kg mc./dobę (brak lub niewielki stres metaboliczny i prawidłowy stan odżywienia)
• 0,15 – 0,20 g azotu/kg mc./dobę (umiarkowany stres metaboliczny z niedożywieniem lub bez)
• 0,20 – 0,25 g azotu/kg mc./dobę (ciężki katabolizm, taki jak w oparzeniach, sepsie i urazach)

¹¹

Zakres dawek 0,10 – 0,25 g azotu/kg mc./dobę odpowiada 5 – 14 ml produktu leczniczego Vamin 18 Electrolyte-Free/kg mc./dobę. U pacjentów otyłych dawkę należy obliczać w oparciu o szacowaną, prawidłową masę ciała.¹²

Można podawać w infuzji dożylnej do 1000 ml produktu leczniczego Vamin 18 Electrolyte-Free na dobę, zależnie od zapotrzebowania pacjenta. Preparat należy podawać powoli, z szybkością nieprzekraczającą 1000 ml w ciągu 8 godzin, co odpowiada około 2 ml na minutę.¹³

Dawkowanie w roztworze Vaminolact

Vaminolact zawiera 4,1 g L-argininy na 1000 ml roztworu i jest przeznaczony głównie do stosowania u noworodków, niemowląt i dzieci.¹⁴ Zalecane zakresy dawkowania:

• Wcześniaki: 38 do 54 ml/kg mc./dobę (2,5 do 3,5 g aminokwasów/kg mc./dobę). Należy stopniowo zwiększać dawkę – pierwszego dnia od 23 do 38 ml/kg mc./dobę (1,5 do 2,5 g aminokwasów/kg mc./dobę), a od drugiego dnia od 38 do 54 ml/kg mc./dobę (2,5 do 3,5 g aminokwasów/kg mc./dobę).
• Noworodki urodzone o czasie: 23 do 46 ml/kg mc./dobę (1,5 do 3,0 g aminokwasów/kg mc./dobę). Dawkę należy zwiększać stopniowo podczas pierwszych dni infuzji.
• Niemowlęta: 15 do 38 ml/kg mc./dobę (1,0 do 2,5 g aminokwasów/kg mc./dobę).
• Dzieci i młodzież: 15 do 31 ml/kg mc./dobę (1,0 do 2,0 g aminokwasów/kg mc./dobę).

¹⁵

Sposób podawania L-argininy w roztworach do infuzji

Sposób podawania preparatów zawierających L-argininę musi być zgodny z zaleceniami dla poszczególnych produktów leczniczych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące sposobu podawania preparatów.

Podawanie roztworów Aminomel

Aminomel (10E i 12,5E) przeznaczony jest do podawania w ciągłej dożylnej infuzji kroplowej przez cewnik w żyle głównej. W przypadku rozważania podania obwodowego musi być uwzględniona osmolarność danego roztworu do infuzji.¹⁶

Szybkość infuzji musi być dostosowana z uwzględnieniem podawanej dawki, dobowej objętości podaży oraz czasu trwania infuzji. U dzieci zaleca się stosowanie roztworów przeznaczonych do stosowania pediatrycznego.¹⁷

Jeśli konieczne jest długotrwałe żywienie pozajelitowe, należy rozważyć jednoczesne podanie emulsji tłuszczowych w celu uniknięcia niedoboru niezbędnych kwasów tłuszczowych. Czas stosowania zależy od możliwości zmiany na kompletne żywienie dojelitowe lub dietę doustną.¹⁸

Podawanie roztworu Aminosteril N-Hepa 8%

Aminosteril N-Hepa 8% można podawać do żyły centralnej lub obwodowej. Preparat należy stosować jako składnik żywienia pozajelitowego w połączeniu z odpowiednimi ilościami roztworów węglowodanów, emulsji tłuszczowych, elektrolitów, witamin i pierwiastków śladowych.¹⁹

Optymalnie, roztwory węglowodanów i (lub) emulsje tłuszczowe należy podawać jednocześnie. Produkt leczniczy można stosować tak długo, jak wymaga tego stan kliniczny pacjenta lub do czasu, gdy gospodarka aminokwasowa powróci do normy.²⁰

Podawanie roztworu Vamin 18 Electrolyte-Free

Vamin 18 Electrolyte-Free należy podawać powoli, z szybkością nieprzekraczającą 1000 ml w ciągu 8 godzin, co odpowiada około 2 ml na minutę.²¹

Podawanie roztworu Vaminolact

Czas trwania infuzji Vaminolact nie powinien być krótszy niż 8 godzin, najlepiej 12 godzin w przypadku infuzji cyklicznej lub 24 godziny w przypadku infuzji ciągłej. U noworodków i niemowląt zalecany czas ciągłej infuzji wynosi 24 godziny na dobę.²²

Podczas stosowania u noworodków i dzieci w wieku poniżej 2 lat, roztwór (w worku i zestawie do podawania) należy chronić przed światłem do momentu zakończenia podawania. Vaminolact można podawać do tej samej żyły centralnej lub obwodowej, co roztwór glukozy i (lub) emulsję tłuszczową.²³

Tabela dawkowania L-argininy w roztworach do infuzji

Szczegółowe informacje do przekazania pacjentowi i uwzględnienia podczas wywiadu medycznego

Podczas wywiadu medycznego oraz przy przekazywaniu informacji pacjentowi odnośnie stosowania preparatów zawierających L-argininę, należy zwrócić uwagę na następujące aspekty:

Informacje dla pacjenta

• Cel terapii – pacjent powinien być poinformowany, że L-arginina jest istotnym aminokwasem stosowanym w żywieniu pozajelitowym, a jej podawanie ma na celu uzupełnienie niedoborów białkowych i zapewnienie prawidłowej przemiany materii.²⁴
• Sposób podawania – pacjent powinien zostać poinstruowany, że preparaty zawierające L-argininę są podawane dożylnie, zazwyczaj w formie ciągłej infuzji przez specjalny cewnik umieszczony w żyle głównej lub żyle obwodowej.^{25 26}
• Czas trwania terapii – należy poinformować pacjenta, że czas stosowania żywienia pozajelitowego z L-argininą zależy od możliwości zmiany na kompletne żywienie dojelitowe lub dietę doustną.^{27 28}
• Kompleksowy charakter terapii – warto zaznaczyć, że L-arginina jest zazwyczaj podawana jako element złożonej terapii żywieniowej, często wraz z roztworami węglowodanów, emulsjami tłuszczowymi, elektrolitami, witaminami i pierwiastkami śladowymi.²⁹

Informacje do uwzględnienia podczas wywiadu medycznego

• Stan metaboliczny pacjenta – należy ocenić, czy pacjent znajduje się w stanie katabolicznym wymagającym zwiększonej podaży aminokwasów. W stanach katabolicznych podaż L-argininy w ramach mieszaniny aminokwasów może wymagać zwiększenia do 2,0 g/kg mc.³⁰
• Stan odżywienia – zapotrzebowanie na azot (a tym samym na aminokwasy, w tym L-argininę) zależy od stanu odżywienia pacjenta.³¹
• Masa ciała – dawkowanie L-argininy, podobnie jak innych aminokwasów, jest zależne od masy ciała pacjenta. U pacjentów otyłych dawkę należy obliczać w oparciu o szacowaną, prawidłową masę ciała.³²
• Wiek pacjenta – w przypadku noworodków, niemowląt i dzieci, dawkowanie i sposób podawania L-argininy różnią się od zaleceń dla dorosłych. U dzieci zaleca się stosowanie specjalnych roztworów przeznaczonych do stosowania pediatrycznego, np. Vaminolact.^{33 34}
• Bilans płynów – przy ustalaniu dawkowania L-argininy w roztworach do żywienia pozajelitowego należy uwzględnić całościowy bilans płynów pacjenta.³⁵
• Możliwość podaży drogą obwodową lub centralną – należy ocenić dostęp naczyniowy pacjenta. Przy dostępie obwodowym należy uwzględnić osmolarność roztworu.³⁶